Του Δημήτρη Βόγγολη
«Ἡ Μικρὰ Ἀσία, Λίκνον τοῦ Χριστιανισμοῦ»
Τὰ μνημεῖα ὡς ζῶντες στῦλοι ἱστορίας.
Τέκνα μου, ἱερὰ μνημεῖα, λίθοι ποὺ ἀνασαίνετε μνήμη,
ἀπὸ τὴ Σουμελᾶ ὡς τὴν Ἀντιόχειαν,τον Άθω και τα Μετέωρα
σᾶς ἀκούω.
Πεῖτε μου τὰ παράπονά σας,
καὶ ἂς ἔλθουν οἱ σοφοὶ μου Ἱεράρχες
νὰ φωτίσουν τὸν λόγο σας.
(Εἰσέρχονται οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες, ὡς χορὸς σοφίας.)
1. Ἡ Παναγία Σουμελᾶ – Ἡ Φωνὴ τοῦ Πόντου
ΣΟΥΜΕΛΑ:
Μητέρα,
ἐγὼ ἡ Σουμελᾶ, ἡ ἀετοφωλιὰ τῶν Ποντίων, κρεμασμένη στὰ βράχια ὡς δάκρυ ποὺ δὲν ἔπεσε ποτέ και ἀντέχει.
Τώρα εἶμαι μουσείο. Οὔτε ψαλμὸς, οὔτε λιβάνι, οὔτε ἀγρυπνία.
Μόνον βλέμματα ξένων ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν πόνο μου.
Φυλάσσω ἀκόμη τὰ ἴχνη τῶν μοναχῶν,
τὰ ψαλτήρια ποὺ ἀνέβαιναν ὡς τὸν οὐρανὸ,
τὰ βήματα τῶν προσφύγων ποὺ ἔφυγαν μὲ τὴν καρδιὰ ἀνάποδα.
Τώρα λειτουργῶ ὡς μουσείο.
Οὔτε θυμίαμα, οὔτε ἀγρυπνία, οὔτε ἀνάσα προσευχῆς.
Μόνον τουρίστες ποὺ κοιτοῦν,
ἀλλὰ δὲν βλέπουν.
Μητέρα,
θέλω νὰ ἀκουσθῇ ξανά ἡ φωνὴ τοῦ Πόντου μέσα μου.
Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ:
Τέκνον μου, Σουμελᾶ,
ἡ σιωπή σου δὲν εἶναι ἔρημος·
εἶναι ὑπομονὴ.
Ὅπου ὑπῆρξε προσευχὴ,
ἡ προσευχὴ θὰ ξαναγυρίσει.
Ὁ Θεὸς φυλάσσει τὰ ἄγια,
ἀκόμη κι ὅταν οἱ ἄνθρωποι τὰ λησμονοῦν.
2. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου –
Ἡ Φωνὴ τῆς Ταρσοῦ και Ἀντιόχειας
ΝΑΟΣ ΠΑΥΛΟΥ:
Μητέρα ἐδῶ ἔμαθε νὰ ἀνασαίνει ὁ Παῦλος.
Ἐδῶ ἡ φλόγα τῆς Ἐκκλησίας ἄναψε γιὰ τὰ ἔθνη ,ἐδῶ ἔγινε ὁ κήρυκας τῶν ἐθνῶν,
ἐγὼ εἶμαι ἡ οἰκία τῆς ἀποστολικῆς φλόγας.
Εδῶ ἡ Ἐκκλησία ἔλαβε τὴν πρώτη της πνοή.
Καὶ τώρα;
Ἐτικέτες, φωτογραφίες, ὁδηγοί.
Οὔτε ἀνάγνωσμα, οὔτε ἀπόστολος. Ἑλλάδα μου,
Καὶ ὅμως,
τώρα εἶμαι ἕνα ἔκθεμα. Μόνον ἐτικέτες, φωτογραφίες, ὁδηγοί.
Οὔτε ἱερεὺς, οὔτε ἀνάγνωσμα, οὔτε ἱερὸς ψαλμὸς. Ποῦ εἶναι τὰ τέκνα σου ποὺ θὰ ἀναγνωρίσουν τὴν ἀποστολὴ μου;
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ:
Ἀδελφέ Παῦλε,
ὁ λόγος σου δὲν ἔσβησε.
Ἡ ἀλήθεια δὲν γίνεται μουσείο.
Ἐὰν οἱ λίθοι σιωποῦν,
οἱ καρδιὲς θὰ μιλήσουν.
