Άρθρο Γνώμης του ε.α.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ
Μετά από μισό αιώνα «δημοκρατικού βίου», η ώρα των δικαιολογιών παρήλθε ανεπιστρεπτί. Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, η μόνη αλήθεια είναι το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα της Μεταπολίτευσης είναι μια παταγώδης, ολοκληρωτική αποτυχία.
Παρέλαβαν το 1974 ένα κράτος με σχεδόν μηδενικό δημόσιο χρέος, μια οικονομία με στιβαρή βιομηχανική βάση, έναν πρωτογενή τομέα που εξασφάλιζε εθνική αυτάρκεια και έναν λαό που, παρά τις πληγές του, διέθετε ηθικό ανάστημα και εθνική συνοχή. Πενήντα χρόνια μετά, το 2025, παραδίδουν ένα οικόπεδο προς εκποίηση, μια αποικία χρέους που αναπνέει με «μηχανική υποστήριξη» από τις Βρυξέλλες, έναν πληθυσμό γερόντων και μια νεολαία που τρέπεται σε φυγή προς κάθε γωνιά του πλανήτη για να γλιτώσει από την εγχώρια σήψη.
Προς τις Κυβερνήσεις: Υπήρξατε οι αρχιτέκτονες της καταστροφής. Με μια κυνική συνέπεια, πριονίσατε κάθε παραγωγικό κλώνο αυτού του τόπου. Μετατρέψατε την πολιτική σε επάγγελμα διαχείρισης πελατειακών σχέσεων και την εξουσία σε εργαλείο πλουτισμού για εσάς και των «εθνικών εργολάβων». Πουλήσατε το μέλλον των επόμενων γενεών για να αγοράσετε λίγα χρόνια παραμονής στην καρέκλα, υπογράφοντας μνημόνια και υποθήκες που φτάνουν μέχρι το 2099. Είστε οι εντολοδόχοι ενός σχεδίου που εξαφάνισε τη βιομηχανία, θυσίασε το Αιγαίο στις «γκρίζες ζώνες» και μετέτρεψε τη χώρα σε ένα απέραντο γκαρσόνι της Ευρώπης.
Προς τον Λαό: Η ευθύνη σου είναι εξίσου βαριά και η ενοχή σου απαράγραπτη. Υπήρξες ο πρόθυμος συνεργός. Δέχτηκες να εξαγοραστείς με δανεικά, να ανταλλάξεις την αξιοπρέπεια σου με ένα «διορισμό» και την ελευθερία σου με ένα επίδομα. Χειροκρότησες τους δήμιους σου, πίστεψες σε μυθοπλασίες περί «ισχυρής Ελλάδας» ενώ τα θεμέλια σάπιζαν, και ανέχτηκες την ταπείνωση των ΑΤΜ και τον εγκλεισμό των SMS χωρίς να ανοίξει μύτη. Επέλεξες την αμορφωσιά από την παιδεία και τον καναπέ από τη δράση. Σήμερα, πτωχευμένος υλικά και ηθικά, βλέπεις τα παιδιά σου να φεύγουν και αναρωτιέσαι «τι έφταιξε», ενώ η απάντηση βρίσκεται στον καθρέφτη σου.
Η Μεταπολίτευση δεν ήταν η αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Ήταν η οργάνωση της παρακμής. Το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα έκλεισε αφήνοντας πίσω του συντρίμμια. Το ερώτημα δεν είναι πια αν θα σωθούμε, αλλά αν υπάρχει ακόμα κάτι ζωντανό για να αναστηθεί.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’ (1974 – 1999): Η ΕΠΩΑΣΗ ΤΗΣ ΣΗΨΗΣ
H περίοδος που η Ελλάδα, αντί να εκτοξευθεί στηριζόμενη στα γερά θεμέλια που παρέλαβε, επέλεξε να χτίσει ένα παλάτι από άμμο, χρηματοδοτούμενο με τις υποθήκες των επόμενων γενεών.
Το Απόγειο του 20ού Αιώνα: Η Μετατροπή της Παραγωγής σε Παρασιτισμό
Η περίοδος αυτή ξεκίνησε με το «θαύμα» της αποκατάστασης της Δημοκρατίας και έκλεισε με το «έγκλημα» του Χρηματιστηρίου. Αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, η εικοσιπενταετία αυτή υπήρξε το εργαστήριο όπου κατασκευάστηκε ο νεοέλληνας-ραγιάς και το κράτος-παρίας.
1. 1974-1980: Η «Δολοφονία» μιας Πανίσχυρης Οικονομίας
Το 1974, οι «σωτήρες» της Μεταπολίτευσης παρέλαβαν μια χώρα που σήμερα θα φάνταζε εξωπραγματική. Με Δημόσιο Χρέος ουσιαστικά μηδενικό και μια βιομηχανία που έσφυζε από ζωή, η Ελλάδα είχε όλες τις προϋποθέσεις να γίνει η οικονομική ατμομηχανή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
- Η Πολιτική Επιλογή: Αντί για επενδύσεις, επιλέχθηκε ο κρατισμός. Οι κυβερνήσεις , φοβούμενες το πολιτικό κόστος, άρχισαν τις πρώτες κρατικοποιήσεις (Ολυμπιακή, Τράπεζες), μετατρέποντας κερδοφόρες επιχειρήσεις σε κομματικά φέουδα.
