Σύνοδος Ρώσων επιστημόνων για τον κίνδυνο σύγκρουσης της Γης με αστεροειδή

newsblog | Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009 | 18:53

Σύνοδο θα πραγματοποιήσουν Ρώσοι επιστήμονες προκειμένου να συζητήσουν για το ενδεχόμενο σύγκρουσης της Γης με τον αστεροειδή Απόφις σε … 26 χρόνια από τώρα, το 2036. Στη σύνοδο θα εξεταστούν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να αποτραπεί η πρόσκρουση. Η διάμετρος του Απόφις είναι 350 μέτρα και όπως αναφέρεται σε τηλεγράφημα του ΑΠΕ – ΜΠΕ που επικαλείται αντίστοιχο τηλεγράφημα του ρωσικού RIA Novosti, μπορεί να δημιουργήσει μία νέα έρημο στο μέγεθος της Γαλλίας.

Αντίθετη γνώμη φαίνεται να έχει η NASA, οι επιστήμονες της οποίας με νέους υπολογισμούς αναφέρουν ότι οι πιθανότητες είναι 1 στις 250.000 από τις 1 στις 45.000 να χτυπήσει ο αστεροειδής τη Γη.

EFENPRESS

Διάστημα Μεθάνιο στον Άρη: Δεν προέρχεται από μετεωρίτες

Το μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Άρη δεν προέρχεται από προσκρούσεις μετεωριτών στον πλανήτη, λένε οι επιστήμονες, οι οποίοι απέδειξαν ότι δεν είναι δυνατή η παραγωγή τόσο μεγάλης ποσότητας όσο αυτής που έχει ανιχνευθεί στον Κόκκινο Πλανήτη.

Επαγωγικά, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το αέριο πρέπει είτε να δημιουργείται από γεωλογικές ή χημικές διαδικασίες είτε είναι υπο-προϊόν μικροβιακής ζωής.

Η προέλευση του μεθανίου στον Άρη παραμένει μυστήριο από το 2004, όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά. Καθώς το μεθάνιο έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής στην αρειανή ατμόσφαιρα, οι ειδικοί συμπεραίνουν ότι κάποια διαδικασία πρέπει να παράγει εκατοντάδες τόνους ετησίως προκειμένου να ανιχνεύεται σε αυτά τα επίπεδα.

Σε πρόσφατη δημοσίευσή τους, ερευνητές από το Imperial College London αποκλείουν την πιθανότητα να αποθηκεύεται συνεχώς μεθάνιο από μετεωρίτες που προσκρούουν στον πλανήτη.

Σε σχετικό πείραμα που διεξήγαγαν, θέρμαναν θραύσματα μετεωρίτη στους 1.000 βαθμούς Κελσίου, μετρώντας τα αέρια που παρήγαγαν. Στη συνέχεια υπολόγισαν, βασισμένοι σε εκτιμήσεις για τον αριθμό των μετεωριτών που πλήττουν τον Άρη ετησίως, πόσο μεθάνιο θα απελευθερωνόταν.

Διαπίστωσαν ότι μόνο 10 κιλά μεθανίου προέρχεται από μετεωρίτες κάθε χρόνο, σε σχέση με τους 100-300 τόνους που πρέπει να παράγεται προκειμένου να δικαιολογηθούν τα ποσοστά συγκέντρωσης του αερίου στην αρειανή ατμόσφαιρα.

Αυτό στρέφει το βλέμμα των ερευνητών σε άλλες πιθανές εκδοχές, πολλές από τις οποίες βασίζονται στις χημικές αντιδράσεις των πετρωμάτων που σχηματίζουν τον φλοιό του πλανήτη. Εναλλακτικά, το αέριο μπορεί να παράγεται από ηφαίστεια ή ζωντανούς οργανισμούς που επιβιώνουν κάτω από τον φλοιό, ενώ σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, έχει δημιουργηθεί πριν από πολύ καιρό και έχει εγκλωβιστεί σε χημικά «κλουβιά».