Ἡ Ἐκκλησία ζεῖ ὅπου ὑπάρχει δίψα γιὰ ἀλήθεια.
3. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου –
Ἡ Φωνὴ τῶν Μύρων
ΝΙΚΟΛΑΟΣ:
Μητέρα,
ἐγὼ ὁ προστάτης τῶν θαλασσῶν,.
ὁ ἅγιος ποὺ ἔσωζε ναυτικοὺς καὶ ὀρφανούς,
τώρα στέκομαι σιωπηλός.
Οὔτε λιτανεία, οὔτε πανήγυρις.
Ἡ χάρις μου ἀκόμη ἀναβλύζει,
ἀλλὰ δὲν ἀκούω τὸ «Κύριε ἐλέησον».
Οὔτε λιτανεία, οὔτε πανήγυρις, οὔτε θυμίαμα.
Μόνον βήματα ξένων ποὺ δὲν γνωρίζουν τὴν χάρη μου και τὸ ὄνομά μου θυμίσου με.
Ἐγὼ ἤμουν ἡ σκέπη σου στὶς φουρτούνες.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ:
Ἅγιε Νικόλαε,
ἡ ἀρετή σου δὲν χρειάζεται τοίχους.
Ὅπου ὑπάρχει ἔλεος,
ἐκεῖ εἶσαι ζωντανός.
Καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα,
θὰ ξαναγίνει ὁ οἶκός σου τόπος προσευχῆς.
4. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Πέτρου – Ἡ Φωνὴ τῆς Ἀντιοχείας
ΠΕΤΡΟΣ:
Μητέρα ἐδῶ ἀκούστηκε γιὰ πρώτη φορά τὸ ὄνομα «Χριστιανοί». ἐγὼ εἶμαι ἡ σπηλιὰ ὅπου ὁ Πέτρος ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο.
Τώρα εἶμαι σπηλιὰ ἄφωνη, ἕνα μνημεῖο ἀπολιθωμένο.
Ἡ φλόγα ὑπάρχει,
ἀλλὰ δὲν ἔχει ποὺ νὰ ἀκουμπήσει.
Ἐδῶ ἡ Ἐκκλησία ἔγινε σώμα ζῶν.
Μητέρα ἡ Ἀντιόχεια ἀκόμη σὲ περιμένει.
Ὁ Κοινὸς Λόγος
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ – ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ – ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ (ὡς χορὸς):
Ὦ Μνημεῖα ἅγια,
μὴν θρηνεῖτε.
Ἡ ἱστορία δὲν χάνεται,
ἡ πίστη δὲν ἀπολιθώνεται,
ἡ μνήμη δὲν ἀποκόπτεται.
Ἡ Μικρὰ Ἀσία εἶναι ἔδαφος ἱερὸ,
καὶ ὅπου ἔπεσε δάκρυ,
θὰ ἀνατείλῃ ἐλπίδα.
(Οἱ Ἱεράρχες στρέφονται πρὸς τὴ Μητέρα Ἑλλάδα.)
Ἅγιος Βασίλειος
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ:
Μητέρα ἡ ἰδεολογία χωρὶς ἀρετή γίνεται ἔπαρση.
Τὸ συμφέρον χωρὶς δικαιοσύνη γίνεται ἁρπαγή.
Ἡ ἀλήθεια βρίσκεται στὴ μέση:
στὴν ὑπηρεσία τοῦ κοινοῦ καλού.
Ἅγιος Γρηγόριος
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ:
Ἰδεολογία εἶναι ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀναζητεῖ τὸ φῶς.
Συμφέρον εἶναι ὅταν ἀναζητεῖ τὴν σκιά.
Ἡ Ἑλλάδα ὀφείλει νὰ ὁδηγεῖ πρὸς τὸ φῶς.
Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
Ὅπου ἡ ἀλήθεια γίνεται ὄπλο,
ἐκεῖ χάνεται.
Ὅπου γίνεται διακονία,
ἐκεῖ λάμπει.
Ἡ Ἑλλάδα ἔχει χρέος νὰ διακονεῖ τὴν ἀλήθεια.
Γ΄ ΜΕΡΟΣ – Ἡ Ἀπάντηση τῆς Μητέρας Ἑλλάδος
ἙΛΛΑΔΑ:
Τέκνα μου,
μνημεῖα, ἅγιοι, σοφοί,
σᾶς ἀκούω καὶ σᾶς ἀγκαλιάζω. ὅσα κι ἂν μᾶς χωρίζουν σύνορα,
δὲν μᾶς χωρίζει ἡ Μνήμη.