- Ορυκτός Πλούτος – Η Ντροπή του Πρίνου: Η μοναδική σοβαρή γεώτρηση στην ιστορία μας, αυτή στον Πρίνο, σχεδιάστηκε και ξεκίνησε πριν τη Μεταπολίτευση. Οι μετέπειτα κυβερνήσεις την αντιμετώπισαν σχεδόν με ενοχή. Γιατί; Γιατί ένας λαός που ελέγχει την ενέργειά του δεν μπορεί να είναι υποχείριο. Σταδιακά, η παραγωγή μειώθηκε σκόπιμα, η έρευνα σταμάτησε και ο ορυκτός μας πλούτος «θάφτηκε» κάτω από τη λάσπη της γραφειοκρατίας και της ξένης εξάρτησης.
2. 1981-1989: Το «Σύνδρομο Τσοβόλα» και ο Ηθικός Εκμαυλισμός
Η δεκαετία του '80 ήταν η εποχή που η απάτη έγινε θεσμός. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν έφερε την «Αλλαγή», αλλά την αλλοίωση του DNA της κοινωνίας.
- «Τσοβόλα δώσ' τα όλα»: Η κραυγή που σφράγισε μια εποχή. Μοιράστηκαν δανεικά δισεκατομμύρια για να αγοραστούν συνειδήσεις. Ο Έλληνας έμαθε ότι μπορεί να πλουτίζει χωρίς να παράγει.
- Ο Αγρότης-Επαίτης: Η ελληνική ύπαιθρος καταστράφηκε από τις επιδοτήσεις της ΕΟΚ. Ο αγρότης από παραγωγός έγινε «κυνηγός επιδοτήσεων» και θαύων των προϊόντων του στις χωματερές. Η βιομηχανία πολεμήθηκε ως «εχθρός του λαού», τα εργοστάσια έκλεισαν και η Ελλάδα άρχισε να εισάγει μέχρι και λεμόνια.
- Παιδεία – Η Κατασκευή του Ημιμαθούς: Με τον νόμο-πλαίσιο του 1982, τα Πανεπιστήμια μετατράπηκαν σε κομματικά εκτροφεία. Η αριστεία εξοβελίστηκε ως «φασιστική» και η ημιμάθεια βαφτίστηκε «δημοκρατική συμμετοχή». Εκεί γεννήθηκε ο πολίτης που σήμερα αδυνατεί να κατανοήσει ένα απλό κείμενο, αλλά έχει άποψη για τα πάντα.
3. Υποδομές και Πυρκαγιές: Η Ανικανότητα ως Σχέδιο
Ενώ η Ευρώπη τρυπούσε τις Άλπεις από τις αρχές του αιώνα, η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης χρειαζόταν δεκαετίες για να φτιάξει ένα τούνελ στην Κακιά Σκάλα.
- Τα «Χρυσά» Έργα: Κάθε μέτρο δρόμου πληρωνόταν πενταπλάσια από την υπόλοιπη Ευρώπη για να τρέφονται οι «εθνικοί εργολάβοι».
- Η Αρχή των Εμπρησμών: Οι πυρκαγιές έγιναν το μόνιμο εργαλείο «ανάπτυξης». Κάθε καλοκαίρι το κράτος «αποτύγχανε» να προστατεύσει τα δάση, μόνο και μόνο για να εμφανιστούν μετά οι οικοπεδοφάγοι και οι νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων με αντάλλαγμα την ψήφο του «νοικοκύρη» που έκτισε πάνω στις στάχτες.
4. Ο Ρόλος των ΜΜΕ: Η Αρχή της Αποχαύνωσης
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης δεν έφερε την πολυφωνία, αλλά το Life Style της κλειδαρότρυπας και την πολιτική της εικόνας. Τα ΜΜΕ ανέλαβαν το ρόλο του «ναρκωτικού»: υποβάθμισαν την αισθητική, αποθέωσαν το «εύκολο χρήμα» και άρχισαν να κατασκευάζουν μια εικονική πραγματικότητα όπου η κατανάλωση ήταν η μόνη αξία. Ο λαός άρχισε να αποβλακώνεται μπροστά στις οθόνες, ενώ η χώρα υποθηκευόταν. Και συνεχίζεται και σήμερα και ακόμα πιο χειρότερα….και πιο «επαγγελματικά».
5. 1996-1999: Το Κύκνειο Άσμα του 20ού Αιώνα – Η Μεγάλη Προδοσία
Η εποχή του «εκσυγχρονισμού» του Σημίτη ήταν το χρυσό περιτύλιγμα σε ένα σάπιο προϊόν.
- Ίμια 1996: Η στιγμή που η Ελλάδα παραδέχθηκε επίσημα ότι δεν έχει την πρόθεση να υπερασπιστεί το έδαφός της. Το «ευχαριστούμε τους Αμερικανούς» ήταν η επίσημη υπογραφή της εθνικής μειοδοσίας και η αρχή των «γκρίζων ζωνών».
- Υπόθεση Οτσαλάν (1999): Ο εξευτελισμός ενός κράτους που παραδίδει έναν ικέτη* στους δημίους του. Η Ελλάδα του 1999 δεν ήταν κράτος, ήταν ένας φοβισμένος υπάλληλος των ξένων συμφερόντων.
