Έχουμε αναφερθεί στην επικίνδυνη παθογένεια που χαρακτηρίζει πολλούς στρατούς ανά τον πλανήτη, σε όλο το μήκος της Ιστορίας, οι οποίοι αρνούνται να αποδεχθούν την υιοθέτηση νέων πολεμικών μεθοδολογιών και τεχνολογιών ή, ακόμη περισσότερο, αδυνατούν να αντιληφθούν τη σημασία τους. Οι στρατοί αυτοί θα αντιμετωπίσουν δραματικές συνέπειες, αν ο αντίπαλός τους κατανοήσει πριν από αυτούς τις δυνατότητες ενός νέου παράγοντα.
Ακριβώς μια τέτοια υποψήφια κατάσταση αντιμετωπίζουμε σήμερα. Και αυτή είναι οι συγκλονιστικές αλλαγές που έχουν φέρει στα διεθνή ισοζύγια ισχύος τα ρομποτικά οπλικά συστήματα χαμηλού κόστους.
Τα πολεμικά ρομπότ αποτελούν μέρος της Στρατιωτικής Επανάστασης που βρίσκεται εν εξελίξει εδώ και αρκετά χρόνια και την οποία εξετάζει και η μελέτη του γράφοντος “Η Νέα Στρατιωτική Επανάσταση και η Ελληνική Αμυντική Στρατηγική” (Εκδόσεις Λιβάνη).
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιταχύνει πάρα πολύ τις εξελίξεις στον χώρο των ρομποτικών συστημάτων με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα ενώπιον μιας νέας, δυνητικής, πολεμικής πραγματικότητας, με τεράστια δυναμική. Καταρχάς, οι επιχειρήσεις στην Ουκρανία (αλλά και ο πόλεμος στο Ιράν) κατέδειξαν το πόσο σημαντικά είναι τα ρομποτικά συστήματα όλων των τύπων, ενώ μείωσαν σχεδόν μέχρι εξαλείψεως τον διαχωρισμό μεταξύ “καμικάζι” drones και περιφερόμενων πυρομαχικών (loitering munitions).
Επίσης, φάνηκε ότι drones κόστους μερικών εκατοντάδων ευρώ, βασισμένα σε εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες (COTS), μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά, ή και καλύτερη, τόσο σε αποστολές κρούσης όσο και αναγνώρισης, σε σχέση με πανάκριβα ρομποτικά αεροχήματα εταιρειών πολεμικού υλικού. Ακόμη, αποδείχθηκε ότι μπορεί να γίνει μαζική παραγωγή παρόμοιων συστημάτων από μικρές εταιρείες, ή ακόμη και από βιοτεχνίες, που δουλεύουν με λογική φασόν, χρησιμοποιώντας τρισδιάστατους εκτυπωτές και άλλα φθηνά μηχανήματα.
Έχουμε αναφερθεί στην επικίνδυνη παθογένεια που χαρακτηρίζει πολλούς στρατούς ανά τον πλανήτη, σε όλο το μήκος της Ιστορίας, οι οποίοι αρνούνται να αποδεχθούν την υιοθέτηση νέων πολεμικών μεθοδολογιών και τεχνολογιών ή, ακόμη περισσότερο, αδυνατούν να αντιληφθούν τη σημασία τους. Οι στρατοί αυτοί θα αντιμετωπίσουν δραματικές συνέπειες, αν ο αντίπαλός τους κατανοήσει πριν από αυτούς τις δυνατότητες ενός νέου παράγοντα.
Ακριβώς μια τέτοια υποψήφια κατάσταση αντιμετωπίζουμε σήμερα. Και αυτή είναι οι συγκλονιστικές αλλαγές που έχουν φέρει στα διεθνή ισοζύγια ισχύος τα ρομποτικά οπλικά συστήματα χαμηλού κόστους. Τα πολεμικά ρομπότ αποτελούν μέρος της Στρατιωτικής Επανάστασης που βρίσκεται εν εξελίξει εδώ και αρκετά χρόνια και την οποία εξετάζει και η μελέτη του γράφοντος “Η Νέα Στρατιωτική Επανάσταση και η Ελληνική Αμυντική Στρατηγική” (Εκδόσεις Λιβάνη).
Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιταχύνει πάρα πολύ τις εξελίξεις στον χώρο των ρομποτικών συστημάτων με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σήμερα ενώπιον μιας νέας, δυνητικής, πολεμικής πραγματικότητας, με τεράστια δυναμική. Καταρχάς, οι επιχειρήσεις στην Ουκρανία (αλλά και ο πόλεμος στο Ιράν) κατέδειξαν το πόσο σημαντικά είναι τα ρομποτικά συστήματα όλων των τύπων, ενώ μείωσαν σχεδόν μέχρι εξαλείψεως τον διαχωρισμό μεταξύ “καμικάζι” drones και περιφερόμενων πυρομαχικών (loitering munitions).
Η συνέχεια ΕΔΩ
