.jpg) |
Αγαπητοί μου φίλοι σας χαιρετώ ευγενικά,
Καταρχάς, ας δούμε την ευρύτερη εικόνα όσον αφορά την Τουρκία και τι προσπαθεί να κάνει με το να ψηφίσει έναν νόμο , όπου θα βάλει όλα τα τοξικά που λέει και όλες τις διεκδικήσεις της για την Εθνική κυριαρχία της Ελλάδας!!!... Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, η Τουρκία, μετά από πολλές συζητήσεις, υποτίθεται ότι με το «πρωτόκολλο Αθηνών», δεσμεύτηκε για μια περίοδο πιο ήρεμων σχέσεων με την Ελλάδα…
Πολλοί επαίνεσαν αυτήν την εξέλιξη, μέσα στην Ελλάδα, με την ανοχή της Κυβέρνησης - συμπεριλαμβανομένου και του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ - ως τάχα μια σημαντική διπλωματική πρόοδο.
Ωστόσο, εμείς εδώ στην Ομογένεια, και όλοι μας από την ομάδα του HALC, υποστηρίξαμε τότε, ότι δεν επρόκειτο για μια γνήσια στρατηγική μετατόπιση!... και όπως επεσήμανε και ο Σινάν Σίντι, σύμβουλος του Ινστιτούτου για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας (FDD), εδώ στην Ουάσιγκτον, ήταν απλώς μια παύση, και όχι μια αλλαγή στην τουρκική πολιτική!!!...
Η Τουρκία απλώς αγόραζε χρόνο και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να επαναφέρει την πίεση και να δημιουργήσει νέες εντάσεις. Ο λόγος που παραμέναμε σκεπτικοί ήταν σαφής: αυτή η λεγόμενη «ήρεμη περίοδος» δεν περιλάμβανε ποτέ την αποκήρυξη του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», ούτε την άρση του casus belli κατά της Ελλάδας….γιατί δεν το αναγνώρισαν αυτό στην Ελλάδα ;;;
Αυτό που βλέπουμε σήμερα επιβεβαιώνει ένα συνεπές πρότυπο συμπεριφοράς από την Τουρκία.
Δυστυχώς, η Τουρκία έχει επανειλημμένα ενθαρρυνθεί από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσιγκτον, και αυτό ήταν ένα διακομματικό πρόβλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες για πολλά χρόνια!!!!... Εμείς, προσπαθούσαμε για πολύ καιρό να ενημερώνουμε τις διάφορες κυβερνήσεις, αλλά η Τουρκία ξόδευε τρομερά ποσά για την προπαγάνδα της!!..ο αγώνας ήταν άνισος!
Κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβέρνησης Ομπάμα, η Τουρκία αναδείχθηκε ως κορυφαίος περιφερειακός παράγοντας στη Μέση Ανατολή…..Σήμερα, ο Αμερικανός πρέσβης και φίλος του προέδρου, Τομ Μπαράκ, σε αντίθεση με αυτά που είπε στην επιτροπή έγκρισης, πριν να αναλάβει το πόστο του, φαίνεται να οδηγεί την κυβέρνηση Τραμπ πίσω στις ίδιες αποτυχημένες πολιτικές, σχετικά με την Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή, Συρία, Ιράκ, κλπ.…Όλοι μας εδώ, ελπίζουμε ότι μια μέρα ο Πρόεδρος Τραμπ θα αναγνωρίσει αυτή την πραγματικότητα, επειδή αυτό που εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή με την Τουρκία στη Συρία και σε όλη τη Μέση Ανατολή, μοιάζει πάρα πολύ με την αποτυχημένη προσέγγιση που ακολουθήθηκε κατά τη διάρκεια της προεδρίας Ομπάμα - μια προσέγγιση που υποχώρησε σε μεγάλο βαθμό υπέρ της Άγκυρας!!....