«Όπως είπε ο Σέρλοκ Χολμς, εξάλειψε όλους τους άλλους παράγοντες και αυτός που θα παραμείνει πρέπει να είναι η αλήθεια», δήλωσε ο Mark Sephton, ένας εκ των συντακτών της αναφοράς. «Ο κατάλογος των πιθανών πηγών του μεθανίου περιορίζεται και κατά προκλητικό τρόπο, η εξωγήινη ζωή παραμένει ως επιλογή. Εντέλει, το τελικό τεστ πρέπει να γίνει πάνω στον Άρη».

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Earth and Planetary Science Letters.

Focus/EFENPRESS

Κοντινή υπερμεγέθης - Γη με νερό!

Μια σημαντική ανακάλυψη ανακοινώθηκε πριν λίγες μέρες, καθώς εντοπίστηκε πετρώδης εξωπλανήτης, πλούσιος σε νερό, σε σχετικά μικρή απόσταση από το ηλιακό μας σύστημα, τόσο που οι αστρονόμοι να θεωρούν ότι κάποτε ίσως μπορέσουμε να μελετήσουμε ακόμα και την ατμόσφαιρά του. Πρόκειται για τον εξωπλανήτη GJ 1214b, που απέχει μόλις 40 έτη φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από έναν κόκκινο νάνο. Είναι ο μόνος μη αεριώδης εξωπλανήτης με μάζα ανάμεσα σε αυτή της Γης και εκείνη του Ποσειδώνα, που έχει επιβεβαιωμένα ατμόσφαιρα. Ο GJ 1214b είναι κυριολεκτικά στη γειτονιά μας, με την αστρονομική έννοια του όρου. Τα σήματα από τους γήινους τηλεοπτικούς σταθμούς έχουν φτάσει ήδη αρκετά πιο μακριά από την απόσταση που βρίσκεται η νέα μεγα-Γη.

Οι επιστήμονες είναι βέβαιοι για την ύπαρξη νερού, αλλά δεν ξέρουν τη φυσική κατάσταση στην οποία βρίσκεται, στερεή ή υγρή. Ο GJ 1214b έχει περίπου τριπλάσιο όγκο από τη Γη και 6,5 φορές μεγαλύτερη μάζα. Είναι ο δεύτερος μικρότερος πετρώδης πλανήτης που ανακαλύπτεται σε άλλο ηλιακό σύστημα, μετά από τον CoRoT-7b που έχει 1,7 φορές μεγαλύτερο όγκο και 5 φορές μεγαλύτερη μάζα από τη Γη. Μια άλλη ιδιαιτερότητά του είναι ότι εμφανίζει μερικές εκλείψεις ή μεταβάσεις μπροστά από το άστρο του όπως φαίνεται από τη Γη. Αυτό σημαίνει ότι συμπτωματικά η Γη, ο GJ 1214b και ο κόκκινος νάνος που τον φωτίζει βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο. Είναι ακριβώς αυτή η ευτυχής συγκυρία που επιτρέπει στους αστρονόμους να υπολογίσουν με αρκετή ακρίβεια το μέγεθος και την πυκνότητα του πλανήτη. Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι πρόκειται για πλανήτη καλυμμένο με νερό και ένα στερεό πυρήνα στο κέντρο. Γύρω από τη νέα μεγα-Γη υπάρχει ατμόσφαιρα υδρογόνου και ηλίου....

Κανονικά, ένας πλανήτης που βρίσκεται τόσο κοντά όσο ο GJ 1214b σε ένα άστρο όπως ο κόκκινος νάνος του, θα έπρεπε να είναι τόσο θερμός που όλο το νερό του να βρίσκεται σε αέρια μορφή. Ομως, αρκετοί επιστήμονες εκτιμούν ότι η πυκνή ατμόσφαιρα δημιουργεί συνθήκες υψηλής πίεσης που επιτρέπουν στο νερό να παραμένει σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του. Δε λείπουν και εκείνοι που θεωρούν ως πιθανότερο το νερό να κάνει στον GJ 1214b έναν κύκλο ανάμεσα στη στερεή και την αέρια μορφή, περνώντας ίσως από μια ειδική φυσική κατάσταση, την κατάσταση υπερρευστού.

