Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεοδωράκης Μίκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θεοδωράκης Μίκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
9.1.10

Τι είν’ η πατρίδα μας;


ΣΆΒΒΑΤΟ, 09 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2010

Έντονα


ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Επιφανούς 1, 117 42, Αθήνα, τηλ: 210-9214863, fax 210-9236325
e-mail: mikisthe@otenet.gr
Προς: κ. Στέφανο Ληναίο
Αθήνα, 21.12.2009

Αγαπητέ μου Στέφανε,
Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος.

Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί.
Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»).

Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής): «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». (Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικού έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».
Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας: «Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολομού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.
Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…
Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεται η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για την ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.
Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.
Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».
Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.

Σε χαιρετώ με αγάπη,

Μίκης Θεοδωράκης

infognomon politics
_______________________________________________________________
Αυτά δεν τα γράφει ο οποιοσδήποτε.Τα γράφει ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ.
* Για μια ακόμη φορά, καλούμε τον Πρωθυπουργό να απομακρύνει αμέσως αυτές και αυτούς που λένε τέτοιες ηλιθιότητες.
EFENPRESS


4.1.10

Μίκης Θεοδωράκης: “Τρεις λέξεις με γαλούχησαν. Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία”



sq | Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010 | 10:14
Η ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στη Λέσχη Αξιωματικών την παραμονή της Πρωτοχρονιάς: “Ολόκληρη η ζωή και το έργο μου μπορούν να ερμηνευτούν και να κατανοηθούν μόνο κάτω από το πρίσμα των τριών λέξεων που με γαλούχησαν: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Τα δόγματα, οι δοξασίες και οι θεωρίες όπως ο Χριστιανισμός, η Ορθοδοξία, ο Κομμουνισμός και ο Διεθνισμός, που κατά διαστήματα επέλεξα, συνδέονται άμεσα με αυτά τα τρία ιδεώδη. Όπως η διδασκαλία της αγάπης που την θεωρώ συνεκτικό κρίκο μιας ιδανικής κοινωνίας, η Ορθοδοξία που συνδέεται με την διαφύλαξη της Ελληνικότητας και του Ελληνισμού, ο Κομμουνισμός ως το αποκορύφωμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της παλλαϊκής ευθύνης και εξουσίας και της απόλυτης ελευθερίας (όραμα που έμεινε άπιαστο φυσικά, δεν εφαρμόστηκε πραγματικά ποτέ και πουθενά, ώστε να παραμένει ακόμα σήμερα μια ουτοπία) και τέλος ο Διεθνισμός που σφυρηλατήθηκε μέσα μας τον καιρό του αγώνα όλων των λαών κατά του φασισμού-ναζισμού για μια παγκόσμια κοινωνία χωρίς σύνορα και πολέμους.
Ταυτόχρονα η αγωγή μου με οδήγησε στο να συνδέσω μ’ αυτές τις τρεις έννοιες τον ελληνικό στρατό. Κι αυτό γιατί η πρώτη μεγάλη μυθολογία μέσα μου ήσαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι με πρωτοπόρο τον ελληνικό στρατό,
στον οποίο κατατάχθηκε ως εθελοντής σε ηλικία μόλις 16 ετών ο πατέρας μου, Γεώργιος Θεοδωράκης, που τραυματίστηκε βαρειά στο Μπιζάνι, στην κρίσιμη εκείνη μάχη που άνοιξε τον δρόμο στην απελευθέρωση των
Ιωαννίνων.
Ήταν τότε που ενωμένοι οι Έλληνες από την κορυφή ως τη βάση δημιούργησαν την σημερινή Ελλάδα κι ακόμα πιο πολύ.
Ανάμεσα σ’ αυτό το «πιο πολύ» υπήρξε και το καλλίτερο τμήμα της, ο απαστράπτων ελληνισμός της Μικράς Ασίας. Όμως τότε ο διχασμός στην κορυφή οδήγησε τον ελληνικό στρατό σε τραγική και επαίσχυντη ήττα
συμπαρασύροντας στον όλεθρο μαζί του αθώα θύματα, ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό κι ανάμεσά τους την οικογένεια της μητέρας μου.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μεγαλώσω βιώνοντας σχεδόν ταυτόχρονα τον θρίαμβο και την καταστροφή. Επομένως ήταν φυσικό να σημαδευτώ μέσα μου για πάντα με το δίδαγμα ότι η Εθνική μας Ενότητα αποτελεί το Α και το Ω, εάν θέλουμε να προχωρήσουμε και να ακτινοβολήσουμε ως Έθνος και ως Λαός. Διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να ζούμε καταδικασμένοι στον ρόλο του ουραγού, του εξαρτημένου και παρακμιακού.