Και στις δύο περιπτώσεις, η πολιτική απέτυχε και οι συνέπειές της εξακολουθούν να είναι αισθητές και κυρίως τώρα τελευταία, η θέση της Αμερικής στην Ελλάδα….Πρόσφατο παράδειγμα, οι διαμαρτυρίες στην Κρήτη, από μερικές εκατοντάδες Έλληνες τις τελευταίες ημέρες, για να την απομάκρυνση της Αμερικανικής Βάσης στην Σούδα!!!...Απαράδεκτο!!
Όπως έγραψε και ο Σινάν Σίντι στο άρθρο του στην Καθημερινή, πριν μερικές ημέρες, υπάρχουν σοβαρές περιφερειακές επιπτώσεις σε αυτές τις εξελίξεις….
Ωστόσο, δεν πιστεύω ότι ο λεγόμενος «άξονας Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν» θα οδηγήσει τελικά σε κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Δεν πρόκειται για μια συνεκτική συμμαχία με αποδεδειγμένο ιστορικό επιτυχημένης εκτέλεσης μεγάλων στρατηγικών έργων από κοινού…. Η ίδια η Σαουδική Αραβία φαίνεται να υποχωρεί, κυρίως μετά το σφυροκόπημα με ρουκέτες από το Ιράν , ενώ οι ευρύτερες διεθνείς προσπάθειες αποκατάστασης της εικόνας της μέσω του αθλητισμού και των δημοσίων σχέσεων, έχουν σε μεγάλο βαθμό αποτύχει.
Όσο για το Πακιστάν, είναι αμφισβητήσιμο αν είναι ο ιδανικός εταίρος για οποιαδήποτε σημαντική πρωτοβουλία περιφερειακής συνδεσιμότητας…
Ωστόσο, ο Τομ Μπαράκ συνεχίζει να ενθαρρύνει αυτές τις δυναμικές και όχι μόνο…. Κατά την άποψή μας, η προσέγγισή του στα εσωτερικά διαφόρων Χωρών, ήταν και είναι βαθιά αντιπαραγωγική και καταστροφική όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για άλλες Συμμαχικές Χώρες στον Περσικό κόλπο, και δεν ξέρουμε τι θα χρειαστεί για να αναγνωρίσει τελικά ο Πρόεδρος Τραμπ, την ζημιά που προκαλούν αυτές οι πολιτικές του φίλου του ……που θα μπορούσαν ίσως να κάνουν και σε αυτόν τον ίδιο!!!
Προς το παρόν όμως, η όλη προσοχή του προέδρου, τουλάχιστον για το εγγύς μέλλον, είναι αποκλειστικά προς το Ιράν και το στενό του Χορμούζ!!!!
Όσο για την στάση της Τουρκίας είναι Κλασική — «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται»!
Θα προχωρήσει σε αυτά τα νομοσχέδια τώρα που ο πόλεμος με το Ιράν είναι ανοιχτός.
Κατά την γνώμη μου, εάν ήταν δυνατόν, καλά θα ήταν να υπάρξει και μία αναφορά για τις Τουρκικές προκλήσεις, στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, για ενημέρωση της Ελληνικής και διεθνούς κοινής γνώμης…
Ένα όμως είναι σίγουρο δυστυχώς, η επιθετική ρητορική της Τουρκίας χωρίς αντιμετώπιση, θα έχει επιπτώσεις , μεταξύ άλλων, και στα spreads των Ελληνικών Ομολόγων!!!
Για τα αποτελέσματα με την συνάντηση του προέδρου Τραμπ με τον Κινέζο πρόεδρο Χι, έχουν ειπωθεί πολλά από πολλούς, αλλά, ίσως να …μιλήσουμε λιγάκι στις επόμενες σκέψεις μου.
Το Στενό του Ορμούζ Αποκάλυψε το Πραγματικό Πρόβλημα
Το Στενό του Ορμούζ έχει σημασία επειδή βρίσκεται στο κέντρο του παγκόσμιου πετρελαϊκού συστήματος. Πριν από την κλιμάκωση της τρέχουσας σύγκρουσης, σχεδόν το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου διακινούνταν μέσω αυτού του διαδρόμου κάθε μέρα.
