Aγνωστοι ήρωες

27 Απριλίου 1941
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνα που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.
Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση.
"ΟΧΙ"! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες..
Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.
Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.
Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στόν Χίτλερ:
«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε στην Αθήνα , επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: "A Greek carries his flag to the death" (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).
Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα του εύζωνα...
Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.

Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.
Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας.
Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε τη σημαία μας.
Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας..

visaltis

Ένα σατυρικό κομμάτι για την επίθεση του Ντούτσε

H Elsie Carlisle τραγουδά ένα σατιρικό κομμάτι για την επίθεση του Ντούτσε στην Ελλάδα και τα ...αποτελέσματά της.Ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.
(epikairo)

Τα οχυρά δεν παραδίνονται, καταλαμβάνονται!

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Ξημέρωνε η 9η Απριλίου κι’ ο αγώνας δεν είχε σταματήσει στα οχυρά που έμεναν ακόμα άπαρτα. Στο Περιθώρι και στη Μαλιάγκα γινόταν αντεπί θεση με συνδυασμένες δυνάμεις των δύο οχυρών, ξανάπαιρνε το υψωμό Σύλλα κι’ έπιανε αιχμαλώτους, μαζί κι’ ένα λοχαγό. Στην περιοχή Παρταλούσκα άλλη αντεπίθεση ανέτρεπε τον εχθρό κι’ έπιανε πάνω από εκατό αιχμαλώτους καθώς και το διοικητή ενός τάγματος. Στην κάτω Βρόντου εξαναγκαζόταν σε παράδοση μια γερμανική διλοχία που είχε καταλάβει τη νύχτα το ύψωμα Άγιος Κωνσταντίνος. Είταν διακόσιοι πενήντα άντρες μ’ έναν αντι συνταγματάρχη επικεφαλής.
Στο Ρούπελ, ύστερα από βομβαρδισμό που κράτησε ως τις τρεις τ’ απόγευμα, παρουσιάστηκαν κήρυκες με λευκή σημαία να πούνε πως η Θεσσαλονίκη είχε παρθεί και κάθε αντίσταση στο εξής είναι μάταιη. Ο διοικητής του οχυρού απάντησε πως τα οχυρά δεν παραδίνονται παρά μόνον όταν κατορθώσει ο αντίπαλος να τα πάρει. Oι κήρυκες έδωσαν το λόγο της τιμής τους πως δεν, λένε ψέμματα κι’ έφυγαν αφού δήλωσαν πως θα ξανάρθουν τ’ άλλο πρωί.
Στη Γκολιάνα με τους περιχαρακωμένους Γερμανούς, ο αγώνας συνεχιζόταν. Το ίδιο και στ’ οχυρό Παλιουριώνες, που βομβαρδιζόταν από πυροβολικό κι’ αεροπορία. Ήρθαν κι’ εδώ κήρυκες, τα’ απόγευμα, έδωσαν το λόγο τους πως παραδόθηκε η Θεσσαλονίκη. Στις έξη η ώρα σταμάτησε η φωτιά κι’ έτσι ένα από τα τελευταία προπύργια της αγωνιζόμενης ελληνικής Μακε δονίας είπε την τελευταία του λέξη.