* Για την ιστορία, ο Οτσαλάν ήταν αναμφίβολα ο ηγέτης των Κούρδων. Όμως, τη στιγμή που πάτησε το πόδι του σε ελληνικό έδαφος και ζήτησε προστασία, κατέστη ικέτης (σύμφωνα με την αρχαιοελληνική παράδοση και το διεθνές δίκαιο του ασύλου). Η παράδοση ενός «ηγέτη» είναι πολιτικό σφάλμα· η παράδοση ενός «ικέτη» που ζητά άσυλο είναι ύψιστη ηθική ατίμωση και δείγμα δειλίας για ένα κράτος. Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν τόλμησε ούτε να τον φιλοξενήσει, ούτε να τον διώξει με αξιοπρέπεια, αλλά τον «παρέδωσε» μέσω Κένυας, αποτελεί το απόλυτο στίγμα
- Χρηματιστήριο 1999: Η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία του έθνους. Οι κυβερνώντες έσπρωξαν τον αμόρφωτο οικονομικά λαό στον τζόγο, υποσχόμενοι εύκολο πλουτισμό.
- Προς τις Κυβερνήσεις: Στήσατε ένα κρατικό καζίνο για να μεταφέρετε τις οικονομίες της μεσαίας τάξης στις τσέπες των ολιγαρχών.
- Προς το Λαό: Έτρεξες σαν πρόβατο στη σφαγή, πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος από τον καναπέ σου, και όταν τα έχασες όλα, αντί να γκρεμίσεις το σύστημα, ζήτησες «κοινωνικά πακέτα» στήριξης από τους ίδιους που σε λήστεψαν.
Ο 20ός αιώνας έκλεισε με την Ελλάδα να εισέρχεται στην ΟΝΕ με «μαγειρεμένα» στοιχεία, έχοντας έναν λαό ναρκωμένο και μια παραγωγή νεκρή. Το «θαύμα» του 21ου αιώνα ήταν ήδη μια προαναγγελθείσα χρεοκοπία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’ (2000 – 2009): Η ΧΡΥΣΗ ΝΑΡΚΩΣΗ
Η Είσοδος στον 21ο Αιώνα: Το «Μεθύσι» της Ψευδαίσθησης και η Σιωπή των Ενόχων
Ο 21ος αιώνας ξεκίνησε για την Ελλάδα με τα πυροτεχνήματα της ΟΝΕ και έκλεισε με την οσμή της επερχόμενης χρεοκοπίας. Ήταν η δεκαετία που η ύβρις των κυβερνήσεων συνάντησε την πλήρη αποχαύνωση ενός λαού-καταναλωτή.
1. 2001-2002: Η Παγίδα του Ευρώ και η Ληστεία του Πληθωρισμού
Η είσοδος στην Ευρωζώνη πουλήθηκε ως η «θωράκιση» της χώρας. Στην πραγματικότητα, ήταν η χαριστική βολή στην αγοραστική δύναμη του Έλληνα.
- Προς τις Κυβερνήσεις: Μας είπατε κυνικά: «Με το ευρώ ξεχάστε τη λέξη πληθωρισμός». Ήταν το μεγαλύτερο οικονομικό ψέμα της Μεταπολίτευσης. Ανεχτήκατε και ενθαρρύνατε τη ληστρική στρογγυλοποίηση των τιμών. Το πεντοχίλιαρο έγινε 15 ευρώ και «εξαερώθηκε» μέσα σε λίγες μέρες. Μετατρέψατε το νόμισμα από μέσο συναλλαγής σε υπεραγαθό, καθιστώντας τα είδη πρώτης ανάγκης απλησίαστα.
- Προς το Λαό: Ανέχτηκες τη ληστεία χωρίς να βγάλεις άχνα. Πλανεμένος από το «σκληρό νόμισμα», ένιωσες Ευρωπαίος επειδή το πορτοφόλι σου είχε ευρώ, χωρίς να καταλαβαίνεις ότι η οικονομία σου είχε πάψει να παράγει ακόμα και τα στοιχειώδη.
2. 2002-2007: Το «Όπιο» των Ολυμπιακών και του Euro
Ήταν η χρονιές που το «άρτος και θεάματα» (Panem et Circenses) εφαρμόστηκε στην πιο χυδαία του μορφή.
- Η Νάρκωση: Η κατάκτηση του Euro 2004, EuroBasket, Eurovision και η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων λειτούργησαν ως το τέλειο αναισθητικό. Ο λαός, μεθυσμένος από εθνική υπερηφάνεια, πανηγύριζε στις πλατείες, ενώ στο παρασκήνιο υπογράφονταν οι υπερκοστολογήσεις που θα έπνιγαν τις επόμενες γενιές.
- Το Πάρτι των Εργολάβων: Στάδια-φαντάσματα, συστήματα ασφαλείας που δεν δούλεψαν ποτέ και δισεκατομμύρια δανεικά που κατέληξαν σε τσέπες «ημετέρων». Ήταν η ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας, βαμμένη με τα χρώματα της γιορτής.