Η ύπαρξη πυκνής ατμόσφαιρας έχει ως αρνητική συνέπεια η ατμοσφαιρική πίεση να είναι ανάλογη με εκείνη στα βάθη των γήινων θαλασσών, κάνοντας ενδεχομένως δύσκολη την εμφάνιση ζωής. Επιπλέον, εμποδίζει τη λιγοστή ακτινοβολία από το άστρο να φτάσει στην επιφάνεια (ο κόκκινος νάνος εκπέμπει μόλις 3 χιλιοστά της ακτινοβολίας που εκπέμπει ο δικός μας Ηλιος).

Αν και ο GJ 1214b είναι μέχρι στιγμής ο εξωπλανήτης που μοιάζει περισσότερο με τη Γη απ' όσους έχουν ανακαλυφθεί έως τώρα, διαφέρει σε ένα πολύ κρίσιμο στοιχείο: Δεν περιφέρεται γύρω από το άστρο του σε απόσταση που του επιτρέπει να είναι κατοικήσιμος.

Η νέα μεγα-Γη δεν ανακαλύφθηκε από κάποιο τροχιακό τηλεσκόπιο, αλλά από τη συνδυασμένη παρατήρηση με μια ομάδα μικρών επίγειων τηλεσκοπίων.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ/sourta-ferta/EFENPRESS

Εντοπίστηκε το πιο μακρινό αντικείμενο στο σύμπαν.

Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2009
Εντοπίστηκε το πιο μακρινό αντικείμενο στο σύμπαν.
Η έκρηξη ενός άστρου σε απόσταση 13,1 δισ. ετών φωτός από τη Γη, η οποία ανιχνεύθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Swift της NASA, είναι το πιο μακρινό κοσμικό αντικείμενο που έχει ποτέ εντοπιστεί.

Το γιγάντιο άστρο εξέπεμψε μια πανίσχυρη ακτινοβολία γάμμα κατά τον θάνατό του, περίπου 630... εκατ. χρόνια μετά το αρχικό "Μπινγκ Μπανγκ". Κατά την περίοδο που εξέπεμπε την ακτινοβολία του το άστρο, το σύμπαν είχε λιγότερο από το 5% της τωρινής ηλικίας του και ήταν εννιά φορές μικρότερο από ό,τι είναι σήμερα.
Η ανακάλυψη περιγράφεται από δύο ομάδες αστρονόμων στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ. Ο Βρετανός καθηγητής αστρονομίας του πανεπιστημίου του Λέστερ Νιλ Τάνβιρ, επικεφαλής της πρώτης διεθνούς ομάδας των ερευνητών, περιέγραψε την παρατήρηση ως "ένα βήμα πίσω στον κοσμικό χρόνο". Όπως είπε, "πριν λίγο καιρό δεν είχαμε καν ιδέα από πού προήλθαν οι πρώτοι γαλαξίες, συνεπώς οι αστρονόμοι θεωρούν τη νέα παρατήρηση μια σημαντική στιγμή. Πρόκειται για το τελευταίο κενό κομμάτι στο χάρτη του Σύμπαντος - το χρονικό διάστημα ανάμεσα στο Μπινγκ Μπανγκ και το σχηματισμό των πρώτων γαλαξιών".
Η αρχική παρατήρηση έγινε με το βρετανικό Υπέρυθρο Τηλεσκόπιο στη Χαβάη. Ακολούθως, η ακτινοβολία παρατηρήθηκε και από τηλεσκόπιο στην έρημο Ατακάμα της Χιλής. Η έκρηξη των ακτινών - γ πήρε την κωδική ονομασία GRB 090423. Συνολικά, διήρκεσε μόλις 12 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, μια δεύτερη ανεξάρτητη ομάδα Ιταλών αστρονόμων, υπό τον Ρούμπεν Σαλβατέρα του Ιταλικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής, μπόρεσε να παρατηρήσει τα κατάλοιπά της επί δέκα μέρες, από το Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος στη Λα Πάλμα των Καναρίων Νήσων.
Το κατακλυσμικό φαινόμενο ήταν ένα από τα πιο φωτεινά και βίαια γεγονότα που έχουν ποτέ παρατηρηθεί στο σύμπαν. "Πυροδοτήθηκε" όταν κατάρρευσε ο πυρήνας του υπερμεγέθους άστρου, για να δημιουργήσει μια τεράστια μαύρη τρύπα μεγέθους άστρου. Πριν τη συγκεκριμένη παρατήρηση, το ρεκόρ μακρινότερου αντικειμένου κατείχε μια άλλη έκρηξη ακτινών - γ σε απόσταση 12,9 δισ. ετών φωτός, που είχε ανακαλυφθεί το 2006 και είχε συμβεί 825 εκατ. έτη φωτός μετά το Μπινγκ Μπανγκ.
Κάθε εβδομάδα οι αστρονόμοι ανιχνεύουν δύο έως τρεις εκρήξεις ακτινών - γ στο σύμπαν. Οι περισσότερες εξ αυτών όμως προέρχονται από πολύ πλησιέστερες περιοχές του διαστήματος.
Greece-Salonika