Από τότε βιώνω την πρόσφατη ιστορία της χώρας μας από την 28η Οκτωβρίου του 1940 έως σήμερα συνεχώς και αδιαλείπτως προσπαθώντας να είμαι στην αιχμή των γεγονότων με όποιες συνέπειες.
Έτσι η τιμητική πρόσκληση από την κορυφή της στρατιωτικής μας ηγεσίας για την οποία σας ευχαριστώ θερμότατα, έχει εξαιρετική σημασία για μένα, τόσο ουσιαστική όσο και συμβολική. Ο ρόλος σας ως φρουρών της ακεραιότητας της πατρίδας υπήρξε ένα κύριο στοιχείο της βασικής φιλοσοφίας της ζωής μου, που συνοψίζεται όπως είπα μέσα στις τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.
Γι’ αυτό, ας μου επιτραπεί να αναφέρω εδώ, ότι η τραγική παρένθεση της στρατιωτικής δικτατορίας αποτέλεσε για μένα μια μεγάλη εθνική τραγωδία και γι’ αυτό αντιτάχθηκα με όλες μου τις δυνάμεις, γιατί πλήγωνε βαθειά μέσα μου την εικόνα με την οποία με γαλούχησαν οι γονείς και οι πρόγονοί μου, που ήθελαν τον ελληνικό στρατό να ταυτίζεται με τον φρουρό του Έθνους, της Πατρίδας και της Δημοκρατίας, μιας Πατρίδας και ενός Έθνους που ταυτίζεται με την έννοια της Ελευθερίας. Γιατί Ελλάδα και Ελευθερία για μένα υπήρξαν ανέκαθεν έννοιες ταυτόσημες.
Και είμαι περήφανος που με τις λίγες δυνάμεις μου επιτελώντας το χρέος μου ως ελεύθερος πολίτης συνέβαλα στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, συνεπώς στην αποκατάσταση του ελληνικού στρατού στο υψηλό βάθρο που βρίσκεται σήμερα εμπλουτισμένος από τα διδάγματα του παρελθόντος, έτσι ώστε το δημοκρατικό φρόνημα, η προσήλωση στους θεσμούς και στο Σύνταγμα και η πίστη στα συμφέροντα του λαού μας να διαποτίσουν σε μεγάλο βαθμό βαθμοφόρους και οπλίτες σε όλο το πλάτος και το βάθος του Σώματος.

Ειδικά σήμερα που ο Πατριωτισμός τείνει να καταστεί κυρίαρχο στοιχείο στην ζωή της χώρας μας καθώς αντιμετωπίζουμε μεγάλους κινδύνους, φανερούς και ύπουλους που απειλούν την πεμπτουσία της Ελληνικότητας και φτάνουν ακόμα και στο σημείο να έχουν στο στόχαστρό τους την ίδια την εδαφική μας ακεραιότητα.

Έτσι στην σημερινή συγκυρία Λαός και Στρατός επιβάλλεται να είναι όσο ποτέ άλλοτε ενωμένοι, ενημερωμένοι και άγρυπνοι. Και φυσικά αυτό αποτελεί προ παντός ευθύνη της πολιτικής μας ηγεσίας, που συμβολίζει
και εκφράζει την ελεύθερη θέληση του ελληνικού λαού επωμιζόμενη μεγάλα ιστορικά βάρη, πολύ πιο σημαντικά από την κρίσιμη οικονομική μας κατάσταση, μιας και αφορούν στην υπεράσπιση της ίδιας της ουσίας και της συνείδησης της ελληνικότητας και του ελληνισμού που βάλλεται πανταχόθεν εσωτερικά και εξωτερικά από δυνάμεις εχθρικές και δόλιες, τυφλωμένες από την ακτινοβολία της Ελλάδας ως ιστορικής οντότητας, παρουσίας και διαχρονικής έκφρασης με αθάνατα ιστορικά επιτεύγματα Πατριωτισμού, Πολιτισμού, Δημοκρατίας και Ελευθερίας.