Από τα χαράματα, ο στρατηγός διοικητής της 29ης θωρακισμένης γερ μανικής Μεραρχίας στρατηγός Φάιελ είχε πάει με αεροπλάνο να συναντήσει κοντά στη Σόφια το στρατάρχη φόν Λίστ, διοικητή της Δωδέκατης Στρατιάς. Είχε γυρίσει πίσω στις εννιά, απάντησε στον Έλληνα απεσταλμένο πως οι όροι για συνθηκολόγηση γίνονται κατ’ αρχήν δεκτοί και πως από τις δέκα η ώρα θα δινόταν το πρόσταγμα «παύσατε πυρ».
Η συνάντηση του στρατηγού Φάιελ με τον στρατηγό Μπακόπουλο έγινε το μεσημέρι, στο γερμανικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης. Επακολούθησε η υπογραφή Πρωτοκόλλου, με χρονολογία 9 Απριλίου και ώρα δύο μετά το μεσημέρι. Οι Γερμανοί, κατά την επαφή τους με τους διαφόρους Έλληνες ηγήτορες, τόνισαν το θαυμασμό τους για την αντίσταση του ελληνικού στρατού και για την πολεμική του αξία. Είναι πολλές αυτές οι μαρτυρίες, πήρανε θέση πια στην Ιστορία και θα είταν ίσως μάταιο να τις παραθέσει κανένας εδώ. Ας συγκρατήσουμε ωστόσο, ανάμεσα σ’ όλες τις άλλες, τις ακόλουθες μόνο. Συνοψίζουν τα πάντα.
Στους Παλιουριώνες, ο εκεί Γερμανός συνταγματάρχης παρέταξε, τιμής ένεκεν, ένα γερμανικό τάγμα μπροστά στ’ οχυρό και κάλεσε τον Έλληνα διοκητή να το επιθεωρήσει.
Ο στρατάρχης φον Λιστ, στην ημερησία διαταγή του δήλωνε ότι «οι Έλληνες υπερασπίσθησαν την πατρίδα τους γενναίως».
Στο Ρούπελ ο εντεταλμένος για την παραλαβή του Γερμανός αξιωματικός, αφού συνεχάρη τον Έλληνα διοικητή του οχυρού, του δήλωσε πως είναι τιμή και περηφάνεια για τους Γερμανούς να έχουν τέτοιους αντιπάλους.
Ο στρατηγός Πάουλ Χάσσε, σ’ ένα του άρθρο σε γερμανική εφημερίδα, με τίτλο: «0ι ανδρείοι Έλληνες», έγραφε: «Τα επιτεθέντα συντάγματα είχον ήδη πείραν διασπάσεως οχυρωμένων γραμμών εκ προηγουμένων εκστρατειών εις τας όποιας είχον λάβει μέρος. Οι Έλληνες όμως φρουροί των οχυρών ημύνθησαν, παρά τα φλογοβόλα και τας χειροβομβίδας, μετά σκληρού φανατισμού, αναλόγου του οποίου δεν είχον συναντήσει οι Γερμανοί στρατιώται εις ουδεμίαν των προηγουμένων εκστρατειών των. Εφ’ όσον και ένας ακόμη στρατιώτης ηδύνατο να παραμείνη εις το Οχυρόν του, πυροβολούσε».
Και τέλος, στις 4 Μαΐου, σε λόγο του προς το Ράιχσταγ, ο Χίτλερ θα πει:«Η ιστορική δικαιοσύνη όμως με υποχρεώνει να διαπιστώσω, ότι από όλους τους αντιπάλους που αντιμετωπίσαμεν, ο Έλλην στρατιώτης ιδίως επολέμησε με ύψιστον ηρωισμόν και αυτοθυσίαν. Εσυνθηκολόγησε μόνον όταν η εξακολούθησις της αντιστάσεως δεν ήτον πλέον δυνατή και δεν είχε κανένα λόγον».
Η ελληνική ψυχή άρχιζε να μπαίνει στο πένθος της κατοχής. Στο μέ τωπο της, πάνω στα αίματα, είχε σκαλώσει ένα κλωνάρι δάφνης.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΕΡΖΑΚΗ

(greek alert)

Μέσω DNA η ταυτοποίηση νεκρών στο Αλβανικό μέτωπο από το Ελληνικό Γεν. Επιτελείο Στρατού.

8.000 Έλληνες πεσόντες δεν έχουν εντοπισθεί!

Ταυτοποίηση μέσω DNA των νεκρών του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου που έπεσαν στο μέτωπο της Αλβανίας, μελετάει να εφαρμόσει το Γενικό Επιτελείο Στρατού, σε μια προσπάθεια να αποκατασταθεί η ιστορική πραγματικότητα, έστω και σχεδόν εβδομήντα χρόνια αργότερα.
Η Ελληνική πλευρά εκτιμά πως περίπου 8.000 είναι οι νεκροί στρατιώτες που δεν έχουν εντοπιστεί...

Οι σοροί των πεσόντων εντός αλβανικού εδάφους, οι οποίοι τώρα αναπαύονται στο έδαφος της Αλβανίας, θα ενταφιαστούν εκεί.
Η αναζήτηση, η εκταφή, ο προσδιορισμός της ταυτότητας και ο ενταφιασμός των σορών θα πραγματοποιηθεί από μια Μεικτή Επιτροπή Αλβανών και Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων.
Η Επιτροπή αυτή θα εκπονήσει τον εσωτερικό κανονισμό των δραστηριοτήτων.
epirus-ellas

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ¨ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ - ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ¨ - ΕΘΝΙΚΗ ΗΡΩΙΔΑ 1941-1944»

