22.1.26

Η "Ρήξη" της Διεθνούς Τάξης και η Επανανοηματοδότηση της Κυριαρχίας

  Άρθρο Γνώμης του ε.α.




Εισαγωγή

Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές βεβαιότητες καταρρέουν, η πρόσφατη ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ, 24ου Πρωθυπουργού του Καναδά, στο Νταβός, λειτούργησε ως ένα ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης. 

Ο Κάρνεϊ, με την εμπειρία ενός ανθρώπου που έχει διαχειριστεί τις τύχες κεντρικών τραπεζών και πλέον την τύχη μιας "μεσαίας δύναμης" (middle power), δεν μίλησε απλώς για μια μετάβαση, αλλά για μια οριστική ρήξη (rupture) του διεθνούς συστήματος. 

Η ανάλυσή του αποτελεί το ιδανικό πρίσμα για να εξετάσουμε τη θέση της εθνικής κυριαρχίας στον σημερινό κόσμο, όπου η "ευχάριστη μυθοπλασία" των διεθνών κανόνων δίνει τη θέση της στη σκληρή πραγματικότητα της ισχύος.

Α΄ Μέρος: Η Ομιλία Κάρνεϊ και το Τέλος της "Βασισμένης σε Κανόνες" Τάξης

Στην τοποθέτησή του τον Ιανουάριο του 2026, ο Καναδός Πρωθυπουργός υπήρξε αφοπλιστικά ειλικρινής. Διαπίστωσε ότι η διεθνής τάξη που γνωρίζαμε δεν εξελίσσεται, αλλά διαλύεται, δίνοντας τη θέση της σε έναν ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων χωρίς φραγμούς.

Τα κεντρικά σημεία της ανάλυσής του που αφορούν τη διεθνή κυριαρχία είναι:

  • Το Τέλος της "Συμμόρφωσης" ως Ασφάλειας: Ο Κάρνεϊ τόνισε ότι για τις μικρότερες και μεσαίες χώρες, η τυφλή συμμόρφωση στους διεθνείς θεσμούς δεν εγγυάται πλέον την ασφάλειά τους. "Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική", ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι οι μεγάλες δυνάμεις εργαλειοποιούν πλέον την οικονομική ολοκλήρωση ως όπλο.

  • Η Ανάγκη για Στρατηγική Αυτονομία: Σε ένα περιβάλλον όπου "οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν όσα πρέπει", η κυριαρχία ορίζεται από την ικανότητα ενός κράτους να τρέφει, να θερμαίνει και να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Χωρίς αυτονομία στην ενέργεια, την τροφή και την άμυνα, η κυριαρχία παραμένει μια κενή περιεχομένου "ρητορική παράσταση".

  • Το Δίλημμα: Τραπέζι ή Μενού: Με τη φράση "αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού", ο Κάρνεϊ κάλεσε τις μεσαίες δυνάμεις να συνασπιστούν. Η κυριαρχία στον 21ο αιώνα δεν ασκείται πλέον απομονωτικά, αλλά μέσα από "ευέλικτες γεωμετρίες" και συμμαχίες που προασπίζουν κοινές αξίες απέναντι στον ηγεμονικό εξαναγκασμό.

Β΄ Μέρος: Η Ελληνική Πραγματικότητα στη Σκιά των Προειδοποιήσεων Κάρνεϊ

Η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ στο Νταβός το 2026 δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία για όσους παρακολουθούν τη συστηματική αρθρογραφία μας. Ήδη σε πρόσφατη ανάλυσή μας για το διεθνές περιβάλλον, την τεχνολογική υστέρηση και την εθνική κυριαρχία, είχαμε επισημάνει ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μια φάση όπου οι παραδοσιακές συμμαχίες δεν αρκούν πλέον για την επιβίωση αν δεν συνοδεύονται από εγχώρια ισχύ.