Μόλις κατέρρευσαν αυτές οι ροές, τα διυλιστήρια σε όλο τον κόσμο άρχισαν να ανταγωνίζονται για βαρέλια αντικατάστασης. Το βαρύ και μεσαίο-όξινο αργό πετρέλαιο (όπως αυτό των ΗΠΑ) ξαφνικά έγινε σπάνιο. Το κόστος μεταφοράς εκτοξεύτηκε. Τα ασφάλιστρα εκτοξεύτηκαν….Και παρά την παραγωγή ρεκόρ πετρελαίου στις ΗΠΑ, οι Αμερικανοί καταναλωτές ένιωσαν το
σοκ σχεδόν αμέσως….Οι τιμές του ντίζελ αυξήθηκαν, οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό αυξήθηκαν και το κόστος αποστολής αυξήθηκε απότομα! Η αγορά δεν νοιαζόταν που η Αμερική μπορούσε να παράγει 13,7 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα… Η αγορά νοιαζόταν ότι το παγκόσμιο σύστημα που μετακινούσε αυτά τα βαρέλια κατέρρεε. Αυτή η διάκριση έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι αντιλαμβάνεται ο περισσότερος κόσμος.
Οι σύγχρονες αγορές ενέργειας δεν αφορούν πλέον μόνο την παραγωγή. Αφορούν την εφοδιαστική, τις μεταφορές, την ασφάλιση, την ικανότητα διύλισης και την πρόσβαση σε κρίσιμες οδούς ναυτιλίας…..Μόλις αυτά τα συστήματα γίνουν ασταθή, ο πληθωρισμός εξαπλώνεται στην οικονομία πολύ γρήγορα…..Το ντίζελ είναι το προειδοποιητικό σήμα!
Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται στις τιμές της βενζίνης επειδή τις βλέπουν κάθε μέρα…….Οι επαγγελματίες παρακολουθούν το ντίζελ….Το ντίζελ τροφοδοτεί τη βιομηχανική οικονομία. Μεταφέρει εμπορεύματα σε όλη τη χώρα, τροφοδοτεί βαριά μηχανήματα, υποστηρίζει τη γεωργία και διατηρεί τις αλυσίδες εφοδιασμού σε λειτουργία.
Όταν οι τιμές του ντίζελ αυξάνονται, ο πληθωρισμός σπάνια περιορίζεται στον ενεργειακό τομέα.
α) Το κόστος μεταφοράς αυξάνεται. β) Οι τιμές των τροφίμων αυξάνονται. γ) Τα βιομηχανικά περιθώρια κέρδους μειώνονται. δ) Η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών εξασθενεί.
Αυτή η διαδικασία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Οι τιμές λιανικής του ντίζελ αυξήθηκαν πρόσφατα κατά 70% σε εθνικό επίπεδο, ενώ τα spreads των ραφιναρισμάτων προϊόντων εκτοξεύτηκαν σε επίπεδα που συνήθως συνδέονται με μεγάλες γεωπολιτικές αναταραχές…..Αυτές οι κινήσεις δεν είναι τυχαίες…..Είναι το αποτέλεσμα ενός παγκόσμιου συστήματος που αγωνίζεται να προσαρμοστεί στις διακοπές εφοδιασμού, τα σημεία συμφόρησης στις μεταφορές και τον αυξανόμενο γεωπολιτικό κίνδυνο. Και φυσικά οι πληθωριστικές συνέπειες γίνονται όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθούν.
Το σοκ του πληθωρισμού επιστρέφει…..Για χρόνια, η Wall Street έπειθε τον εαυτό της ότι ο πληθωρισμός ήταν προσωρινός. Η κοινή άποψη ήταν ότι οι πιέσεις στις τιμές μετά την πανδημία θα εξασθενούσαν σταδιακά καθώς οι αλυσίδες εφοδιασμού θα ομαλοποιούνταν και οι κεντρικές τράπεζες θα σφίγγουν τη νομισματική πολιτική…..Αυτή η υπόθεση αρχίζει να καταρρέει.