Σε ιδιαιτέρως συγκινητική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009, σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, η ιδρυτική συνέλευση και εκλογή Δ.Σ. του «Συνδέσμου Ελλήνων Πολιτών Φίλων και Απογόνων – ΄ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ Μπουμπουλίνα΄΄ - Εθνική Ηρωίδα 1941-1944». Χρέη προέδρου της συνελεύσεως εκτέλεσε ο τ. Υπουργός και βιογράφος της Ηρωίδας κ. Ορέστης Παπαστρατής. Οι σκοποί του Συνδέσμου είναι:
Ι. Η διατήρηση άσβεστης της μνήμης της ηρωίδος Λέλας Καραγιάννη και προβολή της φιλοπατρίας και του εθνικού έργου της προς παραδειγματισμό και πηγή έμπνευσης εθνικών αγαθοεργιών για τις επόμενες γενεές των Ελλήνων.
ΙΙ. Η ανάλυση και η προσφορά της τεράστιας προσωπικότητός της, η οποία εκδηλωνόταν ήδη πριν τον πόλεμο του 1940, με ένα μνημειώδες ανθρωπιστικό και κοινωνικό έργο, το οποίο αποτελεί υποθήκη για τους νεώτερους Έλληνες.
ΙΙΙ. Η διατράνωση της αταλάντευτης πίστης της Λέλας Καραγιάννη στις αναλλοίωτες και διαχρονικές αξίες της ζωής που είναι η ελευθερία της πατρίδος και συνακολούθως κάθε μορφή ελευθερίας του ατόμου και η αγάπη προς τον συνάνθρωπο, τα ιδανικά και την πίστη που επαλήθευσε και επισφράγισε ο μαρτυρικός της θάνατος.
IV. Η καλλιέργεια και η ανάπτυξη σχέσεων επικοινωνίας, ανταλλαγής εμπειριών γνώσεων και πληροφοριών μεταξύ των μελών του Συλλόγου γύρω από το όνομα και τη δράση της ηρωίδος Λέλας Καραγιάννη αφενός και αφετέρου μεταξύ αυτών με όλους τους Δήμους της Ελλάδος, των Αρχών αυτής και οποιονδήποτε άλλων εκτός των συνόρων της Ελληνικής Επικράτειας.
Η πρώτη επίσημη παρουσία του Συνδέσμου θα γίνει την Κυριακή 25 Οκτωβρίου στην Χαλκίδα όπου η Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Ευβοίας (Ο.Π.Σ.Ε.), ο Δήμος Χαλκιδέων και το Επιμελητήριο Ευβοίας θα πραγματοποιήσουν στις 10.30 π.μ. κατάθεση στεφάνου στην προτομή της Ηρωίδος και εν συνεχεία στις 11 π.μ. εκδήλωση στο Ξενοδοχείο Παλλίρροια με ομιλητή τον τ. Υπουργό κ. Ορέστη Παπαστρατή.
Στην σημαντική αυτή προσπάθεια πρωτοστατεί η συνονόματη εγγονή της Ηρωίδος κυρία Λέλα Καραγιάννη, και συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι: Σοφία Σκαρπαλέζου-Καραγιάννη (Δισέγγονη), Νίκος Καραγιάννης (εγγονός), Άντζελα Καραγιάννη (χήρα Βύρωνος), Φίλιππος Δερμετζής-Μπούμπουλης (Ιδρυτής και Διευθυντής του Μουσείου Λασκαρίνα-Μπουμπουλίνα στις Σπέτσες), Ουρανία Κομπορόζου (πρόεδρος Πανευβοιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος), Μανώλης Μελέτης (Διευθυντής Επιμελητηρίου Χαλκίδος), Νικόλαος Ρωκ-Μελάς (απόγονος Μακεδονομάχου Παύλου Μελά), Γαληνός Λαουτάρης (πρόεδρος Ο.Π.Σ.Ε.), Ορέστης Παπαστρατής (τ. υπουργός), Ιωάννης Γιαννάκενας (εκδότης), Νικόλαος Καλαντζής (στρατηγός ε.α.), Γεώργιος Πασσάς (φιλόλογος), Ελίνα Μαστέλλου-Γιαννάκενα (λογοτέχνης), Αικατερίνη Καψή (πρόεδρος του Συνδέσμου Γυναικών Θεσσαλονίκης και Μακεδονίας), Βασίλης Θεοτοκάτος (πρόεδρος Πανελλ. Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος), Αντώνιος Κολιόπουλος (πρόεδρος Ευρωπαϊκού Οργανισμού Στρατηγικού Σχεδίου), Αντώνιος Ξένος (δημοσιογράφος), Γεράσιμος Καββαδίας (επιχειρηματίας), κ.ά. Η Γενική Συνέλευση ομοφώνος ανακύρηξε την εγγονή της Ηρωίδος κυρία Λέλα Καραγιάννη ως Πρόεδρο του Συνδέσμου.

Ανακαλύφθηκαν από κτηνοτρόφους της περιοχής και άλλοι τάφοι Ελλήνων στρατιωτών στήν Β. Ήπειρο.