Ἡ Μικρὰ Ἀσία εἶναι ἡ μήτρα μου,
τὸ λίκνον τοῦ Χριστιανισμοῦ,
ἡ ἀρχὴ τῆς ἱστορίας μου.
Σᾶς ὑπόσχομαι:
θὰ κρατῶ ζωντανὴ τὴ μνήμη σας,
θὰ διδάσκω τὰ παιδιά μου τὴν ἀλήθειά σας,
θὰ ἀνασταίνω τὴν φωνὴ σας.
Καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα,
θὰ ξανακουσθῇ ὁ ψαλμὸς μέσα σας.
Οὔτε μουσείο,
οὔτε σιωπή·
μόνον Ἀνάσταση.
Ἡ καρδιά μου ἀκόμη ἀνασαίνει στὰ ἄγια χώματά σας.
Πεῖτε μου τὰ παράπονά σας, τὴν νοσταλγία σας, τὴν ἀλήθειά σας.
Σᾶς ὑπόσχομαι:
θὰ μιλῶ γιὰ σᾶς,
θὰ διδάσκω τὰ παιδιά μου τὰ ὀνόματά σας,
θὰ κρατῶ ζωντανὴ τὴν ἱερὰ σας μνήμη.
Ἁγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως
ἉΓΙΑ ΣΟΦΙΑ:
Μητέρα Ἑλλάδα,
ἐγὼ ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία,
ἡ καρδιὰ τῆς Ῥωμιοσύνης,
ἔχω παράπονον πικρόν.
Ἀναγνωρίστηκα ὡς θησαυρὸς τῆς ἀνθρωπότητος,
ἀλλὰ ὄχι ὡς ὅ,τι ὑπήρξα:
ὁ Ναὸς τοῦ Ἀναστάντος Λόγου.
Ἐστάθην φάρος,
καὶ ὅμως ἡ φωνή μου ἐσβήσθη
ἀπὸ τὰ χαρτιὰ τῶν ἐθνῶν.
Ἡ δόξα μου ἔμεινε,
ἀλλὰ ἡ προσευχὴ μου ἐφυλακίσθη.
Τὰ Μετέωρα
ΜΕΤΕΩΡΑ:
Μητέρα,
ἐμεῖς οἱ πέτρες ποὺ ἀνέβηκαν στὸν οὐρανὸ,
οἱ ἀσκηταὶ ποὺ ἔκαναν τὴν γῆν ἀνάβαση,
ἐλάβαμε τὸν τίτλον τῆς παγκοσμίας κληρονομίας.
Ἀλλὰ ὅταν ἔρχεται ὁ ξένος,
βλέπει τὴν θέαν,
ὄχι τὴν προσευχή.
Βλέπει τὸν βράχον,
ὄχι τὸν ἄγγελον ποὺ τὸν ἀνέβασε.
Ἅγιον Ὄρος
ἍΓΙΟΝ ὌΡΟΣ:
Ἐγὼ, ἡ Ἄθωνος Πολιτεία,
ἡ κιβωτὸς τῆς ἡσυχίας,
ἡ ζῶσα παράδοσις χιλίων ἐτῶν,
ἔχω παράπονον βαθύ.
Ἡ UNESCO
μὲ ἐτίμησε,
ἀλλὰ ὁ κόσμος βλέπει
ἕνα «μουσεῖον μοναχισμοῦ»,
ὄχι τὴν καρδιὰ ποὺ χτυπᾷ ἀκόμη γιὰ σένα,
Μητέρα Ἑλλάδα.
Μονὴ Δαφνίου
ΔΑΦΝΙΟΝ:
Καὶ ἐγώ, μικρὴ ἀλλὰ λαμπρὴ,
μὲ τὸν Χριστὸ Παντοκράτορα νὰ δεσπόζει,
ἔχω τὸ παράπονον τῆς λήθης.
Ἀναγνωρίστηκα, ναι,
ἀλλὰ ποῖος ἔρχεται νὰ μὲ ἀκούσει;
Ποῖος βλέπει τὴν ψηφίδα ποὺ λάμπει ὡς δάκρυ;
Ποῖος θυμᾶται ὅτι ἡ τέχνη μου
εἶναι ἡ φωνὴ τῆς Ῥωμιοσύνης;
(Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες προχωροῦν ὡς χορὸς σοφίας, ὑπερασπίζοντας τὰ μνημεῖα.)
Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ:
Μητέρα Ἑλλάδα,
τὰ τέκνα σου δὲν εἶναι λίθοι·
εἶναι ἔμψυχοι φορεῖς χάριτος.
Ἡ Ἁγία Σοφία δὲν εἶναι ἔκθεμα·
εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Τὰ Μετέωρα δὲν εἶναι θέαμα·
εἶναι ἀνάβασις ψυχῆς.
Τὸ Ἅγιον Ὄρος δὲν εἶναι παρελθόν·
εἶναι ἡσυχία ποὺ ἀναπνέει.
Τὸ Δαφνί δὲν εἶναι μνημεῖον·
εἶναι προσευχὴ ψηφιδωτὴ.
Φύλαξέ τα,
ὡς ἡ μήτηρ φυλάσσει τὰ ἱερὰ τῶν τέκνων της.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ:
Ἑλλάδα,
ἡ δόξα σου δὲν εἶναι ἡ πέτρα,
ἀλλὰ τὸ νόημα ποὺ ἔγραψε ἐπάνω της ὁ Θεός.
Ἡ Ἁγία Σοφία εἶναι ἡ θεολογία σου.
Τὰ Μετέωρα εἶναι ἡ ἄσκησίς σου.
Τὸ Ἅγιον Ὄρος εἶναι ἡ καρδιά σου.
Τὸ Δαφνί εἶναι ἡ τέχνη σου.
Μὴν ἐπιτρέψεις νὰ γίνουν
«τουριστικὰ ἀντικείμενα».
Ἐκεῖ κατοικεῖ ἡ ψυχὴ σου.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ:
Μητέρα Ἑλλάδα,
ἡ ἀλήθεια σου λάμπει ὅταν τὴν διακονεῖς.
Ἐὰν τὰ μνημεῖα σου σιωποῦν,
σὺ μίλησε γι’ αὐτά.
Ἐὰν τὰ ἔθνη τὰ βλέπουν ὡς πέτρες,
σὺ δείξε ὅτι εἶναι φῶς.
Ἡ Ἁγία Σοφία θὰ ξαναψάλει.
Τὰ Μετέωρα θὰ ξαναπροσευχηθοῦν.
Τὸ Ἅγιον Ὄρος θὰ συνεχίσει νὰ ἀναπνέει.
Τὸ Δαφνί θὰ ξαναλάμψει.
Ἡ Ῥωμιοσύνη δὲν πεθαίνει·
μόνον περιμένει νὰ τὴν ἀναγνωρίσουν.
Γ΄ ΜΕΡΟΣ – Ἡ Ἀπάντηση τῆς Μητέρας Ἑλλάδος
ἙΛΛΑΔΑ:
Τέκνα μου ἱερὰ,
στῦλοι τοῦ φωτός μου,
ἀκούω τὰ παράπονά σας
καὶ ἡ καρδιὰ μου ῥαγίζει.
Ἡ ἀναγνώρισις ἀπὸ τὰ ἔθνη
ἦταν ἀνάγκη,
ἀλλὰ ὄχι ἡ τελείωσις.
Ἐσεῖς δὲν εἴστε «μνημεῖα».
Εἴστε ζῶντες μαρτυρίες
τῆς πίστεως,
τῆς γλώσσης,
τῆς ἱστορίας μου.
Καὶ ὅσο ὑπάρχει Ἕλλην
ποὺ σταυροκοπιέται,
ποὺ ψάλλει,
ποὺ θυμᾶται,
δὲν θὰ σβήσετε.
Ἐσεῖς εἴστε οἱ φάροι μου.
Καὶ ἐγώ, ἡ Μητέρα Ἑλλάδα,
σᾶς ὑπόσχομαι:
θὰ μιλῶ γιὰ σᾶς,
θὰ σᾶς προστατεύω,
θὰ σᾶς ἀναδεικνύω
ὄχι ὡς πέτρες,
ἀλλὰ ὡς ἱερὰ σώματα τοῦ Γένους.
Φυλάξατε τὴν ψυχὴν τῆς Ἑλλάδος,
ὡς ἡ Ἑλλάς φυλάττει ὑμᾶς.
Δημήτρης Βόγγολης τηλ.6944357378
Πρόεδρος Παγκόσμιας Ακαδημίας της Ρωμιοσύνης Ιερός Σύνδεσμος
<Το μέλλον της πατρίδος δεν έρχεται μόνο του· το καλούμε με τις πράξεις μας>
_________________________________________
Αναρτήθηκε από τον Στρατηγό κ. Αθαν. Καραντζίκο
