Ὅπως τὸ ὁμηρικό *«Εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης»* πέρασε στὰ χείλη τοῦ Λεωνίδα μὲ τό *«Μολῶν λαβέ»,*
ὅπως ξαναζωντάνεψε τὸ ἴδιο πάνω στὰ τείχη τῆς Πόλης μὲ τό *«ὀφείλομεν ἀποθανεῖν μᾶλλον ἢ ζῆν»* τοῦ Ἕλληνα αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου,
ὅπως παραδόθηκε ἀπό τοὺς ἀγωνιστὲς τοῦ '21 μὲ τό *«Ἐλευθερία ἢ θάνατος»,*
ὅπως τὸ διετράνωσαν οἱ γονεῖς μας καί οἱ παπποῦδες μας μὲ τὸ ἱστορικὸ *ΟΧΙ τῶν παιδιῶν τοῦ Δαβάκη στὰ βουνὰ τῆς Ἠπείρου,*
καὶ ὅπως ἔφτασε μέχρι τὶς ἡμέρες μας μὲ *τὸ ἠχηρὸ ΟΧΙ του Κύπριου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου,*
ἔτσι κι ἀπαράλλαχτα ἔχω τὴν πεποίθηση, πὼς δὲν θὰ ἀργήσει ἡ ὥρα ποὺ *ὁ κύκλιος χορὸς τῶν Ἑλλήνων θ' ἀναδείξει καὶ ἄλλους ἄξιους χορευτές, γιὰ νὰ πιάσουν ἀπὸ τὸ χέρι τὴν χρυσοπλοκώτατη Ἐλευθερία, καὶ νὰ τὴν κρατήσουν ἔνδοξη καὶ κραταιὰ πάνω στὸν θρόνο της, ὅπως πάντοτε.*
Φ.Μ.
