Γράφει ο Τηλεγραφητής Μετώπου
Κατ' Αρχήν είναι η Παιδεία.
Η Ήπια Ισχύς ως Όπλο.
Η Ήπια Ισχύς ως Όπλο.
Πέντε λαοί έχουν 3000+ χρόνια ιστορίας. Έλληνες, Αιγύπτιοι, Μεσοποτάμιοι, Ινδοί και Κινέζοι. Η διαφορά των Ελλήνων είναι οτι -”μυστηριωδώς”- επέδειξαν γραπτή δομημένη γλώσσα και έναν διαχυτικό / γοητευτικό πολιτισμό από τις απαρχές της ιστορίας τους, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει.
Η Παιδεία τροφοδοτεί την ήπια ισχύ (soft power), ήτοι πολιτισμό, ιστορική μνήμη και έθιμα και αυθόρμητη παγκόσμια απήχηση. Δρά εσωτερικά ως θεμέλιο του αισθήματος συνοχής και αυτοθυσίας. Η υπονομευμένη Παιδεία (αποπαίδευση) φθείρει την ικανότητα ενός λαού να υπερασπιστεί την ύπαρξή του. Παράγει ιδιοτελείς υπηκόους, “γηγενείς διαχειριστές” εγωκεντρικούς, παρά κυρίαρχους πολίτες.
Τα αποτελέσματα της Παιδείας προκύπτουν μετά από μακροχρόνια και συνεπή προσπάθεια, τουλάχιστον μιας γενεάς πατριωτών για την βελτίωσή της ..ή μιάς γενεάς προδοτών για την υπονόμευσή της. Το τραγικό είναι ότι οι πατριώτες φαίνεται να σπανίζουν ενώ οι προδότες πολλαπλασιάζονται, αποτέλεσμα του γεγονότος ότι μετράμε υπονομευμένης Παιδείας!! Όταν ένας λαός χάνει την Παιδεία του, χάνει την πειθώ της ετοιμότητάς του και εκπέμπει αδυναμία, ασχέτως της πραγματικής του δύναμης.
Στη αδυσώπητη Διεθνή Αρένα, αυτό τον καθιστά εμπόρευμα.
Ο μυημένος Έλληνας διαισθάνεται μια διαχρονική δύναμη που προσπαθεί να τον ταπεινώσει και να αφελληνίσει τους σημερινούς αμέριμνους Έλληνες. Μιλάμε για το ίδιο πεδίο στο οποίο η “ρήση” αφορούσε. Την ΠΑΙΔΕΙΑ μας. Είμαστε, δηλαδή, στο πεδίο της πολιτιστικής υπονόμευσης. Κάποιοι μας αποδίδουν “σύμπλεγμα καταδίωξης” ή “λατρεία αστικών μύθων”. Δεν τους συμμερίζομαι, και είμαι πρόθυμος να μοιραστώ σωρεία τεκμηρίων και επιχειρημάτων, αλλά αυτό είναι μια άλλη πολύ μεγάλη συζήτηση. Ένα από τα επιχειρήματά μου είναι ακριβώς η εφαρμογή αυτής της “ρήση”, αρθρωμένης ή μη, αδιάφορο. Ας ερευνήσουμε λοιπόν στην επίμαχη “ρήση Kissinger ”.
Κάποιος πολιτικός είπε:
“υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται”.
Και η περίπτωση της “ρήσης Kissinger” εμπίπτει στην δεύτερη κατηγορία. Δεν υπάρχει αμφιβολία οτι ο Κίσσινγκερ είχε την απαιτούμενη ανηθικότητα να πράξει και να διαψεύσει οτιδήποτε συνέφερε (..ποιούς;; ... ερώτηση ρητορική και πονηρή!). Κανένας διπλωμάτης του επιπέδου του δεν θα άρθρωνε, λογικά, τέτοια “ρήση” δημόσια και μάλιστα σε εκείνη εποχή (Κυπριακό).
Το χρονικό.