Νέα στοιχεία για τον πληθωρισμό που δημοσιεύθηκαν αυτή την εβδομάδα έδειξαν ότι ο ΔΤΚ (Δείκτης Τιμών Καταναλωτή) αυξήθηκε κατά 0,6% τον Απρίλιο και 3,8% , 5.4%% στην Ελλάδα(3.9% τον Απρίλιο), και 4.2%στην Ε.Ε. ,σε ετήσια βάση, η υψηλότερη ετήσια ένδειξη πληθωρισμού από το 2023.
Οι τιμές της ενέργειας ήταν ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες πίσω από την ανοδική πορεία, με τις τιμές της βενζίνης να αυξάνονται καθώς η αναταραχή του Ορμούζ
τροφοδοτούσε άμεσα τις παγκόσμιες αγορές καυσίμων…..Οι τιμές παραγωγού κινούνται επίσης επιθετικά υψηλότερα…Έτσι εξαπλώνονται τα ενεργειακά σοκ στο σύστημα!.
Πρώτα έρχεται το πετρέλαιο, μετά οι μεταφορές, μετά τα τρόφιμα, η μεταποίηση και τα καταναλωτικά αγαθά……Και τελικά, ολόκληρη η ιστορία του πληθωρισμού αλλάζει.
Ο κίνδυνος εδώ δεν είναι απλώς μια ακόμη προσωρινή απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας… Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ένα στασιμοπληθωριστικό περιβάλλον όπου ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός ενώ η οικονομική ανάπτυξη επιβραδύνεται.
Αυτό δημιουργεί μια δύσκολη κατάσταση για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.
Εάν π.χ. , η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ διατηρήσει τα επιτόκια υψηλά για την καταπολέμηση του πληθωρισμού, η οικονομική δραστηριότητα αποδυναμώνεται περισσότερο. Εάν η Fed μειώσει επιθετικά τα επιτόκια για να στηρίξει την ανάπτυξη, οι πληθωριστικές πιέσεις θα μπορούσαν να επιταχυνθούν ξανά.
Κανένα από τα δύο αποτελέσματα δεν είναι ιδιαίτερα υποστηρικτικό για τις αποταμιεύσεις του κόσμου.. Και εδώ είναι που ο μύθος της ενεργειακής ανεξαρτησίας γίνεται επικίνδυνος για όλους.. Επειδή ενθαρρύνει τον εφησυχασμό.!...Δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι η Αμερική με κάποιο τρόπο ξέφυγε από τα τρωτά σημεία που συνδέονται με τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας…..
Η πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο καθησυχαστική.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να εξαρτώνται από σταθερές οδούς ναυτιλίας, λειτουργικές παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και πρόσβαση σε συγκεκριμένες ποιότητες αργού πετρελαίου που απαιτούν τα εγχώρια διυλιστήρια….και αυτή η εξάρτηση έχει σημασία, όταν οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας καταρρέουν!!
Και εάν αυτός ο κύκλος πληθωρισμού συνεχίσει να κερδίζει δυναμική, οι έμποροι και επιχειρηματίες μπορεί σύντομα να ανακαλύψουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν ήταν ποτέ να μην ξεμείνουν από πετρέλαιο…..Πίστευαν ότι η Αμερική είχε με κάποιο τρόπο ξεφύγει από τις συνέπειες ενός κατεστραμμένου παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος!
Και …αυτή είναι κυρίως η αιτία που ο Πρόεδρος Τραμπ διστάζει να καταστρέψει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ιράν…και αυτό πιστεύω το γνωρίζουν οι …μουλάδες!!!
Με αγάπη και εκτίμηση
Στέλιος Κυριμλής
