Ο ύπνος βελτιώνει τη μνήμη

Επιστήμη




Σύμφωνα με έρευνα Αμερικανών επιστημόνων που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, ο ποιοτικός ύπνος εδραιώνει στη μνήμη χρήσιμες πληροφορίες και ταυτόχρονα βοηθά να ανακληθούν αναμνήσεις που είχαν χαθεί μέσα στη σύγχυση της ημέρας.
Όπως γράφει ο Ντάνιελ Μαργκόλιας του Πανεπιστημίου του Σικάγο, επικεφαλής της έρευνας: «Ο ύπνος έχει τουλάχιστον δύο ανεξάρτητες επιδράσεις στη μάθηση. Ο ύπνος παγιώνει τις αναμνήσεις, προστατεύοντάς τες από μεταγενέστερες παρεμβολές ή εξασθένηση. Ο ύπνος φαίνεται επίσης να ανακτά ή να αποκαθιστά αναμνήσεις».

Ο Μαργκόλιας και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι ό νυχτερινός ύπνος βοηθούσε τους εθελοντές της έρευνας να θυμούνται ακόμα και πληροφορίες που είχαν ξεχάσει την προηγούμενη ημέρα.

Στην έρευνα συμμετείχαν 12 φοιτητές του πανεπιστημίου, οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εκπαιδεύτηκαν να αναγνωρίζουν τις μπερδεμένες λέξεις που παρήγαγε ένα συνθεσάιζερ φωνής.

Η πρώτη ομάδα παρακολούθησε το μάθημα στις εννέα το πρωί και 12 ώρες αργότερα υποβλήθηκε σε τεστ αναγνώρισης λέξεων. Οι φοιτητές, σε ποσοστό 54%, είχαν βελτιώσει τις επιδόσεις τους, σε σχέση με την απόδοσή τους πριν από το μάθημα.

Η δεύτερη ομάδα υποβλήθηκε στην ίδια εξέταση το απόγευμα, 12 ώρες μετά το μάθημα. Μόνο το 10% των ατόμων έδειξε να έχει βελτιωμένες επιδόσεις.

Οι φοιτητές της τρίτης ομάδας εκπαιδεύτηκαν στις εννέα το απόγευμα, κοιμήθηκαν το βράδυ και εξετάστηκαν το επόμενο πρωί. Το ποσοστό με βελτιωμένες επιδόσεις ήταν 19%, αρκετά υψηλότερο από της δεύτερης εβδομάδας. Αυτό σημαίνει ότι ο ύπνος βοήθησε να αποθηκευθούν οι πληροφορίες στον εγκέφαλο.

Οι εθελοντές της δεύτερης ομάδας παρουσίασαν βελτιωμένες επιδόσεις την επόμενη ημέρα αφότου είχαν κοιμηθεί. Αν και η ανάμνηση του πρωινού μαθήματος φαινόταν να είχε χαθεί το απόγευμα, επανεμφανίστηκε μετά το νυχτερινό ύπνο.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στο περιοδικό: «Αν η απόδοση μειώνεται λόγω άσχετων πληροφοριών, ο ύπνος ίσως ενδυναμώνει σχετικές αντιστοιχίσεις και αποδυναμώνει άσχετες, βελτιώνοντας την πρόσβαση σε σχετικές αναμνήσεις».

Focus/EFENPRESS

Ρομποτικός βραχίονας κινείται με τη δύναμη της σκέψης

Νευρομηχανική

Ο Δρ Μιγκέλ Νικολέλις του Κέντρου Νευρομηχανικής στο Πανεπιστήμιο Duke, πραγματοποίησε μία έρευνα, η οποία ίσως προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για την πορεία της αποκατάσταση βλαβών στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και ίσως ανοίξει το δρόμο για τεχνητά άκρα υψηλής τεχνολογίας που κινούνται με τη βούληση του χρήστη.

Ο Δρ Νικολέλις εμφύτευσε ηλεκτρόδια με διάμετρο όσο μια ανθρώπινη τρίχα στον εγκέφαλο δύο θηλυκών μακάκων ρέζους. Στο ένα πειραματόζωο εμφυτεύθηκε συστοιχία 96 ηλεκτροδίων, ενώ στο δεύτερο τα ηλεκτρόδια είχαν αυξηθεί στα 320.

