Εξεταστική για τη Μενεγάκη, εδώ και τώρα! Ευτυχώς σε αυτή τη χώρα τα μέσα ενημέρωσης - και ιδίως η τηλεόραση - γνωρίζει να ιεραρχεί τις ειδήσεις και να πληροφορεί εγκύρως και εγκαίρως τους Έλληνες πολίτες. Τη στιγμή που κορυφώνεται το μέγιστο δράμα των προτύπων του νεοέλληνα (για το διαζύγιο της Μενεγάκη μι λάμε, ντε) κάτι μυστήριοι επιμένουν να είναι εκτός κλίματος. Μιλούν για πτώχευση της χώρας, για ομόλογα, για spreads και κάτι άλλες τέτοιες ανοησίες... Το δράμα κορυφώνεται και αντί να μας ενημερώσουν για το ποιος είναι ο τρίτος που μπήκε ανάμεσα στην ωραία Ελένη και το Λάτσιο, μας παρουσιάζουν τον Πρωθυπουργό σε ένα δραματοποιημένο διάγγελμα (αυτό που ονόμασαν δήλωση, ντε) που μιλούσε για φόρους και συντάξεις. Ποιος τον ακούει όταν το ζητούμενο είναι πόσα έχασε η ωραία Ελένη στο Ντουμπάι; Ακόμη και ο Αγγελιοφόρος είναι εκτός θέματος (κύριε Διευθυντά μη χάσω τη στήλη, καλόπιστη κριτική σας κάνω...) Είναι δυνατόν να έχει πρωτοσέλιδο με τίτλο "Ριζώνει η φτώχεια στη χώρα"; Πού βρήκε εκείνο το 30% που αντιμετωπίζει δυσκολίες στη πληρωμή των οικιακών λογαριασμών; Ποιός ισχυρίζεται ότι το 21% των Ελλήνων αντιμετώπισαν δυσκολίες στην πληρωμή δόσεων δανείων; Κύριε διευθυντά με λάθος θέματα ασχολείστε. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία εάν 1.501.954 συνάνθρωποί μας ζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας. Ορθώς βέβαια δεν συμπεριλαμβάνετε στα ποσοστά που ανακοινώνετε και τους αλλοδαπούς, καθώς μέχρι σήμερα Καρατζαφέρης και Άδωνις δεν συμφώνησαν εάν είναι συνάνθρωποί μας ή εξωτικοί. Και αφού αυτοί δεν συμφώνησαν δεν μας πέφτει λόγος! Κύριε Διευθυντά, τα στοιχεία αυτά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ειδάλλως, οι καλοί άνθρωποι των Βρυξελλών δεν θα μας ζητούσαν να βάλουμε νέους φόρους ούτε η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών - με τις πράξεις και τις παραλείψεις της - θα φρόντιζε να αυξήσει ακόμη περισσότερο το κόστος δανεισμού μας. Αντίθετα, τα νούμερα της ζώσας πραγματικότητας άλλα αποδεικνύουν. Την εβδομάδα που μας πέρασε το 60% ασχολήθηκε με το διαζύγιο της γλυκύτατης Ελένης! Συνεπώς το ζητούμενο είναι ένα: να λάμψει η αλήθεια! Να συγκροτηθεί άμεσα νέα εξεταστική επιτροπή της Βουλής για να διερευνήσει τα αίτια του διαζυγίου. Εδώ και τώρα! Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα"Αγγελιοφόρος" την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010. Αγρότες και αστυνόμοι Το "έθιμο" των τελευταίων ετών συνεχίζεται και φέτος. Οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους και η χώρα παραλύει. Τούτη τη φορά το "έθιμο" έχει ορισμένες ποιοτικές διαφοροποιήσεις. Η αστυνομία - για την ώρα - στέκεται αρωγός στο "δίκαιο αγώνα" των αγροτών. Κατά μήκος των εθνικών οδών βλέπεις τρακτέρ παρκαρισμένα, αλλά οι αγρότες απουσιάζουν. Μαζεύονται μόνον εκεί που βρίσκονται οι κάμερες (ζούμε στην εποχή της τηλοψίας, γαρ). Η αστυνομία φροντίζει να τους αναπληρώσει, εκτρέποντας την κυκλοφορία σε άλλους δρόμους. Στα σύνορα, μάλιστα, αναλαμβάνει να κάνει και face control στους φορτηγατζήδες. Τσεκάρει ποιοι μεταφέρουν ευαλλοίωτα τρόφιμα και κατόπιν εντολής του κατά τόπον επικεφαλής αγροτοσυνδικαλιστή επιτρέπει την κυκλοφορία... Πράγματι, η αστυνομία βρίσκεται στην υπηρεσία του "κοινωνικού συνόλου" (φευ!) Τι θα μπορούσε να κάνει άλλωστε όταν η πολιτική ηγεσία της χαριεντίζεται στα μπλόκα; Και ας τρέχουν οι εισαγγελείς να διατάσσουν επείγουσες προκαταρκτικές εξετάσεις (δεν είναι άλλωστε, η πρώτη φορά που το κράτος λειτουργεί ως άλλος Ιανός). Οι πράξεις των αγροτών δεν είναι νόμιμες. Είναι όμως ηθικές; Για να είμαστε ειλικρινείς κατά διαστήματα όλες οι επαγγελματικές και κοινωνικές τάξεις καταφεύγουμε σε ενέργειες που παραβιάζουν το νόμο πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο υπερασπιζόμαστε δίκαια αιτήματά μας. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, η αρχική ανοχή στις κινητοποιήσεις των αγροτών είναι πολιτικά θεμιτή και ηθικά νομιμοποιημένη. Κάθε κοινωνικός αγώνας δικαιούται να υπερβαίνει την καθεστηκυία νομική τάξη πραγμάτων υπό τρεις προϋποθέσεις: α) είναι δίκαιος β) μπορεί να είναι αποτελεσματικός και γ) δεν βλάπτει ανεπανόρθωτα το δημόσιο συμφέρον. Πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις στην τωρινή κινητοποίηση των αγροτών; Μάλλον όχι. Τα περισσότερα των αιτημάτων είναι δίκαια. Ωστόσο, απαιτούν θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Οι κινητοποιήσεις θα είχαν νόημα εάν υφίστατο κυβερνητική αβελτηρία. Είναι τουλάχιστον παράδοξο να απαιτούμε από μια κυβέρνηση 100 ημερών να επιλύσει θεσμικά προβλήματα που έχουν συσσωρευθεί σε δεκαετίες. Συνεπώς, οι αγρότες γνωρίζουν ότι η σημερινή κυβέρνηση, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ήταν αδύνατο να επιλύσει τα προβλήματα αυτά. Άρα, ο "αγώνας" τους δεν δύναται να έχει αποτέλεσμα (εκτός εάν κάποιοι θεωρούν ως "θεσμική μεταρρύθμιση" να εισπράξουν μερικά από τα οφειλόμενα) και δεν δικαιολογείται ούτε πολιτικά ούτε ηθικά. Εκτός εάν αρκούνται να βλέπουν την αστυνομία να λειτουργεί ως θεραπαινίδα τους... Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010. Μπαρουφολογία και μετανάστες Η κυβέρνηση αποφάσισε να εντάξει στη δέσμη άμεσων μέτρων και ένα νομοσχέδιο που αποσκοπεί στη λειτουργική ενσωμάτωση των μεταναστών στην Ελληνική κοινωνία. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί με αυτήν την κεντρική πολιτική επιλογή, αλλά δεν έχει το δικαίωμα ούτε να παραπληροφορεί ούτε να κινδυνολογεί. Με αφορμή, λοιπόν, αυτήν την κυβερνητική πρωτοβουλία έχουμε γίνει μάρτυρες μιας πρωτοφανούς παραφιλολογίας, η οποία στην καλύτερη περίπτωση αναδεικνύει φοβικά σύνδρομα και ελλιπή παιδεία. Στην χειρότερη αποδεικνύει ότι η οικονομική μιζέρια που βιώνουμε έχει ήδη δημιουργήσει το ιδεολογικοπολιτικό υπόστρωμα για να κυριαρχήσουν πολιτικές μισαλλοδοξίας, μισανθρωπισμού και φυλετικού διαχωρισμού. Ποιές είναι οι κινδυνολογικές ρητορείες, άλλως μπαρούφες; Μπαρούφα 1η . Η χορήγηση ιθαγένειας είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν είναι. Είναι πράξη κρατικής εξουσίας, όπως ορθά παρατήρησε ο Συνήγορος του Πολίτη. Κάθε οργανωμένο κράτος επιλέγει τους όρους και τις προϋποθέσεις με τις οποίες θα πολιτογραφήσει αλλοδαπούς. Είναι λάθος να αναγάγουμε τα πάντα στην έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάθε εννοιολογική κατάχρηση οδηγεί σε στρεβλώσεις. Αντίθετα, η ελληνική πολιτεία, θέλοντας να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ζώσας καθημερινότητας, αποφάσισε να χορηγήσει ιθαγένεια - πάντα υπό προϋποθέσεις - σε όσους είτε γεννήθηκαν στην Ελλάδα και μετήλθαν της ελληνικής παιδείας είτε ζουν μόνιμα, νόμιμα και δημιουργικά στη χώρα μας. Είναι ζήτημα επιλογής. Προτιμούμε να διατηρήσουμε παράλληλες κοινωνίες που δεν τέμνονται πουθενά παρά μόνον θα συγκρουστούν στο μέλλον ή να διευρύνουμε χωροχρονικά τον Ελληνισμό; Η Ελληνική ιστορία απέδειξε το δεύτερο. Στα αλεξανδρινά χρόνια ο Ελληνισμός έφθανε στα βάθη της ανατολής. Δεν ήταν φοβικός. Δεν περιχαρακωνόταν. Η σημερινή συγκυρία αποτελεί προϊόν του ψυχρού πολέμου και της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Οφείλουμε να απελευθερωθούμε από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος. Μπαρούφα 2η . Να χορηγήσουμε μόνον υπηκοότητα και όχι ιθαγένεια. Ωστόσο, νομικά είναι το ίδιο ακριβώς πράγμα! Αμφότερα σημαίνουν να "ανήκει κάποιος στο λαό ορισμένου κράτους". Απλά ο όρος "υπήκοος" έχει μοναρχική προέλευση και διακρίνεται από αυταρχική εννοιολογική φόρτιση. Μπαρούφα 3η. Η ιθαγένεια θα χορηγηθεί σε νομιμοποιηθέντες αλλοδαπούς και όχι νόμιμους! Εάν δεν πρόκειται για γλωσσικό κορδακισμό σίγουρα αποτελεί σοφιστεία! Δεν ήταν νόμιμοι, αλλά είναι νόμιμοι. Για ποιο λόγο να αναζητούμε διαρκώς διαφοροποιήσεις; Γιατί θέλουμε διαρκώς να τους αντιμετωπίζουμε ως πολίτες β' κατηγορίας; Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010