3. Η Κυνική Ομολογία: «Γνωρίζαμε»
Εδώ αποκαλύπτεται το μέγεθος της πολιτικής απάτης.
- Η Προδοσία: Πολιτικοί παράγοντες ομολόγησαν αργότερα (το 2025 σε φόρουμ συζήτησης εφημερίδας) ότι γνώριζαν ήδη από το 2000-2003 ότι η χώρα πτωχεύει το 2010.
- Το Έγκλημα: Παρόλο που έβλεπαν τον τοίχο, συνέχιζαν να δανείζονται, να διορίζουν και να λένε ψέματα, μόνο και μόνο για να μην χάσουν την εξουσία. Προτίμησαν να οδηγήσουν το τρένο στον γκρεμό παρά να πατήσουν φρένο και να χάσουν τις εκλογές.
4. 2008-2009: Το Ξέσπασμα της Οργής και το «Λεφτά Υπάρχουν»
- Δεκέμβρης 2008: Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έγινε η αφορμή για να εκραγεί μια κοινωνία που υποσυνείδητα ήξερε ότι το πάρτι τελείωσε. Το κράτος έδειξε την ανικανότητά του ακόμα και στην τήρηση της τάξης.
- Εκλογές 2009: Η τελευταία πράξη της εξαπάτησης. Το σύνθημα «Λεφτά υπάρχουν» ήταν η τελευταία δόση ναρκωτικού σε έναν λαό που αρνιόταν να δει την πραγματικότητα. Λίγους μήνες μετά, ο Δήμιος θα χτυπούσε την πόρτα.
Προς το Λαό: Πίστεψες για άλλη μια φορά τα παραμύθια, γιατί σε βόλευαν. Προτίμησες τον πολιτικό που σου υποσχέθηκε επιδόματα από εκείνον που θα σου έλεγε την αλήθεια. Η πτώση που ακολούθησε ήταν η δίκαιη τιμωρία για τη συλλογική σου αφέλεια.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ (2010 – 2018): ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ
H πιο σκοτεινή περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας. Η δεκαετία που η χώρα μετατράπηκε από κυρίαρχο κράτος σε ένα απέραντο ενεχυροδανειστήριο και ο λαός της σε πειραματόζωο οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης.
Η Εποχή των Μνημονίων: Η Απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας και ο Κοινωνικός Κανιβαλισμός
Αν το 2004 ήταν το μεθύσι, το 2010 ήταν η στιγμή που ο Δήμιος χτύπησε την πόρτα. Αυτή η οκταετία δεν ήταν μια «διάσωση», όπως επιχείρησαν να τη βαφτίσουν οι κυβερνήσεις. Ήταν η αναγκαστική εκποίηση μιας ολόκληρης χώρας.
1. 2010: Η Παράδοση στο Καστελόριζο
Με φόντο το γραφικό λιμάνι, ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε την προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης.
- Προς τις Κυβερνήσεις: Παραδώσατε τα κλειδιά της χώρας στους δανειστές χωρίς να ρωτήσετε κανέναν. Υπογράψατε δανειακές συμβάσεις που καταργούσαν την εθνική κυριαρχία και το Σύνταγμα. Μετατρέψατε τη Βουλή σε ένα επικυρωτικό όργανο που απλώς μετέφραζε και ψήφιζε εντολές των Βρυξελλών και του Βερολίνου.
- Η Τραγωδία της Marfin: Η οργή του λαού στράφηκε εναντίον του εαυτού του. Τρεις νεκροί εργαζόμενοι, ανάμεσά τους μια έγκυος γυναίκα. Ήταν το πρώτο δείγμα του κοινωνικού κανιβαλισμού που θα ακολουθούσε.
2. Οι «Αόρατες» Αυτοκτονίες και η Φτωχοποίηση
Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από μια πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση σε καιρό ειρήνης.
- Το Έγκλημα της Σιωπής: Χιλιάδες συμπολίτες μας οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία από οικονομική απόγνωση. Άνθρωποι της μεσαίας τάξης που έχασαν τα πάντα, οικογενειάρχες που δεν άντεξαν την ντροπή. Οι κυβερνήσεις και τα συστημικά ΜΜΕ τους αντιμετώπισαν ως «στατιστικά σφάλματα» για να μην αμαυρωθεί το αφήγημα της «εξυγίανσης».
- Η Λεηλασία: Μισθοί και συντάξεις πριονίστηκαν βίαια, ενώ οι φόροι εκτοξεύτηκαν. Η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που επέβαλε φόρο στην ίδια την ιδιοκτησία (ΕΝΦΙΑ), δημεύοντας ουσιαστικά τους κόπους μιας ζωής των Ελλήνων.
3. 2015: Η Μέγιστη Ταπείνωση των ΑΤΜ και η «Κωλοτούμπα»
Η χρονιά που η πολιτική απάτη έφτασε στο απόγειό της.
- Προς τις Κυβερνήσεις (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ): Εργαλειοποιήσατε την απόγνωση ενός λαού με ψεύτικες υποσχέσεις περί «σκισίματος μνημονίων». Σύρατε τη χώρα σε ένα διχαστικό Δημοψήφισμα-παρωδία, μόνο και μόνο για να μετατρέψετε το ηχηρό «ΟΧΙ» του 62% σε ένα ταπεινωτικό «ΝΑΙ» μέσα σε 24 ώρες.