Σας ευχαριστώ.”

EFENPRESS
2.1.10

Μίκης: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία


ΣΆΒΒΑΤΟ, 02 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2010



ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (31.12.09)

Ολόκληρη η ζωή και το έργο μου μπορούν να ερμηνευτούν και να κατανοηθούν μόνο κάτω από το πρίσμα των τριών λέξεων που με γαλούχησαν: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.
Τα δόγματα, οι δοξασίες και οι θεωρίες όπως ο Χριστιανισμός, η Ορθοδοξία, ο Κομμουνισμός και ο Διεθνισμός, που κατά διαστήματα επέλεξα, συνδέονται άμεσα με αυτά τα τρία ιδεώδη. Όπως η διδασκαλία της αγάπης που την θεωρώ συνεκτικό κρίκο μιας ιδανικής κοινωνίας, η Ορθοδοξία που συνδέεται με την διαφύλαξη της Ελληνικότητας και του Ελληνισμού, ο Κομμουνισμός ως το αποκορύφωμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της παλλαϊκής ευθύνης και εξουσίας και της απόλυτης ελευθερίας (όραμα που έμεινε άπιαστο φυσικά, δεν εφαρμόστηκε πραγματικά ποτέ και πουθενά, ώστε να παραμένει ακόμα σήμερα μια ουτοπία) και τέλος ο Διεθνισμός που σφυρηλατήθηκε μέσα μας τον καιρό του αγώνα όλων των λαών κατά του φασισμού-ναζισμού για μια παγκόσμια κοινωνία χωρίς σύνορα και πολέμους.
Ταυτόχρονα η αγωγή μου με οδήγησε στο να συνδέσω μ’ αυτές τις τρεις έννοιες τον ελληνικό στρατό. Κι αυτό γιατί η πρώτη μεγάλη μυθολογία μέσα μου ήσαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι με πρωτοπόρο τον ελληνικό στρατό, στον οποίο κατατάχθηκε ως εθελοντής σε ηλικία μόλις 16 ετών ο πατέρας μου, Γεώργιος Θεοδωράκης, που τραυματίστηκε βαρειά στο Μπιζάνι, στην κρίσιμη εκείνη μάχη που άνοιξε τον δρόμο στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Ήταν τότε που ενωμένοι οι Έλληνες από την κορυφή ως τη βάση δημιούργησαν την σημερινή Ελλάδα κι ακόμα πιο πολύ.
Ανάμεσα σ’ αυτό το «πιο πολύ» υπήρξε και το καλλίτερο τμήμα της, ο απαστράπτων ελληνισμός της Μικράς Ασίας. Όμως τότε ο διχασμός στην κορυφή οδήγησε τον ελληνικό στρατό σε τραγική και επαίσχυντη ήττα συμπαρασύροντας στον όλεθρο μαζί του αθώα θύματα, ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό κι ανάμεσά τους την οικογένεια της μητέρας μου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μεγαλώσω βιώνοντας σχεδόν ταυτόχρονα τον θρίαμβο και την καταστροφή. Επομένως ήταν φυσικό να σημαδευτώ μέσα μου για πάντα με το δίδαγμα ότι η Εθνική μας Ενότητα αποτελεί το Α και το Ω, εάν θέλουμε να προχωρήσουμε και να ακτινοβολήσουμε ως Έθνος και ως Λαός. Διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να ζούμε καταδικασμένοι στον ρόλο του ουραγού, του εξαρτημένου και παρακμιακού.
Από τότε βιώνω την πρόσφατη ιστορία της χώρας μας από την 28η Οκτωβρίου του 1940 έως σήμερα συνεχώς και αδιαλείπτως προσπαθώντας να είμαι στην αιχμή των γεγονότων με όποιες συνέπειες.