Καλυμμένοι από άγρια φυτά στο ύψωμα 731. Η Ελλάδα να φροντίσει για την εκταφή τους και τη μεταφορά των οστών στο νεκροταφείο της Κλεισούρας.

Νέους τάφους Ελλήνων στρατιωτώνκαι πολεμικό υλικό ανακάλυψαν γύρω από το ύψωμα 731 στη Βόρειο Ήπειρο οι κτηνοτρόφοι της περιοχής.
Οι μαρτυρίες τους είναι συγκεκριμένες:
«Κάτω από το μνημείο, κοντά στα οχυρώματα, υπάρχουν τάφοι, τους οποίους, βέβαια, αφήνουμε απείραχτους».

Πρόκειται για πρόχειρες κατασκευές, καλυμμένες από άγρια φυτά, που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να τους διακρίνει κανείς.
Θα πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να ενδιαφερθεί για την εκσκαφή αυτών των τάφων και την μεταφορά των οστών στο Ελληνικό Νεκροταφείο της Κλεισούρας, που δημιούργησε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος.
Παράλληλα διάσπαρτα στο χώρο είναι διάφορα απομεινάρια του...

πολέμου, όπως οβίδες, κάλυκες κ.λπ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ
Να σημειωθεί ότι ένας τιτάνιος αγώνας διεξήχθη στο ύψωμα 731 κατά την «Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών στα μέσα Μαρτίου 1941, προκειμένου οι ιταλικές δυνάμεις να δρέψουν, παρουσία του ίδιου του δικτάτορα Μουσολίνι -μετά από τέσσερις μήνες πόλεμο - μία νίκη κατά της Ελλάδας και να κατέβουν μαζί με τις ναζιστικές δυνάμεις των Γερμανών «νικητές» στην Αθήνα!
Το 731 όμως, ανέτρεψε τα σχέδιά τους. Στο ύψωμα αυτό, καθώς και στα γειτονικά υψώματα, πολέμησαν οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας που κατάγονταν κυρίως από την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.
* * *

Ο λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Άγγελος Τερζάκης, πολεμιστής του 1940, γράφει: «Ξημερώνει η 10 Μαρτίου 1941, ημέρα Δευτέρα, και το πυροβολικό του Καβαλλέρο ξαναρχίζει. Ξαναρχίζει από την Τρεμπεσίνα, με πείσμα διπλό, γιατί η πρώτη μέρα χάθηκε κι αυτό είναι άσχημο για μιαν επίθεση, που πρέπει να το πετύχει στις πρώτες ώρες της.
Το κανονίδι τώρα απλώνεται ανατολικά, στο 731. Είναι τέτοιο που μόνο με τους θρυλικούς βομβαρδισμούς του Βερντέν, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να παραβληθεί. Τ’ ακούει και ζαρώνει περίτρομη η ψυχή του ανθρώπου. Τα ελληνικά πυρά της έκοψαν την ορμή, ως που το μεσημέρι οι Ιταλοί ενισχυμένοι με νέες δυνάμεις, ξανάρχισαν, όμως, το πεζικό κατόρθωσε με μόνα τα δικά του να σπάσει το πρώτο κύμα του εχθρού. Στις 6 το απόγευμα οι Ιταλοί άνοιγαν μεγάλη φωτιά κατά του 731. Χύμηξαν ύστερα με ταυτόχρονη προσπάθεια να το υπερκεράσουν από τη δημοσιά, ενώ έπιαναν και να βομβαρδίζουν την Τρεμπεσίνα. Είταν η έβδομη επίθεσή τους για το 731. Το ύψωμα έμπαινε πια, ζωσμένο με φλόγες στο θρύλο»

(Άγγελος Τερζάκης, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ 1940-1941, Αθήναι 1964, σελ.177-178).

Πηγή Πρωϊνός Λόγος/Epirus-ellas

Λαμπρές εκδηλώσεις για την επέτειο του «ΟΧΙ»