Τα ηλεκτρόδια κατέγραφαν την ενεργοποίηση των νευρώνων στον μετωπιαίο και τον βρεγματικό λοβό, δύο περιοχές που συμμετέχουν στον έλεγχο πολύπλοκων κινήσεων.

Αρχικά αναλύθηκαν η εγκεφαλική δραστηριότητα των πιθήκων την ώρα που μάθαιναν να κινούν με τζόιστικ ένα φωτεινό σημείο στην οθόνη του υπολογιστή. Στη συνέχεια οι ερευνητές αντιστοίχισαν τις διάφορες κινήσεις των άνω άκρων με συγκεκριμένα πρότυπα ενεργοποίησης των νευρώνων.

Το σύστημα μπορούσε να αναγνωρίζει τις κινήσεις από τα εγκεφαλικά σήματα και να τις αναπαράγει με έναν ρομποτικό βράχίονα που λειτουργούσε σε διπλανό δωμάτιο. Σύντομα οι πίθηκοι συνειδητοποίησαν ότι δεν χρειαζόταν να κινούν το τζόιστικ για να κατευθύνουν το φωτεινό σημείο εκεί που ήθελαν - αρκούσε να σκεφθούν την επιθυμητή κίνηση.

Η ομάδα του Νικολέλις έχει ήδη ξεκινήσει προκαταρκτικές δοκιμές του συστήματος σε ανθρώπους, με απώτερο στόχο την ανάπτυξη προσθετικών άκρων για άτομα που έχουν ακρωτηριαστεί ή έχουν μείνει παράλυτα λόγω ατυχήματος.

Focus/EFENPRESS

Ζώα. Ακόμα αρχαιότερες οι πρώτες μορφές ζωής

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009 12:50 [Σχόλια: 1, Hits: 1]


Ίχνη αρχαίων σπόγγων εντοπίστηκαν σε πετρώματα που χρονολογούνται πριν από 635 εκατομμύρια χρόνια. Η ανακάλυψη στο Ομάν ωθεί προς τα πίσω την επίσημα αποδεκτή χρονολογία ύπαρξης ζωικών μορφών κατά δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.

Οι επιστήμονες γράφουν στο περιοδικό Nature ότι η ανακάλυψη θα τους βοηθήσει να κατανοήσουν καλύτερα για το πώς έμοιαζε ο πλανήτης εκείνη την περίοδο.

«Το γεγονός ότι μπορούμε να ανιχνεύσουμε αυτά τα σημάδια δείχνει ότι οι σπόγγοι ήταν οικολογικά σημαντικοί στον θαλάσσιο βυθό εκείνη την εποχή», αναφέρει ο επικεφαλής συντάκτης Gordon Love από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. «Δεν λέμε ότι εντοπίσαμε το πρώτο ζώο. Λέμε ότι είναι ένα πρώιμο ζωικό φύλο και ότι τα εντοπίσαμε όταν η βιομάζα τους ήταν σημαντική».

Οι ερευνητές μπορούν συνήθως να προσδιορίσουν την παρουσία αρχαίας ζωής σε πετρώματα ερευνώντας υπολείμματα σκελετών ή απολιθωμένα αποτυπώματα. Ωστόσο, για τους οργανισμούς, βαθιά στη γεωλογική ιστορία, των οποίων το σώμα ήταν εξαιρετικά μικρό και μαλακό, οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει νέες τεχνικές για να αποκαλύψουν την ύπαρξή τους.

Μία από αυτές τις νεότερες μεθόδους περιλαμβάνει την ανίχνευση των προϊόντων που παράγονται από την αποσύνθεση των λιπιδίων, σημαντικών δομικών συστατικών στις κυτταρικές μεμβράνες των ζώων. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτά μεταμορφώνονται για να αφήσουν πίσω τους ένα μόριο γνωστό ως χοληστάνη. Και για τους σπόγγους, αυτό παίρνει αποκλειστικά τη μορφή που είναι γνωστή ως ισοπροπυλοχοληστάνη-24.

Η ομάδα του Dr Love εντόπισε μεγάλες συγκεντρώσεις από τον συγκεκριμένο βιοδείκτη σε πετρώματα που βρίσκονται στην νοτιοανατολική άκρη της αραβικής χερσονήσου, σε ένα σημείο που πριν από 635 εκατομμύρια χρόνια πρέπει να υπήρχε ένα ρηχό θαλάσσιο περιβάλλον. «Μιλάμε μάλλον για μικρές αποικίες σπόγγων με διαστάσεις όχι παραπάνω από λίγα χιλιοστά. Φιλτράριζαν οργανικά αποσαθρώματα στην υδρόβια αποικία», σημειώνει ο ερευνητής.

