Γράφει ὁ μακαριστός πατήρ Ἰωάννης Ρωμανίδης: « Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι μία θεραπευτική ἀγωγή πού θεραπεύει τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα. (Ἀρκεῖ ὁ ἀσθενής) ...νά προσέλθει ἐκουσίως στήν Ἐκκλησία, στούς κατάλληλους ἀνθρώπους, πού ἔχουν τήν φώτιση καί τήν ἐμπειρία καί κατέχουν τήν θεραπευτική μέθοδο τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, καί σ’ ἐκείνους νά κάνει ὑπακοή γιά να βρεῖ θεραπεία».
Ἡ Ὀρθοδοξία, ὡς θεραπευτική ἀγωγή, εἶναι μία καί μοναδική. Θεραπευτική ἀγωγή στίς αἱρέσεις δέν ὑπάρχει. Οἱ αἱρέσεις ἀφ’ ἐαυτῶν νοσοῦν. Αἱρετικός, πού ὑπόσχεται θεραπεία, δέν εἶναι ἐπιστήμων θεραπευτής ἰατρός· εἶναι κομπογιανίτης.
Ψεύδεται καί ἀπατᾶ. Ὁ αἱρετικός νοσεῖ· καί νοσεῖ βαρύτατα, διότι ὁ νοῦς του ἔχει σκοτισθεῖ καί δέν παραδέχεται οὔτε τήν πάθησή του οὔτε καί τήν ἀνάγκη νά μετανοήσει καί νά προστρέξει ἐλεύθερα στήν σωτηριώδη Ὀρθόδοξη θεραπευτική ἀγωγή.
Ὁ ἅγιος Παΐσιος τόν συρφετό τῶν αἰρέσεων πού συμμετέχουν στό λεγόμενο παγκόσμιο συμβούλιο ἐκκλησιῶν, στό ὁποῖο δυστυχῶς συμμετέχει καί τό δικό μας πατριαρχεῖο, τόν ὀνόμαζε ‘’κουρελοῦ τοῦ διαβόλου’’. Τόνιζε μάλιστα, ὅτι κανένας χρυσοχόος δέν ἀνακατεύει τό χρυσάφι μέ τά μπακίρια, ἐννοῶντας τό ἀνακάτεμα τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τίς αἱρέσεις.
Φ.Μ.