Με κάθε επισημότητα τα Γιάννινα θα γιορτάσουν και φέτος την 69η επέτειο του «όχι» που είπε η Ελλάδα το φθινόπωρο του 1940 στην απαίτηση της φασιστικής Ιταλίας να παραδοθεί στον Άξονα άνευ όρων.Οι εκδηλώσεις στην πόλη, στις οποίες θα παραστεί ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης ο Αντιπρόεδρός της Θεόδωρος Πάγκαλος, θα κορυφωθούν ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου με την καθιερωμένη μαθητική και στρατιωτική παρέλαση στην Κεντρική Πλατεία (ώρα 12 μ.), ενώπιον της τοπικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.Παράλληλα με τα Γιάννινα εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν όπως κάθε χρόνο, στο ιστορικό Καλπάκι, όπου έλαβαν χώρα μερικά από τα σημαντικότερα γεγονότα του πολέμου του 1940, καθώς και σε άλλα χωριά του Νομού, ενώ το Έπος του ΄40 θα τιμήσουν και οι Ηπειρώτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.Το κυρίως πρόγραμμα των επετειακών εκδηλώσεων στα Γιάννινα θα ξεκινήσει την Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου στις 7:30 π.μ. με εορταστικό πρωινό, το οποίο θα περιλαμβάνει κωδωνοκρουσίες σε εκκλησίες και εμβατήρια που θα παιανίσουν στους δρόμους της πόλης η Φιλαρμονική του Δήμου Ιωαννιτών και η Στρατιωτική Μουσική. Στις 10:30 π.μ. θα τελεστεί επίσημη δοξολογία στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αθανασίου και θα ακολουθήσει ομιλία του διευθυντή του 5ου Λυκείου Ιωαννίνων Αθανασίου Παπακώστα. Στις 11:15 π.μ. θα γίνει επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο Μπιζανομάχων, στο Ρολόι και θα ακολουθήσει η παρέλαση στην Κεντρική Πλατεία, στην οποία θα συμμετάσχουν μαθητές, σπουδαστές, πρόσκοποι και οδηγοί, ανάπηροι πολέμου, μέλη αντιστασιακών οργανώσεων, καθώς και τμήματα ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας.

ΣΤΟ ΚΑΛΠΑΚΙ
Οι εκδηλώσεις στο Καλπάκι θα πραγματοποιηθούν μία ημέρα νωρίτερα της επετείου, δηλαδή την ερχόμενη Τρίτη 27 Οκτωβρίου. Θα ξεκινήσουν στις 5:15 μ.μ. με επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Καλπακίου και θα ακολουθήσει καλωσόρισμα του Δημάρχου Καλπακίου Κώστα Καψάλη και ιστορική ομιλία από τον πρώην αντιπρόεδρο της Βουλής Γεώργιο Σούρλα. Οι επετειακές εκδηλώσεις θα κορυφωθούν με την αναπαράσταση της μάχης του Καλπακίου στις 6:05 μ.μ., ενώ στις 7:10 μ.μ. θα ακολουθήσει τελετή όπου θα επιδοθεί τιμητική διάκριση στον Γιώργο Σούρλα και η Μουσική της 8ης Μεραρχίας θα ερμηνεύσει επετειακά τραγούδια.Αύριο, Δευτέρα, ώρα 7:30 μ.μ. θα παρουσιαστεί στο ξενοδοχείο «Grand Serai – Ξενία» το νέο βιβλίο του εκδότη και συγγραφέα Κων/νου Κωστούλα με τίτλο «Γεγονότα στο Πωγώνι 1940-41 και το χρονικό του Ανεξάρτητου Τάγματος Δελβινακίου». Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Κων/νος Βαρζώκας και ο φιλόλογος – συγγραφέας Νίκος Υφαντής, ενώ θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Κεΐσογλου.

proinoslogos
Αναρτήθηκε από epirusgate

Τιμούν 8.000 ήρωες του αλβανικού μετώπου...

Μετά την αναγνώριση της ταυτότητας των νεκρών του ελληνοϊταλικού πολέμου τα λείψανά τους θα ενταφιαστούν σε δύο κοιμητήρια που κατασκευάστηκαν στην Κλεισούρα και το χωριό Βουλιαράτες με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης

Ταυτοποίηση μέσω DNA των νεκρών του ελληνο-ιταλικού πολέμου που έπεσαν στο μέτωπο της Αλβανίας μελετάει να εφαρμόσει το Γενικό Επιτελείο Στρατού, αποδίδοντας τον δέοντα σεβασμό, έστω και σχεδόν εβδομήντα χρόνια αργότερα.

Το θέμα προέκυψε στις αρχές του χρόνου, μετά την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας σχετικά με την αναζήτηση, την εκταφή, τον προσδιορισμό της ταυτότητας και τον ενταφιασμό των Ελλήνων πεσόντων στις πολεμικές επιχειρήσεις στην Αλβανία, κατά τη διάρκεια της ιταλικής εισβολής 1940-1941 και την κατασκευή δύο κοιμητηρίων στο έδαφος της Αλβανίας για τον ενταφιασμό τους.Το πρώτο υπάρχει εδώ και χρόνια στο χωριό Βουλιαράτες του Αργυροκάστρου, ενώ το δεύτερο, στην περιοχή της Κλεισούρας, έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και απομένει ο ενταφιασμός των οστών 280 Ελλήνων στρατιωτών.