- Η Ουρά της Ντροπής: Ο Έλληνας πολίτης, ο υποτιθέμενος Ευρωπαίος, στεκόταν στην ουρά των 60 ευρώ την ημέρα. Τα Capital Controls δεν ήταν μόνο οικονομικό μέτρο· ήταν μια άσκηση ψυχολογικής υποταγής.
- Προς το Λαό: Πίστεψες ότι η λύση θα ερχόταν από εκείνους που υπόσχονταν μαγικές λύσεις. Ανέχτηκες τον εξευτελισμό στα ΑΤΜ, δέχτηκες να σε περιπαίξουν με το Δημοψήφισμα και στο τέλος έσκυψες το κεφάλι, αποδεχόμενος το τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο. Η οργή σου ήταν πρόσκαιρη και εύκολα χειραγωγήσιμη.
4. 2018: Η Συμφωνία των Πρεσπών και το Μάτι
Η δεκαετία έκλεισε με δύο πληγές: μια εθνική και μια ανθρωπιστική.
- Η Προδοσία των Πρεσπών: Μια συμφωνία που υπογράφτηκε κόντρα στη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, παραδίδοντας εθνικό όνομα, γλώσσα και ταυτότητα. Ήταν το επιστέγασμα της υποτέλειας.
- Η Τραγωδία στο Μάτι: 104 νεκροί. Η απόλυτη απόδειξη της διάλυσης του κράτους. Ένα κράτος ανίκανο να σώσει τους πολίτες του από μια πυρκαγιά, αλλά πανίσχυρο στο να τους καταδιώκει με φόρους.
Συμπέρασμα Κεφαλαίου Γ’: Η Ελλάδα του 2018 βγήκε από τα μνημόνια «τυπικά», αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια χώρα αποστεωμένη. Με τον δημόσιο πλούτο υποθηκευμένο στο Υπερταμείο για 99 χρόνια και μια κοινωνία που είχε μάθει πια να ζει με το κεφάλι σκυμμένο, περιμένοντας το επόμενο επίδομα.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’ (2019 – 2025): Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΠΝΙΞΗ
Η περίοδος της απόλυτης μετάλλαξης. Εδώ η Ελλάδα έπαψε να είναι κράτος και μετατράπηκε σε ένα ψηφιακό πείραμα ελέγχου, ενώ η κοινωνία παραδόθηκε αμαχητί στην αποδόμηση των πάντων.
Η Εποχή του «Ψηφιακού Κλουβιού», της Woke Ατζέντας και της Μεγάλης Φυγής
Αν η προηγούμενη δεκαετία μας πήρε τα λεφτά, η εξαετία 2019-2025 ήρθε για να μας πάρει την ψυχή, την ταυτότητα και τη λογική. Υπό το πρόσχημα της «κανονικότητας» και του «εκσυγχρονισμού», ολοκληρώθηκε η μετατροπή της χώρας σε ένα αποστεωμένο οικόπεδο.
1. COVID-19: Η Πρόβα Υποταγής και η Ταπείνωση του SMS
Η πανδημία χρησιμοποιήθηκε ως το τέλειο εργαλείο για να μετρηθούν οι αντοχές της δουλοπρέπειας του λαού.
- Προς τις Κυβερνήσεις: Μας κλείσατε στα σπίτια μας σαν βόδια σε κελιά. Επιβάλατε το πιο πρόστυχο και ποταπό μέτρο στην ιστορία: την υποχρέωση του πολίτη να στέλνει SMS για να πάρει «άδεια» από το Κράτος-Αφέντη για να βγει να αναπνεύσει. Μετατρέψατε το σπίτι σε φυλακή και την κυκλοφορία σε έγκλημα.
- Προς το Λαό: Υπάρχει μεγαλύτερη ηλιθιότητα από το να υπογράφεις άδεια στον εαυτό σου για να βγεις από το κελί σου; Και όμως, το έκανες. Υπακούσατε τυφλά, φορέσατε τις μάσκες της σιωπής και γίνατε οι δεσμοφύλακες των γειτόνων σας. Αποδείξατε ότι η ελευθερία σας κοστίζει όσο ένα μήνυμα στο 13033.
2. Η Woke Ατζέντα: Η Αποδόμηση του Κράτους
Ενώ η χώρα πτωχεύει, το πολιτικό σύστημα εισήγαγε βίαια την Woke ατζέντα, αποδομώντας κάθε σταθερά του Έθνους: την Οικογένεια, τη Θρησκεία, την Ιστορία.
- Η Αποχαύνωση: Νομοθετήσατε κόντρα στη φύση και την παράδοση, όχι για τα δικαιώματα, αλλά για να διαλύσετε την κοινωνική συνοχή. Μετατρέψατε την Παιδεία σε εργαστήριο σύγχυσης ταυτότητας, παράγοντας μια γενιά χωρίς ρίζες, εύκολα χειραγωγήσιμη από τους διεθνείς εντολοδόχους.
- Η Πνευματική Υποδούλωση: Η Woke ατζέντα στοχεύει στην «αποπροσωποποίηση» του ατόμου, ώστε να μην έχει πλέον τη δύναμη να αντισταθεί ως μέλος μιας κοινότητας.