Έτσι η τιμητική πρόσκληση από την κορυφή της στρατιωτικής μας ηγεσίας για την οποία σας ευχαριστώ θερμότατα, έχει εξαιρετική σημασία για μένα, τόσο ουσιαστική όσο και συμβολική. Ο ρόλος σας ως φρουρών της ακεραιότητας της πατρίδας υπήρξε ένα κύριο στοιχείο της βασικής φιλοσοφίας της ζωής μου, που συνοψίζεται όπως είπα μέσα στις τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.
Γι’ αυτό, ας μου επιτραπεί να αναφέρω εδώ, ότι η τραγική παρένθεση της στρατιωτικής δικτατορίας αποτέλεσε για μένα μια μεγάλη εθνική τραγωδία και γι’ αυτό αντιτάχθηκα με όλες μου τις δυνάμεις, γιατί πλήγωνε βαθειά μέσα μου την εικόνα με την οποία με γαλούχησαν οι γονείς και οι πρόγονοί μου, που ήθελαν τον ελληνικό στρατό να ταυτίζεται με τον φρουρό του Έθνους, της Πατρίδας και της Δημοκρατίας, μιας Πατρίδας και ενός Έθνους που ταυτίζεται με την έννοια της Ελευθερίας. Γιατί Ελλάδα και Ελευθερία για μένα υπήρξαν ανέκαθεν έννοιες ταυτόσημες.
Και είμαι περήφανος που με τις λίγες δυνάμεις μου επιτελώντας το χρέος μου ως ελεύθερος πολίτης συνέβαλα στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, συνεπώς στην αποκατάσταση του ελληνικού στρατού στο υψηλό βάθρο που βρίσκεται σήμερα εμπλουτισμένος από τα διδάγματα του παρελθόντος, έτσι ώστε το δημοκρατικό φρόνημα, η προσήλωση στους θεσμούς και στο Σύνταγμα και η πίστη στα συμφέροντα του λαού μας να διαποτίσουν σε μεγάλο βαθμό βαθμοφόρους και οπλίτες σε όλο το πλάτος και το βάθος του Σώματος.
Ειδικά σήμερα που ο Πατριωτισμός τείνει να καταστεί κυρίαρχο στοιχείο στην ζωή της χώρας μας καθώς αντιμετωπίζουμε μεγάλους κινδύνους, φανερούς και ύπουλους που απειλούν την πεμπτουσία της Ελληνικότητας και φτάνουν ακόμα και στο σημείο να έχουν στο στόχαστρό τους την ίδια την εδαφική μας ακεραιότητα.
Έτσι στην σημερινή συγκυρία Λαός και Στρατός επιβάλλεται να είναι όσο ποτέ άλλοτε ενωμένοι, ενημερωμένοι και άγρυπνοι. Και φυσικά αυτό αποτελεί προ παντός ευθύνη της πολιτικής μας ηγεσίας, που συμβολίζει και εκφράζει την ελεύθερη θέληση του ελληνικού λαού επωμιζόμενη μεγάλα ιστορικά βάρη, πολύ πιο σημαντικά από την κρίσιμη οικονομική μας κατάσταση, μιας και αφορούν στην υπεράσπιση της ίδιας της ουσίας και της συνείδησης της ελληνικότητας και του ελληνισμού που βάλλεται πανταχόθεν εσωτερικά και εξωτερικά από δυνάμεις εχθρικές και δόλιες, τυφλωμένες από την ακτινοβολία της Ελλάδας ως ιστορικής οντότητας, παρουσίας και διαχρονικής έκφρασης με αθάνατα ιστορικά επιτεύγματα Πατριωτισμού, Πολιτισμού, Δημοκρατίας και Ελευθερίας.

Σας ευχαριστώ

infognomonpolitics/ EFENPRESS
29.12.09

ΜΗΝΥΜΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ




"Η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα την μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται."

EFENPRESS
28.12.09

ΜΗΝΥΜΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ



"Η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα την μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται."

EFENPRESS