Είναι διττή η παγκόσμια ‘οικονομική’ μας προβληματική. Πρώτον, επειδή δεν έχουμε σεβαστεί την φρόνιμη συμβουλή του Αριστοτέλη, έχουμε αφήσει την χρηματιστική να υπερσκελίσει την οικονομία.
Δεύτερον, οι άνθρωποι της χρηματιστικής, κακώς θεωρούν την ποιότητα —η οποία εμπεριέχει την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής— απλά ως ένα κόστος, το οποίο πρέπει να ελαχιστοποιηθεί, ώστε να έχουμε οικονομική αποδοτικότητα. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος πίσω από όλα τα αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα οποία τόσο βασανιστικά προτείνουν συνεχώς οι άνθρωποι της χρηματιστικής, και τα οποία προσπαθούν μάταια να εφαρμόσουν οι δυναστικές κομματοκρατίες του κόσμου, ενάντια στις επιθυμίες της ανθρώπινης κοινωνίας.
Εκείνο που διαφεύγει της προσοχής των ανθρώπων της χρηματιστικής είναι πως η ποιότητα —η οποία εμπεριέχει την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής— είναι μία δομή μεταβλητών στην οποία η ανθρώπινη κοινότητά μας πρέπει να επενδύσει, γιά να απολαύσουμε την απόδοση της επένδυσής μας. Και η απόδοση της επένδυσης στην ποιότητα πάντα είναι η τόσο επιθυμητή οικονομική αποτελεσματικότητα.
Όμως, η αντιστροφή και λύση της οικονομικής μας προβληματικής απαιτεί πολιτική επιρροή. Αυτός είναι ο λόγος που επιμένω πως υπάρχει άμεση Ανάγκη τα πολιτικά συστήματα των χωρών του κόσμου να υποβληθούν σε μία άμεση μεταμόρφωση, ώστε:
α) Το πολιτικό σύστημα κάθε χώρας να ανήκει, δηλαδή να είναι κτήμα, της θεσμισμένης σε δήμο πεπαιδευμένων πολιτών κοινωνίας της χώρας, η οποία, ως εκ τούτου, καθίσταται εντολέας του όλου πολιτικού συστήματος της χώρας, με την εκάστοτε κυβέρνηση αμέσως ανακλητών αρίστων να πράττει ως εντολοδόχος μόνον της ανθρώπινης κοινωνίας.
β) Η επικράτεια κάθε χώρας, συμπεριλαμβανομένης και της άμεσα θεσμισμένης ΑΟΖ/EEZ (http://www.lygeros.org/lygeros/7747-gr.html και http://www.lygeros.org/lygeros/7878-gr.html), να ανήκει, δηλαδή να είναι κτήμα, του λαού της χώρας.
Δεν χρειαζόμαστε πολλά λόγια. Τα έχουμε πει χιλιάδες φορές και επαναλαμβανόμαστε!
Εύχομαι κάποιος να μπορούσε να εξηγήσει ευγενικά τις βασικές τούτες αρχές στους ηγέτες του κόσμου μας, όπως, γιά παράδειγμα, στην Lagarde, στην Μέρκελ, στον Ομπάμα, στον Σαρκοζί, και σε εκείνον που ενεργεί ως ταύρος εν υαλοπωλείω, στον κ. Βενιζέλο, ο οποίος τα έχει κάνει τέτοιο μπάχαλο... Δεν είναι λάθος τους που δεν γνωρίζουν.
Εμείς, οι πανεπιστημιακοί έχουμε όλη την ευθύνη. Εμείς είμαστε αυτοί που τους δίδαξαν να αγνοούν την ποιότητα —η οποία εμπεριέχει την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής— και να πιστεύουν τυφλά ότι μπορούν να επιτύχουν οικονομική αποτελεσματικότητα μέσω αυστηρών μέτρων λιτότητας, αντί μέσω επένδυσης στην ποιότητα.
Τους διδάσκουμε, γιά παράδειγμα, όλα τα σχετικά με την αειφορία. Αλλά, μιάς και είμαστε ακαδημαϊκοί, συχνά ξεχνάμε να διευκρινίσουμε: μιλάμε γιά τη βιωσιμότητα των ανεπαρκών οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών μας συστημάτων ή μιλάμε για τη βιωσιμότητα του πλανήτη και του ανθρωπίνου είδους μας;
Ευοί Ευάν Ελλάδα και κόσμε,
Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς
Καθηγητής Συστημικής Δυναμικής
Πανεπιστήμιο Fordham, Νέα Υόρκη
————————————————————————————————
Our global ‘economic’ problematic: doomsday in the straight and narrow!
Our global ‘economic’ problematic is twofold. First, because we have not respected Aristotle’s wise advice, we let chrematistike (finance) override our oikonomia (economy).
Second, the people of chrematistike, wrongly perceive quality —which includes the quality of human life— simply as a cost, which must be minimized, in order to yield economic efficiency. This is precisely the reason behind all those stringent austerity measures, which so tormentingly people of chrematistike constantly suggest, and which in vain the world’s dynastic party politicians are trying so hard to implement, against the people’s, the society’s wishes.
That which escapes the attention of the people of chrematistike is that quality —which includes the quality of human life— is a variable structure in which we the human community must invest, in order to enjoy the return on our investment. And the return on investment in quality is always the much desired economic efficiency.
But turning around our economic problematic requires political leverage. This is why I insist that there is an urgent Need for our political systems to undergo an immediate metamorphosis, so that:
a) The political system of each country is owned by, that is, becomes the property of, its local civil society institutionalized into a Δῆμος (Dēmos) of educated citizens, which Δῆμος thereby becomes principal of the whole political system, while each elected government of immediately recallable, most excellent people, acting only as an agent of the country’s society.
b) The entire territory of each country, including its institutionalized EEZ (http://en.wikipedia.org/wiki/Exclusive_Economic_Zone), belongs to, that is, becomes the property of, the country’s people.
We do not need many words. We’ve said all this a thousand times and are repeating ourselves!
I wish someone would, however, kindly explain these basic principles to our world leaders, such as, for example, to Lagarde, to Merkel, to Obama, to Sarkozy, and to that acting-like-a-bull-in-a-china-shop, Mr. Venizelos, who has been making such a mess... It is not their fault that they do not know.
We, the university professors must take all the blame. It is us who taught them to ignore quality —which includes the quality of human life— and to blindly believe that they can get economic efficiency through stringent austerity measures, in lieu of investing in quality.
We teach them, for example, all about sustainability. But since we are academics, we often forget to clarify: are we talking of the sustainability of our failing economic, political and societal systems or are we talking about the sustainability of the planet and human our species?
Eviva Hellas and our cosmos,
Nicholas C. Georgantzas
Professor, System Dynamics
Fordham University, New York