- Προς το Λαό: Παρακολουθείς την αποδόμηση της πατρίδας σου από τον καναπέ, θεωρώντας «πρόοδο» την εξαφάνιση του εαυτού σου.
3. 2023: Τέμπη - Το Κράτος-Δολοφόνος
Το έγκλημα στα Τέμπη ξεγύμνωσε το αφήγημα του «ψηφιακού κράτους». 57 ψυχές θυσιάστηκαν στο βωμό της ανικανότητας και του ρουσφετιού.
- Η Αλήθεια: Ενώ μας τάζατε τεχνητή νοημοσύνη, τα τρένα κινούνταν τυφλά, όπως το 1950. Το «πάμε κι όπου βγει» έγινε ο επίσημος εθνικός ύμνος.
- Προς το Λαό: Λίγους μήνες μετά το έγκλημα, επιβραβεύσατε τους υπεύθυνους με την ψήφο σας. Η μνήμη σας διαρκεί λιγότερο από μια διαφήμιση στην τηλεόραση.
4. Ο Δήμιος της Ακρίβειας και η «Πολιτική των Pass»
Ο πληθωρισμός επέστρεψε για να δώσει τη χαριστική βολή. Το λάδι και η φέτα έγιναν είδη πολυτελείας.
- Η Ληστεία: Αντί να χτυπήσετε τα καρτέλ, εφηύρατε τα «Pass». Μετατρέψατε τον υπερήφανο Έλληνα σε ζητιάνο που περιμένει το Market Pass και το Fuel Pass για να επιβιώσει. Είναι η νέα μορφή των ΑΤΜ: η ελεγχόμενη φτώχεια.
5. Brain Drain 2.0: Η Μεγάλη Φυγή στην Άκρη του Κόσμου
Νέοι έφυγαν (περίπου 700.000) και συνεχίζουν να φεύγουν.
- Η Απελπισία: Πλέον δεν φεύγουν μόνο για την Ευρώπη. Νέα ζευγάρια μεταναστεύουν στην Αργεντινή, τη Χιλή, την Παραγουάη, την Κίνα. Μιλάνε για χώρες με μηδενική φορολογία και φθηνή ζωή, και από τα social media προτρέπουν τους υπόλοιπους: «Φύγετε να σωθείτε, η Ελλάδα είναι τελειωμένη».
- Η Αντικατάσταση: Ποιος θα μείνει πίσω; Μια στρατιά γερόντων και μετανάστες που εισάγονται για να καλύψουν το δημογραφικό κενό. Η Ελλάδα του 2025 είναι μια χώρα χωρίς Έλληνες.
6. 2025: Το Έτος Ορόσημο της Παγκόσμιας Αλλαγής
Το 2025 ο κόσμος αλλάζει γεωπολιτικά και τεχνολογικά. Και η Ελλάδα;
- Ανέτοιμοι: Βρισκόμαστε στις προκλήσεις του 21ου αιώνα γυμνοί. Χωρίς παραγωγή, χωρίς ενέργεια (ενώ την κρύβουμε στον Πρίνο), χωρίς παιδεία και με έναν λαό που έχει παραιτηθεί από τη ζωή και περιμένει τη σωτηρία από την τηλεόραση. Είμαστε οι εντολοδόχοι ενός σχεδίου που μας θέλει «οικόπεδο» προς εκμετάλλευση από τους ξένους.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑΣ
6 Ιανουαρίου 2026: Το «Καζάνι που Βράζει» και η Καμπάνα της Εξέγερσης
Το ημερολόγιο γράφει 6 Ιανουαρίου 2026. Η ημέρα που η Ορθοδοξία γιορτάζει τη Φώτιση, βρίσκει την ανθρωπότητα και την Ελλάδα βυθισμένες σε έναν πρωτόγνωρο παραλογισμό.
Διεθνές Περιβάλλον: Η μάσκα της παγκόσμιας διπλωματίας έχει πέσει οριστικά. Η στρατιωτική υπεροχή εργαλειοποιείται πλέον ωμά ως μέσο άμεσου πολιτικού εξαναγκασμού. Το παράδειγμα της Βενεζουέλας αποτελεί το πιο πρόσφατο χαστούκι: εκεί που το δίκαιο του ισχυρού και η ωμή στρατιωτική ισχύς επιβάλλουν πολιτικές πραγματικότητες, καταργώντας κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας. Ο κόσμος του 2026 είναι ένας κόσμος όπου η ισχύς είναι ο μόνος νόμος.
Εσωτερικό Ελλάδος: Και στην Ελλάδα; Εδώ, η Μεταπολίτευση δεν είναι πια απλώς μια ιστορική περίοδος· είναι το φέρετρο του Ελληνισμού. Η σημερινή κυβέρνηση, μπαίνοντας στο δεύτερο τέταρτο του 21ου αιώνα, βρίσκεται μπροστά στην απόλυτη ευθύνη: Θα είναι αυτή που θα καρφώσει τα τελευταία καρφιά στο φέρετρο της χώρας ή θα τολμήσει επιτέλους τις αναγεννητικές αλλαγές που απαιτεί η επιβίωση; Η «κανονικότητα» της ακρίβειας, της υποταγής και της εθνικής σιωπής δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ο αέρας μυρίζει μπαρούτι.