Το αρχικό αίτημα της ελληνικής πλευράς ήταν για τη δημιουργία τεσσάρων κοιμητηρίων (στην Πρεμετή και στη Χειμάρρα), αίτημα στο οποίο είχε έντονες αντιρρήσεις η αλβανική πλευρά, καθώς υπήρχε καχυποψία και είχαν εκφραστεί υπόνοιες ότι η Ελλάδα το ζητούσε για να δημιουργήσει μειονοτικά ζητήματα στη γειτονική χώρα.

Το θέμα των ελληνικών στρατιωτικών νεκροταφείων απασχόλησε την Ελλάδα αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος του Χότζα. Εγιναν προσπάθειες συλλογής των οστών των Ελλήνων στρατιωτών στην Κλεισούρα, την Πρεμετή, στο Τεπελένι.

Η ελληνική πλευρά εκτιμά πως περίπου 8.000 είναι οι νεκροί στρατιώτες που δεν έχουν εντοπιστεί... Η συμφωνία συντάχθηκε αναγνωρίζοντας την ανθρωπιστική διάσταση και την ηθική σημασία του ευπρεπούς και τιμητικού ενταφιασμού των Ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι έπεσαν σε πολεμικές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940-1941, στο αλβανικό έδαφος. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε προς τιμήν των Ελλήνων στρατιωτών και άλλων Ελλήνων υπηκόων που συνόδευαν τον στρατό υπό ειδικό καθεστώς (μέλη του Ερυθρού Σταυρού, ιατρικό προσωπικό και ιερείς), οι οποίοι έπεσαν σε πολεμικές επιχειρήσεις, να κατασκευαστούν κοιμητήρια στην Αλβανία, με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

Μεικτή επιτροπή
Τα νεκροταφεία που περιλαμβάνονται στη συμφωνία θα λειτουργήσουν το ένα κοντά στην Κλεισούρα και το άλλο στο χωριό Βουλιαράτες. Το πρώτο είναι έκτασης 10.000 τετραγωνικών μέτρων και έχει δωρηθεί από την αλβανική κυβέρνηση. Οι τάφοι είναι έτοιμοι, οι πλάκες ωστόσο είναι κενές, αφού μένει ο εντοπισμός και η ταυτοποίηση των οστών των Ελλήνων πεσόντων. Το δεύτερο κοιμητήριο στους Βουλιαράτες ήδη λειτουργεί σε έκταση 1.610 τετραγωνικά μέτρα στην είσοδο του χωριού.

Οι σοροί των περίπου 8.000 πεσόντων εντός αλβανικού εδάφους, οι οποίοι τώρα αναπαύονται στο έδαφος της Δημοκρατίας της Αλβανίας, θα ενταφιαστούν εκεί. Η αναζήτηση, η εκταφή, ο προσδιορισμός της ταυτότητας και ο ενταφιασμός των σορών θα πραγματοποιηθεί από μια Μεικτή Επιτροπή Αλβανών και Ελλήνων Εμπειρογνωμόνων.

Η Επιτροπή αυτή θα εκπονήσει τον εσωτερικό κανονισμό των δραστηριοτήτων της κατά την πρώτη της συνεδρίαση, που αναμένεται τους προσεχείς μήνες.

Επίσημες τελετές σε ανάμνηση των πεσόντων σε πολεμικές επιχειρήσεις θα διοργανώνονται από εκπροσώπους της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Αλβανίας, στις 28 Οκτωβρίου κάθε έτους. Οι ενώσεις των συγγενών και των φίλων των αποθανόντων μπορούν να παρίστανται σε τελετές.

ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΕΣ
Ενας κάτοικος συντηρούσε το νεκροταφείο και είχε κατάλογο νεκρών

Στους Βουλιαράτες την περίοδο 1940-1941 έγιναν 2 σημαντικά γεγονότα, γράφει ο Αγαθοκλής Παναγούλιας, ιστορικός ερευνητής. Το πρώτο, η φονική μάχη που έγινε με τους οπισθοχωρούντες Ιταλούς στο υπερκείμενο του χωριού ύψωμα Αγίου Αθανασίου, την 1η Δεκεμβρίου 1940. Οι απώλειες: 15 Ελληνες στρατιώτες νεκροί και 130 τραυματίες. Ολοι τους από τη Βόρεια Πελοπόννησο, Κορινθία και Αχαΐα. Οκτώ από αυτούς τους πεσόντες φιλοξενεί η βουλιαρατινή γη στα οστεοφυλάκια του νεκροταφείου.