Η ανακάλυψη είναι συναρπαστική επειδή τοποθετεί νωρίτερα το τέλος της Κρυογενικής Περιόδου, μία εποχή στη γήινη ιστορία όπου, σύμφωνα με κάποιους, ο πλανήτης μπήκε σε βαθιά κατάψυξη και καλύφθηκε με πάγους. Οι επιστήμονες συχνά χρησιμοποιούν τον όρο «Γη χιονόμπαλα» για να περιγράψουν τις συνθήκες εκείνης της περιόδου.

Η ύπαρξη ζωικών μορφών υπό αυτές τις συνθήκες φαίνεται αξιοσημείωτη, σχολιάζει ο Jochen Brochs από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αυστραλίας. «Αν υπήρξε όντως μια Γη χιονόμπαλα, πώς επιβίωσαν αυτοί οι σπόγγοι; Όλη η υπόθεση της Γης χιονόμπαλας προβλέπει την πήξη των ωκεανών για πάνω από 2 χιλιόμετρα, ακόμη και στον ισημερινό», δήλωσε στο BBC. «Μόνο κατά τη διάρκεια της θερμής άνοιξης θα μπορούσε κάποιος οργανισμός να επιβιώσει αλλά είναι αμφίβολο ότι θα υπήρχαν σπόγγοι σε μία ζεστή άνοιξη. Δεν έχω αποφασίσει για τη Γη χιονόμπαλα αλλά ίσως αυτοί οι σπόγγοι μας λένε κάτι για αυτούς τους παγετώνες».

Η άποψη του Dr Love είναι ότι η παρουσία αυτών των ζώων βάζει όρια στην έκταση των παγετώνων. «Πιστεύω ότι υπήρχαν περιοχές που μπορούμε να τις αποκαλέσουμε “καταφύγια” – περιοχές ανοιχτού ωκεανού όπου η βιολογία μπορούσε να συνεχιστεί. Και σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσαν να υπάρχουν ενδείξεις ότι είχαμε κάποιου είδους εξελικτική τόνωση με νέες κατηγορίες οργανισμών».

Focus/EFENPRESS

Το Πείραμα στο Cern σαμποτάρεται από το… Μέλλον;

Διαβάσαμε στις εφημερίδες το παρακάτω παράξενο νέο (απόσπασμα από ΤΑ ΝΕΑ) :

«Είναι η μοίρα του CΕRΝ να μην καταφέρει να λειτουργήσει», υποστηρίζουν δύο γνωστοί επιστήμονες. «Σαν κάποια δύναμη να μη θέλει να βρεθεί το μποζόνιο του Χιγκς. Μόλις ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων πάει να λειτουργήσει, φαίνεται πως κάποιος ή κάτι επιστρέφει από το μέλλον και σαμποτάρει την προσπάθεια ανεύρεσής του...»

Μια παράδοξη θεωρία υποστηρίζει ότι ο πολύπαθος Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων δεν κατάφερε να λειτουργήσει μέχρι τώρα επειδή σαμποτάρεται από την ίδια του τη μοίρα του!

Είναι... καταστροφικό. Δύο θεωρητικοί φυσικοί, εγνωσμένης αξίας στο αντικείμενό τους, υποστήριξαν πριν από λίγον καιρό ότι το υποτιθέμενο μποζόνιο του Χιγκς, το οποίο ευελπιστούν να αναδημιουργήσουν οι επιστήμονες στο CΕRΝ ώστε να καταλάβουν πώς και από πού άρχισαν όλα στον κόσμο, είναι τόσο καταστροφικό για τη φύση ώστε οποιαδήποτε απόπειρα γινόταν για τη δημιουργία του, «αυτό» θα είχε τη δυνατότητα να αντιστρέψει τον χρόνο και να γυρίσει πίσω για να σταματήσει τη γένεσή του.