Το Δημογραφικό ως «Θάνατος της Κούνιας»: Η υπογεννητικότητα δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο, αλλά ο αργός θάνατος του έθνους. Αν δεν γεννιούνται Έλληνες, η χώρα παύει να υπάρχει βιολογικά, όχι μόνο πολιτικά.
Τα «Καμπανάκια» της Εξέγερσης
- Το Φαινόμενο Καρυστιανού: Μια μάνα μόνη της κατάφερε να κάνει αυτό που ολόκληρη η αντιπολίτευση και οι θεσμοί απέτυχαν: να ξεγυμνώσει τη σήψη σας. Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι απλώς ένα πρόσωπο· είναι η προσωποποίηση της συλλογικής οργής για ένα κράτος-δολοφόνο που επιχειρεί να συγκαλύψει τα εγκλήματά του. Όταν η Δικαιοσύνη γίνεται εργαλείο συγκάλυψης, ο δρόμος γίνεται το μοναδικό δικαστήριο.
- Η Δολοφονία της Γης (Αγροτικό & ΟΠΕΚΕΠΕ): Καταφέρατε να διαλύσετε τον πρωτογενή τομέα. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ένας οργανισμός-φάντασμα υπό ευρωπαϊκή επιτήρηση, αποτελεί το μνημείο της ανικανότητάς σας. Οι αγρότες στα μπλόκα δεν ζητούν επιδόματα· ζητούν το δικαίωμα να παραμείνουν στη γη τους, την οποία εσείς παραδίδετε στα φωτοβολταϊκά και στα καρτέλ των εισαγωγών. Όταν ο αγρότης χάνει το χωράφι του, δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει εκτός από τις αλυσίδες του.
- Το Μήνυμα του «Καποδίστρια»: Η μαζική προσέλευση του κόσμου στις κινηματογραφικές αίθουσες για τη ζωή του πρώτου Κυβερνήτη είναι μια κραυγή απόγνωσης. Ο λαός αναζητά έναν ηγέτη με εθνικό όραμα και ηθική, συγκρίνοντάς τον με τη δική σας μικρότητα. Οι Έλληνες θυμούνται πώς είναι να έχεις Κράτος και συνειδητοποιούν ότι σήμερα έχουν μόνο Διαχειριστές Ξένων Συμφερόντων.
Προς το Λαό: Είσαι ο θεατής της δικής σου κηδείας, αλλά το βλέμμα σου αρχίζει να αγριεύει. Κλαις για τον Καποδίστρια, αλλά η συγκίνησή σου πρέπει να γίνει δράση. Ανέχτηκες τα πάντα, αλλά η «Καρυστιανού» σου έδειξε το δρόμο: η αξιοπρέπεια δεν χαρίζεται, κατακτάται.
Τα Αμείλικτα Ερωτήματα προς την Κυβέρνηση (2026-2027)
Βρισκόμαστε στο ορόσημο του 2026. Με το υπόλοιπο της θητείας να μετρά αντίστροφα έως την άνοιξη του 2027 (περίπου 1,5 χρόνος), καλείστε να απαντήσετε:
- Θα συνεχίσετε να αγνοείτε τη βουβή οργή; Πιστεύετε ότι με «Pass» θα σβήσετε τη φωτιά που άναψε στα Τέμπη και στα μπλόκα;
- Θα τολμήσετε μια πραγματική αναγέννηση; Ή θα είστε η κυβέρνηση που θα παραδώσει τα κλειδιά της χώρας σε μια γενικευμένη κοινωνική εξέγερση, έχοντας χάσει κάθε ίχνος νομιμοποίησης;
- Θα ξεκινήσετε το γκρέμισμα του πελατειακού κράτους; Το 1,5 έτος που απομένει είναι η τελευταία σας ευκαιρία. Θα καρφώσετε το φέρετρο ή θα αναστήσετε τη χώρα;
Η ετυμηγορία θα δοθεί εκ του αποτελέσματος. Αν την άνοιξη του 2027 η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι μια αποικία χρέους που περιφρονεί τους νεκρούς της και διώχνει τους νέους, εξολοθρεύει τους αγρότες της, τότε η ιστορία θα σας καταγράψει ως τους τελευταίους νεκροθάφτες ενός έθνους που δεν άντεχε άλλο να αναπνέει τη σήψη σας.
Ο χρόνος σας τελειώνει. Η αναγέννηση ή η εξέγερση είναι πλέον οι μόνες επιλογές που απέμειναν στο τραπέζι.
Και φτάσαμε στο πιο κρίσιμο σημείο: την αρχιτεκτονική της επιβίωσης. Οι προτάσεις που ακολουθούν δεν είναι «ευχολόγια», αλλά «τελεσίγραφα» προς ένα πολιτικό σύστημα που αρνείται να αλλάξει και έναν λαό που αρνείται να ενηλικιωθεί.