Τη χρονικά παλαιότερη μαρτυρία έδωσε ο αείμνηστος πνευματικός ηγέτης, καθηγητής του ΕΚΠΑ ο πρωτοπρεσβύτερος πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος μετέφερε την μαρτυρία του αείμνήστου Παύλου Μπακογιάννη, περί της “ρήσης”, κατά την ομιλία του τότε Υπ. Εξ.των Η.Π.Α Henry Kissinger , όπως την είχε μεταδώσει από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Βαυαρίας. Σύμφωνα με αυτή, ο Kissinger, στα μέσα Σεπτέμβριου του 1974 (αμέσως μετά τον Αττίλα), είχε αρθρώσει την “ρήση” ενώπιον του εμποροβιομηχανικού επιμελητηρίου της Νέας Υόρκης.
Παρ' όλ' αυτά , το γεγονός φαινομενικά έμεινε στην αφάνεια, επί μία 23ετία, όταν τον Φεβρουάριο του 1997, το μηνιαίο περιοδικό «Νέμεσις» της Λιάνας Κανέλλη (η οποία δεν είχε ακόμη συνεργαστεί με το ΚΚΕ) δημοσίευσε την “ρήση” ως ένα απόσπασμα ομιλίας του Χένρι Κίσσινγκερ, από «τη βράβευσή του από προσωπικότητες του επιχειρηματικού κόσμου των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον», που (υποτίθεται ότι) είχε γίνει το Σεπτέμβριο του 1994. Πηγή της (περιέργως) ήταν η «Turkish Daily News» της 17.2.97!!. Η Κανέλλη μετέπειτα δεν φάνηκε διατεθειμένη να υποστηρίξει το δημοσίευμά της και ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φύλλο της τουρκικής εφημερίδας έχει γίνει άφαντο από τα γραφεία της εφημερίδας και από την ηλεκτρονική της έκδοση!
Λίγο αργότερα, η είδηση για τη δήλωση Κίσσινγκερ έφτασε στον Γιάννη Μαρίνο, που τότε ήταν εκδότης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», απ' όπου την δημοσίευσε στη στήλη του «Αντιοικονομικά» (Μάρτιος 1997 - ως «Κριτόβουλος»). Είχε πεισθεί ότι η επιστολή είναι γνήσια.
Την σκυτάλη αναλαμβάνει αμέσως, δια σχολιασμού, ο Χρήστος Γιανναράς στην «Καθημερινή», ο οποίος στη συνέχεια “πέρναγε γενεές δεκατέσσερις” όποιον αμφισβητούσε τη γνησιότητά της. Με τη δημοσιότητα που πήρε το θέμα, ως ένας “θάλαμος ηχούς” (echo chamber), ήρθε στο φως και η διάψευση Κίσινγκερ στα «Πολιτικά Θέματα», με απ' ευθείας επιστολική ερώτηση του Γιάννη Μαρίνου προς τον Αμερικανό πρώην Υπ.Εξ. Η άμεση απάντησή του:
"Αγαπητέ κύριε Μαρίνο.
Ευχαριστώ για την επιστολή σας.
Οσον αφορά το απόσπασμα που δημοσιεύσατε, ούτε τελετή βράβευσής μου υπήρξε, ούτε ομιλία μου και το προβαλλόμενο απόσπασμα είναι εξ ολοκλήρου αναληθές. Η όλη ιστορία είναι καθαρό εφεύρημα και αναμένω ότι θα προβείτε σε διόρθωση. Καθώς είσθε ο πρώτος που με πληροφορεί από πού προήλθε το δημοσιευθέν απόσπασμα, μόλις σήμερα είχα την ευκαιρία να προβώ σε διόρθωση προς την "Τurkish Daily Νews” και αυτό έπραξα.
Ειλικρινά δικός σας.
Χένρι Κίσινγκερ".
Εκτοτε, η αυθεντικότητα της “ρήσης” βρίσκει φανατικούς “επαληθευτές” και διάπυρους “διαψευτές”, συνηγορούντες υπέρ της “ηθικής ακεραιότητας του περιώνυμου περιούσιου”.