Όπως ο ταξιδιώτης του χρόνου που επιστρέφει στο παρελθόν και σκοτώνει τον παππού του με αποτέλεσμα να μη γεννηθεί ένας από τους γονείς του και επομένως και εκείνος.
Ο Χόγκερ Μπεκ Νίλσεν από το Ινστιτούτο Νiels Βohr στην Κοπεγχάγη και ο Μασάο Νινομίγια του Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής Υakawa στο Κιότο της Ιαπωνίας υποστήριξαν την ιδέα αυτή σε μια σειρά από εργασίες που ανήρτησαν στην ιστοσελίδα arΧiv. org, η οποία πραγματεύεται θέματα φυσικής. Ο Νίλσεν λέει ότι σύμφωνα με τη θεωρία τους όλες οι προσπάθειες για αναζήτηση του μποζονίου Χιγκς με πολύπλοκες μηχανές θα αποτύχουν. «Κατά κάποιον τρόπο», προσθέτει ο Νίλσεν, «κάποιος στη Φύση μισεί τόσο πολύ τα μποζόνια αυτά ώστε δεν θέλει να τελεσφορήσει καμία απόπειρα αναδημιουργίας τους».

Κάποιοι θεωρούν ότι η υπόθεση που μόλις διαβάσατε, είναι ανόητη και υπερβολική.

Όμως, δεν είναι έτσι, ειδικά αν σκεφτούμε ότι ισχύει κάποια παράξενη φυσική πραγματικότητα, όπως π.χ. τα «Παράλληλα Σύμπαντα».

Αν ισχύουν τα «Παράλληλα Σύμπαντα» και πράγματι η δημιουργία του μποζονίου του Χίγκς είναι καταστροφική, τότε συμβαίνει το εξής ...τρελό:

Κάθε φορά που γίνεται το πείραμα σε ένα παράλληλο σύμπαν, η καταστροφή σε εκείνο το σύμπαν είναι τόσο μεγάλη που τα αντίγραφά μας σε εκείνο το σύμπαν ...πεθαίνουν.
Αυτό επαναλαμβάνεται σε κάθε σύμπαν που οι περιστάσεις επιτρέπουν να εκτελεστεί το συγκεκριμένο πείραμα.
Εμείς όμως, βρισκόμαστε σε ένα σύμπαν στο οποίο εξακολουθούμε να είμαστε ζωντανοί. Αυτό σημαίνει ότι στο δικό μας σύμπαν οι περιστάσεις δεν επιτρέπουν να εκτελεστεί το πείραμα.Αυτές οι περιστάσεις μπορεί να φαίνεται ότι ξεπερνούν τους νόμους της κανονικότητας, να υπερβαίνουν δηλαδή τη στατιστική πιθανότητα να συμβούν όλες μαζί. Αλλά επειδή τα σύμπαντα όπου εκπληρώνεται η «κανονικότητα» ...καταστρέφονται, εμείς συνεχίζουμε να υπάρχουμε σε κάποιο σύμπαν όπου συμβαίνει το «στατιστικά απίθανο».
Άρα, θα γίνουμε μάρτυρες διαφόρων παράδοξων περιστατικών. Π.χ. θα χαλάσουν τα μηχανήματα, θα γίνουν περίεργα ατυχήματα, θα ξεκινήσουν αναταραχές, θα αλλάξουν γνώμη οι επιστήμονες, κλπ κλπ. Λες και, ακριβώς, κάτι από το μέλλον προσπαθεί να μην επιτρέψει να συμβεί το πείραμα...

Παραδέχομαι ότι ακούγεται ιδιαίτερα τρελό και ακατανόητο για πολλούς το παραπάνω, αλλά για την μοντέρνα φυσική είναι ένα αποδεκτό σενάριο. Αν ισχύουν οι πιο πρόσφατες θεωρίες, τότε ζούμε σε ένα ιδιαίτερα τρελό και παράξενο σύμπαν!

(visaltis)

