 |
| . |
Του Χρήστου Ηλιόπουλου*
Όσοι είναι και νιώθουν Έλληνες γνωρίζουν ότι στην ελληνική νοοτροπία η σχέση των γονέων με τα παιδιά τους έχει ιδιαίτερη σημασία, ίσως μεγαλύτερη από την αντίστοιχη σχέση σε άλλους λαούς. Για τον λόγο αυτό το ελληνικό δίκαιο προβλέπει την δυνατότητα ο γονέας να δωρίσει στο παιδί του ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα με ένα ειδικό συμβόλαιο που ονομάζεται γονική παροχή. Η γονική παροχή είναι ουσιαστικώς μία δωρεά ακινήτου, που αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερο τρόπο από το νόμο, ώστε να διευκολύνεται η μεταβίβαση περιουσίας από γονείς στα παιδιά τους με ευνοϊκούς φορολογικούς και άλλους όρους.
Ενώ η δωρεά ακινήτου μεταξύ προσώπων που δεν έχουν συγγενική σχέση μεταξύ τους φορολογείται σημαντικά, η γονική παροχή είναι αφορολόγητη για αξία ακινήτου έως 800.000 ευρώ. Το αφορολόγητο αυτό ισχύει από κάθε γονέα προς κάθε ένα τέκνο του. Αυτό σημαίνει ότι δύο γονείς που έχουν δύο παιδιά, μπορούν να τους δωρίσουν με γονική παροχή ακίνητα αξίας έως 3.200.000 ευρώ χωρίς φόρο! Γίνεται αντιληπτό ότι το ποσό αυτό είναι παραπάνω από αρκετό για να καλύψει την άνευ φόρου μεταβίβαση περιουσίας από γονείς στα παιδιά τους για την συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών οικογενειών.
Το αφορολόγητο των 800.000 ευρώ στην γονική παροχή συγκρίνεται με το αφορολόγητο στην κληρονομία από γονέα προς τέκνο, που είναι μόνο 150.000 ευρώ, ενώ μέχρι τις 300.000 ευρώ ο φόρος κληρονομίας είναι μόνο 1%. Η σύγκριση αυτή της φορολογικής αντιμετώπισης μεταξύ γονικής παροχής και κληρονομίας μπορεί να θεωρηθεί ότι ευνοεί την μεταβίβαση περιουσίας από γονέα προς τέκνο με γονική παροχή, έναντι της κληρονομίας.
Στην γονική παροχή ο γονέας έχει και μία σημαντική ευχέρεια, η οποία του δίνει την δυνατότητα να πετύχει δύο φαινομενικά αντικρουόμενους σκοπούς. Πρόκειται για την επιλογή της παρακράτησης της επικαρπίας. Αυτό σημαίνει ότι ο γονέας που από τη μία θέλει να δώσει περιουσία στο παιδί του, αλλά από την άλλη θέλει και ο ίδιος να εξασφαλισθεί για το υπόλοιπο της ζωής του, έχει την επιλογή να δωρίσει (με γονική παροχή) ένα ή περισσότερα ακίνητα στο παιδί του, για να το βοηθήσει στη ζωή του, αλλά να κρατήσει την επικαρπία για όσο ζει ο γονέας.
Επικαρπία σημαίνει το νομικό δικαίωμα να κατοικείς σε ένα ακίνητο (μονοκατοικία, διαμέρισμα), αλλά και να το νοικιάζεις (εκμισθώνεις) ή να το εκμεταλλεύεσαι (π.χ. οικόπεδο), ώστε να λαμβάνεις εισόδημα από ενοίκια (μισθώματα). Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο γονέας μπορεί να κάνει τους υπολογισμούς του ώστε να δώσει περιουσία στο παιδί του, αλλά να διατηρήσει κι ο γονέας το δικαίωμα να μένει στο σπίτι ή να το νοικιάζει και να παίρνει αυτός τα ενοίκια για όσο ζει. Μετά τον θάνατο του γονέα το ακίνητο αυτομάτως αποκτάται κατά πλήρη κυριότητα από το παιδί, χωρίς να απαιτείται κάποια πρόσθετη συμβολαιογραφική πράξη.
Ο γονέας ανάλογα με τις επιθυμίες του αποφασίζει να μεταβιβάσει στο ή στα παιδιά του όποια ακίνητα επιθυμεί. Αν έχει περισσότερα ακίνητα, κάποια μπορεί να τα μεταβιβάσει στα παιδιά του κατά πλήρη κυριότητα, δηλαδή χωρίς παρακράτηση επικαρπίας, ενώ κάποιο ή κάποια άλλα να τα δώσει με γονική παροχή, παρακρατώντας την επικαρπία και μεταβιβάζοντας στα παιδιά του κατ’ αρχάς μόνο την ψιλή κυριότητα. Έτσι, θα νιώθει και ο ίδιος ο γονέας ότι είναι εξασφαλισμένος για το υπόλοιπο της ζωής του ακόμα και στην ακραία περίπτωση που το παιδί μεταστραφεί στο μέλλον εναντίον του γονέα ή θελήσει να πουλήσει το ακίνητο διώχνοντας τον γονέα από το ίδιο του το σπίτι, αν του το είχε μεταβιβάσει με πλήρη κυριότητα χωρίς παρακράτηση επικαρπίας. Η παρακράτηση της επικαρπίας φαίνεται συνεπώς να προσφέρει μία ιδανική λύση ώστε και η περιουσία να μεταβιβασθεί προς το παιδί, αλλά και ο γονέας να εξασφαλισθεί διά βίου.
*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Master of Laws.www.greekadvocate.eubm–bioxoi@otenet.gr
