Μπορεί να πρόκειται για ισραηλινό οπλικό σύστημα, οι επιχειρησιακές ανάγκες και η επιθυμία θωράκισης απέναντι στην απειλή που συνιστούν οι φιλοδοξίες του σιιτικού Ιράν για ηγεμόνευση της Μέσης Ανατολής, κάτι που θα έχει καταστρεπτικό αντίκτυπο στις σουνιτικές μοναρχίες της περιοχής, δίνει περιθώριο για πιο ορθολογικές, αν και αντισυμβατικές για τα δεδομένα της περιοχής σκέψεις.
Την αποκάλυψη φέρεται να έκανε ο υπουργός Εξωτερικών του Μπαχρέιν, Χαλίντ μπιν Μουχάμαντ Αλ Χαλίφα, ο οποίος μιλώντας στο βρετανικό Sky News, είπε, ή μάλλον παραδέχθηκε δημόσια, ότι το Ισραήλ και οι χώρες του Κόλπου «μοιράζονται έναν κοινό εχθρό», την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν… Να προστεθεί σε αυτό και το ότι οι χώρες του Κόλπου δεν δείχνουν να απέχουν και πολύ από το Ισραήλ και στην οπτική αντιμετώπισης του θέματος της Συρίας.
Επειδή όμως επισήμως, το Ισραήλ είναι ο μεγάλος αντίπαλος, οι συνομιλίες μεταξύ των εμπλεκομένων ισραηλινών εταιριών θα γίνουν με αμερικανική διαμεσολάβηση, εικάζεται δε με εμπλοκή αμερικανικών εταιριών που συνεργάζονται στην ανάπτυξη του συστήματος (π.χ. Raytheon), οι οποίες και έχουν λόγο στην προώθηση του Iron Dome στις διεθνείς αγορές.
Στις συζητήσεις θα εμπλακούν οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC: Gulf Cooperation Council), δηλαδή το Μπαχρέιν, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ομάν, το Κατάρ και το Κουβέιτ.
Εάν κανείς βέβαια δει αποστασιοποιημένα την πρόθεση των Αράβων να σπάσουν το ταμπού και να αποκτήσουν το σύστημα, θα μπορούσε να παρατηρήσει, ότι πέραν των πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα ωφελήσουν την αμυντική βιομηχανία του αντιπάλου, υπάρχει και η αντίστροφη διάσταση, η απόκτηση τεχνολογίας και τεχνογνωσίας αιχμής από τον «μεγάλο εχθρό».
Μια ακόμη παρατήρηση που θα μπορούσε να γίνει, είναι ότι οι Αμερικανοί δε διστάζουν να λειτουργήσουν ως ενδιάμεσοι, παρότι οι υπεύθυνοι για τη συμφωνία με το Ιράν που έχει θεωρηθεί «προδοσία» σε πολλές – ίσως και όλες τις – αραβικές πρωτεύουσες, καθώς αυτό αποδεικνύει, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία τους, τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών στην άμυνα και την ασφάλεια της περιοχής.
Εξάλλου, παρά τη συμφωνία, οι ΗΠΑ κάθε άλλο παρά εμπιστεύονται το Ιράν ότι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα, ενώ η αραβική πλευρά τρομοκρατείται στην προοπτική άρσης των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί κατά της Τεχεράνης, καθώς είναι σφόδρα πιθανό να «πλημμυρίσει» το ιρανικό οπλοστάσιο με ρωσικής προέλευσης οπλικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, μεγιστοποιώντας την αστάθεια και καθιστώντας τη σιιτική απειλή θανάσιμη…
Στην κατασκευή του Iron Dome εμπλέκονται η ισραηλινή Rafael και η αμερικανική Raytheon. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποδεσμεύονται επισήμως και παρά την έκφραση αντιρρήσεων από κάποιες πλευρές, το σύστημα έχει επιτυχείς αναχαιτίσεις σε ποσοστό 90% όταν αναπτύσσεται επιχειρησιακά στο Ισραήλ, εάν συνυπολογιστούν οι στόχοι που επιλέγει να εμπλέξει.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το λογισμικό του συστήματος αγνοεί – παραβλέπει απειλές που υπολογίζεται ότι δεν θα προσγειωθούν σε κατοικημένες αστικές περιοχές, στο πλαίσιο «προτεραιοποίησης», με απώτερο στόχο να αποφύγει τον κορεσμό της αεράμυνας, επιλέγοντας τα πιο απειλητικά με βάση τη τροχιά που διαγράφουν βλήματα.
Το μέγα ζήτημα είναι να διευκρινιστεί τι εννοούν όταν οι Άραβες μιλούν για «μεγαλύτερο» Iron Dome, καθώς το ρεπορτάζ του Sky News αναφέρει, ότι ενδιαφέρον υπάρχει και για τα επίσης ισραηλινά David’d Sling (Σφεντόνα του Δαυίδ), Arrow I και II που μπορούν να αναχαιτίζουν υπερηχητικούς βαλλιστικούς πυραύλους…
defenece-point
defenece-point