Τηλεμεταφορά, ταξίδι στο χρόνο, αντιύλη, ασύρματη μετάδοση ενέργειας

Όταν η επιστημονική φαντασία γίνεται επιστήμη
Αναρτήθηκε από Sir_tonimanak

Κάποια όνειρα της επιστημονικής φαντασίας που αρχίζουν να πλησιάζουν την πραγματικότητα.
Από την χαραυγή της επιστημονικής φαντασίας μέχρι σήμερα, οι πολέμιοί της είχαν ως βασικό τους επιχείρημα πως, εν αντιθέσει με το πρώτο συνθετικό του όρου, δεν περιέχει πολλή...επιστήμη.
Ωστόσο, οι καιροί αλλάζουν, και, όλο και πιο συχνά, η τεχνολογική πρόοδος αποδεικνύει πως τα όρια ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και την αληθινή επιστήμη είναι πολύ πιο θολά από ότι πιστεύεται: από το αεροπλάνο μέχρι το υποβρύχιο και από τον Ιούλιο Βερν και τον Ιουλιανό μέχρι τον Άρθουρ Κλαρκ και τον Ισαάκ Ασίμοφ, αυτοί που κάποτε χλευάζονταν ως ονειροπόλοι ή φαντασιόπληκτοι πλέον συχνά κερδίζουν τον χαρακτηρισμό των προφητών.
Τέσσερα από τα πιο τρελά όνειρα της επιστημονικής φαντασίας, τα οποία βρίσκονται πιο κοντά από ότι νομίζουμε, είναι αυτά του ταξιδιού στο χρόνο, της τηλεμεταφοράς, της αντιύλης και της ασύρματης μετάδοσης.

Ταξίδι στο Χρόνο
Έγινε γνωστό σαν θεωρία από τη «Μηχανή του Χρόνου» από τον Χ.Τζ. Γουέλς, και έγινε αληθινά διάσημο μέσα από κινηματογραφικές ταινίες όπως ο «Εξολοθρευτής» και, φυσικά, το «Back to the Future» (Επιστροφή στο Μέλλον). Όσον αφορά τα πραγματικά δεδομένα: η θεωρία της σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν υπαγορεύει πως το ταξίδι στο χρόνο είναι δυνατό, υπό ακραίες όμως συνθήκες. Ωστόσο, υφίσταται το λεγόμενο «χρονικό παράδοξο» : ταξιδεύω στο χρόνο και σκοτώνω τον παππού μου.

Άρα δε θα γεννηθώ. Άρα δε θα γυρίσω ποτέ. Άρα δε θα σκοτώσω τον παππού μου. Άρα θα γεννηθώ. Άρα θα γυρίσω και θα σκοτώσω τον παππού μου κ.ο.κ. Αν και δεν έχει βρεθεί ακόμα τρόπος να «καταργηθεί» αυτό το παράδοξο, η εξέλιξη των θεωριών κβαντομηχανικής υπαγορεύουν πως υπαγορεύει πως- θεωρητικά- είναι δυνατό, καθώς, από τη στιγμή που η κβαντομηχανική βασίζεται στην έννοια της συμμετρίας, τότε οι νόμοι της Φυσικής δεν παραβιάζονται: αν αλλάξουμε κάθε «θετικό» με κάτι «αρνητικό», τότε έχουμε έναν «αντικατοπτρισμό» του σύμπαντος, όπου η μεταβολή της ροής του Χρόνου δεν παραβιάζει κάποιο νόμο της Φυσικής.

Πότε αναμένεται η πρώτη χρονομηχανή; Θα αργήσει κάπως, καθώς, με τους παρόντες ρυθμούς της προόδου πάνω στην κβαντομηχανική, εκτιμάται πως το θεωρητικό και τεχνολογικό υπόβαθρο θα είναι διαθέσιμο σε...15.000 χρόνια.

Ασύρματη μετάδοση ενέργειας
Εμφανίστηκε σαν υπόθεση το 1941, στο διήγημα «Reason» του Ισαάκ Ασίμοφ. Πρακτικά: ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός είναι πεδία στο χώρο τα οποία μπορούν να «συνδεθούν» : Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι ένα κύμα το οποίο μπορεί να μετακινηθεί από ένα σημείο στο χώρο σε ένα άλλο. Οπότε, λογικά, πρόκειται για κάτι εύκολο. Πιστεύεται πως αποτέλεσε ένα από τα μεγάλα projects του Νικολά Τέσλα.
Ένας τρόπος για την ασύρματη μετάδοση ενέργειας θα μπορούσε να είναι τα μικροκύματα: ουσιαστικά φως με μεγάλο μήκος κύματος. Επίσης, ο ηλεκτρισμός θα μπορούσε να μετατραπεί σε φως, να μεταβιβαστεί στον προορισμό του ως ακτίνα λέηζερ, και εκεί η διαδικασία να αναστραφεί (το λέηζερ να μετατραπεί ξανά σε ενέργεια).

Θα είναι διαθέσιμο: πολύ σύντομα, καθώς πρόσφατα η εταιρεία Witricity παρουσίασε ένα ασύρματο σύστημα παροχής ενέργειας, το οποίο έχει τη δυνατότητα φόρτισης κινητών τηλεφώνων.