Το δεύτερο γεγονός ήταν ότι στο χωριό αυτό λειτούργησε επί περίπου 3,5 μήνες το 1940-1941 υγειονομικός σχηματισμός, το Σ1 Πεδινό χειρουργείο δυναμικότητας 300 κλινών. Αυτό το χειρουργείο-νοσοκομείο περιέθαλπε τους τραυματίες Ελληνες στρατιώτες, που διακομίζονταν από διάφορα μέρη του μετώπου.

Οσοι από τους τραυματίες έχασαν τη μάχη για τη ζωή, οι κάτοικοι τους τίμησαν. Παραχώρησαν ένα χωράφι που είχε μέσα ένα εξωκκλήσι (στον χώρο που είναι σήμερα) και το μετέτρεψαν σε πρόχειρο στρατιωτικό νεκροταφείο.

Εχασαν τη μάχη για τη ζωή 60 περίπου στρατιώτες. Ανάμεσα σε αυτούς και 12 Ηπειρώτες.

Οι κάτοικοι τοποθέτησαν ξύλινους σταυρούς με αριθμούς και κράτησαν έναν πρόχειρο κατάλογο των ονομάτων με αρκετές ελλείψεις. Ενας κάτοικος, ο Δημήτρης Μπάκος, επί 32 ολόκληρα χρόνια συντηρούσε το νεκροταφείο, στερέωνε τους ξύλινους σταυρούς και όταν καταστρέφονταν, τους αντικαθιστούσε. Περίμενε την ημέρα για να παραδώσει στους συγγενείς και να δείξει τον τάφο του δικού τους ανθρώπου. Ομως, άργησε η ημέρα αυτή. Αυτός έφυγε από τη ζωή, αφού είχε παραδώσει τον πρόχειρο κατάλογο στους συγγενείς του.

Ενας άλλος κάτοικος, ο διευθυντής του δημοτικού σχολείου του χωριού Γεώργιος Καλυβόπουλος, ζήτησε και έλαβε από τις στρατιωτικές αρχές, πριν φύγουν από το χωριό, καταλόγους των απωλειών της μάχης του Αγίου Αθανασίου και του Σ1 Πεδινού Χειρουργείου. Τους ήθελε για το ηρώο που επιθυμούσε να στηθεί στο χωριό του, τον τόπο τιμής των Ελλήνων πεσόντων. Το όραμά του έγινε πραγματικότητα ύστερα από 59 χρόνια, όταν είχε φύγει από τη ζωή.

ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ
Φύτεψαν αχλαδιές για να προστατεύσουν τους τάφους

Απρίλης του 1941. Η υποχώρηση είχε αρχίσει. Οι Ιταλοί άρχισαν να χτυπούν από παντού. Ενας ένας οι μαχητές έπεφταν νεκροί. Τι έγινε τότε αλλά και στις δεκαετίες που ακολούθησαν το διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του χωριού Βουλιαράτες, στα «απομνημονεύματα» της κ. Ερμιόνης.

«Αλλοι πέντε νεκροί και ένας ο Αλογογιάννης, έξι. Στο σπίτι γινόταν θρήνος. Ο Προβατάς, ένα από τα παιδιά, ζούσε πλημμυρισμένος στα αίματα. Εδωσε το πορτοφόλι στον πατέρα μου, πέθανε κι αυτός. Τους έδεσαν με τις κουβέρτες. Εσκαψαν λίγο στο χωράφι, ίσα ίσα για να τους σκεπάσουν. Εμείς είχαμε απομακρυνθεί μέχρι να δούμε τι θα γίνει. Σαν γυρίσαμε, τους είδαμε τους τάφους. Οι μύτες από τα άρβυλα ξεχώριζαν από το χώμα. Ορμήσαμε κι εμείς τα παιδιά και αρχίσαμε να τα σκεπάζουμε. Δύο οι τάφοι, έξι οι νεκροί. Ο πατέρας μου αργότερα φύτεψε στους δύο τάφους από μία αχλαδιά. Το χωράφι ανήκε στον συνεταιρισμό και υπήρχε φόβος, όπως θα οργωνόταν, να βρούνε τα οστά των παιδιών. Ετσι, με τις αχλαδιές λύθηκε το πρόβλημα».