Συγκρίνοντας τις θέσεις του Κάρνεϊ με τα ελληνικά δεδομένα, προκύπτουν τα εξής:

  • Από την "Ευγενή Νοσταλγία" στη Σκληρή Στρατηγική: Ο Κάρνεϊ τόνισε ότι η νοσταλγία δεν αποτελεί στρατηγική. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η επίκληση του ένδοξου παρελθόντος και της "παγκόσμιας αναγνώρισης" (όπως αναλύθηκε στο συγγραφικό έργο «ΕΛΛΗΝΕΣ. Ένα αδιάκοπο ταξίδι παγκόσμιας αναγνώρισης και σεβασμού») 1 πρέπει να μετουσιωθεί σε σύγχρονη τεχνολογική και παραγωγική ανασυγκρότηση.

  • Τεχνολογική Υστέρηση και Ψηφιακή Κυριαρχία: Ενώ ο Καναδός Πρωθυπουργός μίλησε για την εργαλειοποίηση της τεχνολογίας, η Ελλάδα εξακολουθεί να παρουσιάζει ένα σημαντικό κενό στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία και την καινοτομία. Όπως προείπαμε, ένα κράτος που δεν παράγει την τεχνολογία του, καταλήγει "ψηφιακός υποτελής".

  • Το Δημογραφικό ως Υπαρξιακή Απειλή: Στην προηγούμενη αρθρογραφία μας είχαμε συνδέσει άρρηκτα τη μείωση του προσδόκιμου ζωής και τη δημογραφική συρρίκνωση με την απώλεια κυριαρχίας. Αν δεν υπάρχει έμψυχο δυναμικό ικανό να υποστηρίξει τη χώρα, οι προειδοποιήσεις για "τραπέζι ή μενού" αποκτούν για εμάς κυριολεκτική σημασία.

  • Οικονομική Αυτονομία: Η εξάρτηση από τις διεθνείς αγορές, την οποία ο Κάρνεϊ χαρακτήρισε ως "όπλο", στην Ελλάδα παραμένει το τρωτό μας σημείο, καθώς ο πυρήνας των δημοσιονομικών αποφάσεων συχνά ετεροκαθορίζεται από υπερεθνικά κέντρα.

Συμπεράσματα - Διαπιστώσεις

Η σύγκριση της διεθνούς ανάλυσης του Κάρνεϊ με την ελληνική πραγματικότητα οδηγεί σε αμείλικτα συμπεράσματα:

  1. Η κυριαρχία είναι πλέον "άυλη": Δεν κρίνεται μόνο στα σύνορα, αλλά στην ποιότητα της παιδείας και την ταχύτητα της τεχνολογικής προσαρμογής.

  2. Η στρατηγική αυτονομία είναι μονόδρομος: Η Ελλάδα οφείλει να αναπτύξει δικές της "γεωμετρίες" ισχύος, ενισχύοντας τους δεσμούς με μεσαίες δυνάμεις που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις.

  3. Εθνική Ενότητα: Όπως επισημάνθηκε και στις εσωτερικές μας συζητήσεις για την προστασία της εθνικής και οικογενειακής περιουσίας, η ενότητα είναι το τελευταίο οχυρό απέναντι στην αποσάρθρωση2.

Επίλογος

Η ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ επιβεβαίωσε πλήρως τις ανησυχίες που διατυπώσαμε στην πρόσφατη αρθρογραφία μας. Η "ρήξη" του διεθνούς συστήματος είναι εδώ. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να είναι απλός παρατηρητής. Οφείλουμε να γίνουμε οι αρχιτέκτονες της δικής μας κυριαρχίας, επενδύοντας στον άνθρωπο, τη γνώση και την τεχνολογία, πριν το "μενού" του 21ου αιώνα περιλάβει και εμάς.

#MarkCarney #Davos2026 #NationalSovereignty #Greece #Geopolitics #TechnologyGap #StrategicAutonomy #Demographics #GreekFuture #WorldOrder

Η ομιλία του Mark Carney για το τέλος της παλιάς τάξης πραγμάτων

Το συγκεκριμένο βίντεο παρουσιάζει τις κεντρικές θέσεις του Mark Carney για τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα και τον ρόλο του Καναδά ως 24ου Πρωθυπουργού σε αυτό το μεταβαλλόμενο περιβάλλον.