Identificeret de fjerneste objekt i universet.

Mandag, 02 November 2009

Eksplosion af en stjerne i en afstand på 13,1 milliarder lysår fra Jorden, som er opdaget af Swift-rumteleskopet ved NASA, er det fjerneste objekt kosmiske nogensinde opdaget.

Kæmpen stjerne udsendte en kraftig gamma-stråling, da han døde, omkring 630 millioner ... år efter den oprindelige "Bing Bang". Løbet, der udsender stråling af stjernen, var universet mindre end 5% af den aktuelle alder og var ni gange lavere end den er i dag.
Opdagelsen blev beskrevet af to hold af astronomer i tidsskriftet Nature, ifølge BBC og Reuters. Den britiske professor i astronomi ved University of Leicester Tanvir Neill, leder af den første internationale gruppe af forskere beskrev bemærkning som "et skridt tilbage i den kosmiske tid. Som han sagde, "ikke så længe siden havde vi ingen anelse om, hvor var de første galakser, så astronomerne mener, at nye observationer er et vigtigt øjeblik. Dette er den sidste brik i blanke kort over universet - perioden mellem Bing Bang og dannelse første galakser.
Den første observation blev foretaget i UK infrarøde teleskop på Hawaii. Dernæst stråling observeret af kikkert i Atacama-ørkenen i Chile. Eksplosionen af stråler - c tog kodenavnet GRB 090.423. Alt i alt varede kun 12 sekunder. Men, en anden uafhængig gruppe af italienske astronomer, under Reuben Salvatera den italienske Institute of Astrophysics, var i stand til at overholde de rester i ti dage, fra de nationale Galileo Telescope på La Palma i De Kanariske Øer.
Den katastrofale fænomen var et af de mest lysende og voldelige begivenheder, der aldrig har været observeret i universet. "Udløst", når kollapsede kerne af stjernens overdimensionerede at skabe et stort sort hul størrelse stjerne. Før denne observation, havde registrere fjerne objekts anden eksplosion ray - c på 12,9 mia lysår, som blev opdaget i 2006 og havde været 825 millioner lysår efter Bing Bang.
Hver uge, astronomer opdage to til tre eksplosioner ray - c i universet. De fleste af dem, men fra et meget tættere områder af rummet.