Μόνοι τους πολέμησαν. Η κ. Ερμιόνη δεν ξεχνάει την ταφή των στρατιωτών. Αλλά και το μετά. «Σε κάθε γιορτή η μάνα μου νύχτα, μεσάνυχτα πήγαινε και άναβε ένα κερί. Δεν έπρεπε να μας δει κανείς. Εμείς όμως πηγαίναμε τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, την 25η Μαρτίου αλλά και την 28η Οκτωβρίου. Ερχονταν οι Αλβανοί και έψαχναν, αλλά εμείς δεν τους είπαμε τίποτε». Με την πτώση του καθεστώτος του Χότζα, η οικογένεια Πρίγκου τοποθέτησε δύο σταυρούς στους τάφους. Αναψε κεριά. Στάθηκε με ευλάβεια.

Παράλληλα, άρχισε να αναζητά τους συγγενείς των νεκρών αλλά και κάποιον υπεύθυνο από την ελληνική πλευρά, για να στηθεί ένα μνημείο και να μεταφερθούν τα οστά στην Ελλάδα. «Μόνοι τους πολέμησαν. Μόνοι τους και τώρα;».

Το μνημείο στήθηκε, τελικά, από τους νέους της Ομόνοιας. Τα οστά όμως εκεί, στο χωράφι. Η κ. Ερμιόνη, παρά τις απειλές των Αλβανών, παραχώρησε μια γωνιά από το χωράφι της για το μνημείο -»ήταν απαίτηση του πατέρα μου»-, στο οποίο χαράχτηκαν τα ονόματα των νεκρών: Παναγιώτης Αλογογιάννης Καμάρι 1917. Ανδρέας Προβατάς, Κέρκυρα. Ματθαίος Λαγός, Δημήτρης Σέλας, Κοντόσταυλο Κορινθίας, Νικόλαος Κτημαδάκης, Ηράκλειο Κρήτης, Κέρκης.

350 χιλιάδες άντρες ήταν η δύναμη του ελληνικού στρατού στην πρώτη φάση του πολέμου (28/10/1940 έως 30/04/1941) ενώ η αντίστοιχη ιταλική αριθμούσε 529.000 άνδρες

13 Χιλ. Ελληνες έχασαν τη ζωή τους στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, 62.663 ήταν οι τραυ?ματίες και 1.290 οι αγνοούμενοι
ΙΩΑΝΝΑ ΗΛΙΑΔΗ
ΕΘΝΟΣ/ infognomon politics

Ένα χρέος που εκκρεμεί

Η επέτειος του ιστορικού «ΌΧΙ» πλησιάζει και είναι ανάγκη να τιμήσουμε τη μνήμη των ηρώων του «Ελληνικού Έπους». Το 1940 – 41 χιλιάδες νέοι θυσιάστηκαν στα βουνά της Ηπείρου, υπερασπιζόμενοι την Ελευθερία της Πατρίδας. Όλοι αυτοί χάρισαν στις Συμμαχικές Δυνάμεις την πρώτη νίκη του πολέμου. Σήμερα, οι περισσότεροι από τους νεκρούς βρίσκονται θαμμένοι σε άγνωστες τοποθεσίες ή «άγνωστοι» σε κάποιες οστεοθήκες. Ορισμένοι προσπαθούν να θάψουν την ιστορία, χτίζοντας κτίρια, κατασκευάζοντας γήπεδα, οργώνοντας ή ακόμα και εμπορευόμενοι οστά!
Η Ελληνική Πολιτεία δεν κατόρθωσε ποτέ, ούτε να τους περισυλλέξει, αλλά ούτε και να τους αναπαύσει σε Περικαλλή Στρατιωτικά Νεκροταφεία, κοντά στους τόπους όπου έπεσαν. Είναι απίστευτη η συμπεριφορά των σύγχρονων........ συμπατριωτών αλλά και κάποιων «συναδέλφων» τους. Η περσινή «νίκη» της Αθήνας, μετά από «σκληρές» διαπραγματεύσεις, με τους «συμμάχους» Αλβανούς, ήταν να λάβει άδεια για κάτι που ήδη είχε: το στρατιωτικό νεκροταφείο Βουλιαρατών το οποίο υπάρχει από την εποχή του πολέμου και αυτό της Κλεισούρας το οποίο κατασκευάστηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία και βρίσκεται ακόμα με κενούς τους τάφους.
Το θέμα παραμένει ανοιχτό από τους ίδιους τους νεκρούς οι οποίοι με τον τρόπο τους μας υπενθυμίζουν το Καθήκον. Συχνά, εδώ και εκεί, τα άγια λείψανα των ηρώων μας έρχονται στην επιφάνεια. Αυτό συνέβη πρόσφατα στο ύψωμα 731 όπου σκοτώθηκαν εκατοντάδες στρατιώτες και από τις δύο πλευρές. Οι καιρικές συνθήκες φροντίζουν για αυτό, ας φροντίσουμε και εμείς να επιτελέσουμε το χρέος μας.
πηγη vendeta