Την ιλαροτραγική και επιπλέον βαρετή, συνέχεια του χρονικού μπορείτε να την βρείτε στο άρθρο “Η διάσημη ανθελληνική δήλωση που έγινε viral αλλά είναι fake news” στο “The TOC” (30 Νοε. 2023), με την ευκαιρία αναγγελίας του θανάτου του Κίσσινγκερ.
Πολιτιστική υπονόμευση – το χρονικό
Το χρονικό της επινόησης ξεκινά από τον θεωρητικό του ανθελληνισμού Jakob Philipp Fallmerayer (1790-1861). Το 1830 διακήρυξε:
"Το γένος των Ελλήνων εξαλείφθηκε. Οι σύγχρονοι Έλληνες είναι Σλάβοι που μιλούν ελληνικά."
Αμφισβητούσε έτσι την ιστορική νομιμότητα της παλιγγενεσίας επί Καποδίστρια, ενώ το κράτος μόλις γεννιόταν αιμόφυρτο και πυόρρυτο.
Την ίδια περίοδο ο Klemens von Metternich (Αυστρία, 1773-1859) που εξέφραζε την γεωπολιτική στρατηγική μαζί με τον Robert Stewart, Viscount Castlereagh (Αγγλία - 1769–1822), που εξέφραζε την παγκόσμια κυριαρχία, συνέπλεαν στην γραμμή:
"Η Ελλάδα πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν πιο ακίνδυνη, και ο λαός της σαν τα άψυχα έθνη του Ινδοστάν"
ΑΠΟ-ΠΑΙΔΕΥΣΗ (miseducation):
Κρατάς την εικόνα, χάνεις την ουσία της ταυτότητας.
Και να, την σκυτάλη παίρνει ο Thomas Babington Macaulay (1800-1859) Βρετανός πολιτικός και ιστορικός. Ως μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου της Ινδίας, το 1835 έγραψε το περιβόητο “Υπόμνημα για την Παιδεία” (Minute on Education - §34), με την φράση-κλειδί:
"Χρειαζόμαστε μια τάξη Ινδών στο αίμα και το χρώμα, αλλά με αγγλικά στα γούστα, στις απόψεις, στα ήθη και στη διάνοια."
Καταργήθηκε η παραδοσιακή ινδική παιδεία (Σανσκριτικά, Περσικά) και αντικαταστάθηκε με αγγλική γλώσσα και αγγλικά πρότυπα. Στόχος: να δημιουργήσει ντόπιους διαχειριστές που θα υπηρετούν το βρετανικό συμφέρον.
Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία και ανάδυση του Μαχάτμα Γκάντι (Mohandās Karamcaṃd Gāndhī, (1869 – 1948), μέσα από αυτό περιβάλλον. Τι συνέβει και από πεπαιδευμένος “ντόπιος διαχειριστής” μεταστράφηκε σε απελευθερωτή της πατρίδας του Ινδίας;
Επιλογικά
Ο Kissinger δεν εφηύρε τίποτα, παρά μόνον εφάρμοσε μία ανείπωτη έτοιμη συνταγή.
Ο Kissinger θα έπρεπε να έχει δικαστεί για εγκλήματα πολέμου. Αντ' αυτού, πέθανε το 2023 σε ηλικία 100 ετών, παντοιοτρόπως τιμημένος, και με Νόμπελ Ειρήνης, ως "σπουδαίος διπλωμάτης" υπερδύναμης.
Η συνταγή εφαρμόστηκε και εδώ, όπως και αλλού, μεθοδικά, από τα αρμόδια ινστιτούτα, που φιλήκοα “χαράσσουν” την εκπαιδευτική πολιτική και που διαμορφώνουν τα αναλυτικά προγράμματα.
_____________________
Αναρτήθηκε από τον Στρατηγό κ. Αθαν. Καραντζίκο