Επίσης, μία ιαπωνική κοινοπραξία ανακοίνωσε πως σχεδιάζει να κατασκευάσει μία εγκατάσταση αξίας 21 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο διάστημα, με σκοπό την ασύρματη μετάδοση ηλιακής (ηλεκτρικής) ενέργειας στη Γη: εντός 30 ετών, θα έχει τη δυνατότητα ηλεκτροδότησης 300.000 σπιτιών.

Αντιύλη
Πρόκειται για το αντίθετο της ύλης: η αντιύλη αντιδρά...άσχημα όταν έρχεται σε επαφή με ύλη, με αποτέλεσμα την έκλυση ενέργειας που αφήνει κατά πολύ πίσω μία πυρηνική έκρηξη.
Η ύλη συνίσταται από μόρια, των οποίων οι μάζες και τα ηλεκτρικά φορτία ποικίλλουν. Για κάθε ένα από αυτά τα μόρια, υπάρχει ένα «αντιμόριο» : ίδια μάζα, αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο. Αν συγκρουστούν, εκλύεται ενέργεια. Μία μικρή ποσότητα μάζας παράγει μία εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα ενέργειας, όπως δείχνει η διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν: Ε=mc^2. Πρακτικά, οι ποσότητες ενέργειας που εκλύονται είναι τεράστιες. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Πρακτική εφαρμογή: θα αργήσει, καθώς η παραγωγή μορίων αντιύλης είναι δαπανηρή και...επικίνδυνη: μερικές χιλιάδες μόρια αντιυδρογόνου θα είναι διαθέσιμα εντός πενήντα ετών.

Τηλεμεταφορά

Δύο λέξεις αρκούν όσον αφορά την πρώτη της εμφάνιση: Star Trek! Πρόκειται, πολύ απλά, για τη μετάβαση ενός αντικειμένου ή ζωντανού όντος από ένα σημείο σε ένα άλλο, χωρίς να διανυθεί η ενδιάμεση απόσταση. Από πλευράς «ερμηνείας» : παίρνουμε δύο μόρια φωτός και τα «περιπλέκουμε» : πλέον, υπάρχει η δυνατότητα άμεσης μεταφοράς κβαντικών δεδομένων.

Τα φωτόνια (μόρια φωτός), έχουν μία ιδιότητα, την περιδίνηση. Εάν κάποιος Α έχει ένα φωτόνιο «x», με μία συγκεκριμένη περιδίνηση, και θέλει να δώσει σε κάποιον άλλο Β ένα «x» με την ίδια περιδίνηση, η θεωρία έχει ως εξής: προηγουμένως, ο Α έχει φροντίσει να δώσει στον Β ένα φωτόνιο από ένα ζευγάρι περιπλεκομένων φωτονίων, και έχει κρατήσει το δεύτερο. Οι καταστάσεις των δύο αυτών φωτονίων σχετίζονται. Τώρα, ο Α, αφήνει το φωτόνιο που θέλει να στείλει να αλληλεπιδράσει με το «κρατημένο» φωτόνιο του προαναφερθέντος ζευγαριού: αυτόματα, μεταδίδονται οι απαιτούμενες πληροφορίες γύρω από το φωτόνιο «x» στο φωτόνιο του ζευγαριού που έχει ο Β. Αυτό που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί οι διαδικασία είναι κάποια επιπλέον στοιχεία για το «x», τα οποία μεταδίδονται μέσω συμβατικών μεθόδων. Το «νέο» φωτόνιο που κατέχει ο Β, εισέρχεται σε μία κατάσταση αντίστοιχη του «x». Ωστόσο, αυτό το είδος τηλεμεταφοράς καταστρέφει το πρωτότυπο. Δεν μεταφέρεται μάζα- απλά πληροφορίες. Το 1998, ομάδα του πανεπιστημίου Caltech κατάφερε να μεταφέρει πληροφορίες για την κατάσταση ενός φωτονίου μέσα σε ένα εργαστήριο. Το 2004, Αυστριακοί φυσικοί μετέφεραν με αντίστοιχο τρόπο πληροφορίες για την κατάσταση ενός φωτονίου από τη μία όχθη του Δούναβη στην άλλη. Μέσα σε έναν αιώνα, εκτιμάται πως αυτό θα μπορεί να γίνει και με ζωντανούς οργανισμούς μεγέθους αμοιβάδας. Ωστόσο, υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: η καταστροφή του πρωτοτύπου...

(enimerwsi-gr)