Εδώ οι προτάσεις χωρίζονται σε αυτές που η Κυβέρνηση οφείλει να υλοποιήσει (αν θέλει να αποφύγει την οργή) και σε αυτές που ο Λαός πρέπει να επιβάλει στον εαυτό του.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ (2026 - 2027)
Η Ύστατη Προσπάθεια πριν την Οριστική Ερήμωση
Ι. Προς την Κυβέρνηση: Η Επιβολή της Εθνικής Κυριαρχίας
1. Νομισματική Ψυχολογία & Αντιμετώπιση της Ακρίβειας:
- Χαρτονόμισμα 1€ και 2€: Απαιτείστε επιτακτικά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα την εκτύπωση χαρτονομισμάτων μικρής αξίας (όπως το δολάριο). Το κέρμα των 2€ (700 δραχμές) αντιμετωπίζεται σήμερα ως «ψιλά», ευνοώντας τη ληστρική στρογγυλοποίηση των τιμών.
- Διπλωματική Πίεση (Veto): Αν η ΕΕ αρνηθεί, ασκήστε βέτο σε κάθε ευρωπαϊκό μηχανισμό. Χρησιμοποιήστε τη διπλωματία ως όπλο και όχι ως άλλοθι υποταγής. Η αποκατάσταση της αξίας του χρήματος στην ψυχολογία του πολίτη είναι το πρώτο βήμα για τη συγκράτηση του πληθωρισμού.
2. Παιδεία - Η Αναγέννηση εκ Θεμελίων:
- Επαναφορά Αρχαίων Ελληνικών & Πολυτονικού: Κατάργηση του μονοτονικού που ακρωτηρίασε τη γλώσσα και τη σκέψη. Τα Αρχαία Ελληνικά πρέπει να διδάσκονται ως ζωντανή γλώσσα-βάση της λογικής. Το πολυτονικό δεν είναι «διακόσμηση», είναι η μουσικότητα και η ακρίβεια της ελληνικής συνείδησης.
- Εθνική Ταυτότητα vs Woke Agenda: Πλήρης εκκαθάριση των σχολικών βιβλίων από ιδεολογήματα που αποδομούν την ιστορία και τη βιολογία. Η Παιδεία πρέπει να παράγει Έλληνες Πολίτες, όχι «παγκόσμιους καταναλωτές» χωρίς ρίζες.
3. Ενεργειακή & Παραγωγική Ανεξαρτησία:
- Πρίνος & Γεωτρήσεις: Τέλος στην ενοχή του ορυκτού πλούτου. Άνοιγμα των γεωτρήσεων τώρα. Η Ελλάδα πρέπει να καταστεί ενεργειακός κόμβος, επιστρέφοντας μέρος των κερδών απευθείας στον πολίτη μέσω του «Εθνικού Μερίσματος Ενέργειας».
- Η «Εθνικοποίηση» του Πλούτου: «Ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας πάνω στις πλουτοπαραγωγικές πηγές, ώστε ο πλούτος της γης να ανήκει στον λαό και όχι σε υπερεθνικά καρτέλ στο μέτρο του δυνατόν».
- Προστασία Πρωτογενούς Τομέα: Κατάργηση των μεσαζόντων που πνίγουν τον αγρότη. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει να λειτουργήσει με στρατιωτική πειθαρχία και διαφάνεια, αλλιώς να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ένα σύστημα που θα στηρίζει τη γη και όχι τα «χαρτιά».
4. Θεσμική Κάθαρση:
- Κατάργηση Βουλευτικής Ασυλίας: Κανένας πολιτικός πάνω από τον νόμο. Ειδικά δικαστήρια για τα εγκλήματα της Μεταπολίτευσης (Τέμπη, Μνημόνια, Χρηματιστήριο). Χωρίς τιμωρία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη.
ΙΙ. Προς τον Λαό: Η Αποτίναξη του Ραγιαδισμού
1. Τέλος στη Νοοτροπία του «Βολέματος»:
- Σταμάτα να ζητάς «ρουσφέτι»: Κάθε φορά που ζητάς χάρη από έναν πολιτικό, υπογράφεις τη δουλεία σου. Η δύναμή σου είναι η αξία σου και όχι η γνωριμία σου.
- Απόρριψη των Pass: Μην δέχεσαι τα ψίχουλα των επιδομάτων ως «βοήθεια». Απαίτησε μισθούς αξιοπρέπειας και μείωση φόρων. Το «Pass» είναι η αλυσίδα του σύγχρονου σκλάβου.
2. Κοινωνική Ευθύνη & Δράση:
- Μην είσαι «θεατής»: Η επανάσταση του καναπέ δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Στήριξε τις φωνές που διώκονται (τύπου Καρυστιανού), βγες στον δρόμο πριν το κακό χτυπήσει τη δική σου πόρτα.
- Ενίσχυση της Ελληνικής Παραγωγής: Αγόρασε ελληνικά προϊόντα, στήριξε τον αγρότη και τον βιοτέχνη της γειτονιάς σου. Η οικονομική αντίσταση ξεκινά από το δικό σου καλάθι.
3. Παιδεία στο Σπίτι:
- Μάθε στα παιδιά σου την αλήθεια: Μην περιμένεις από το κράτος να μορφώσει τα παιδιά σου. Δίδαξέ τα την ιστορία που κρύβουν, τη γλώσσα που ακρωτηριάζουν και τις αξίες που χλευάζουν. Η πνευματική αναγέννηση ξεκινά από την οικογένεια.
Πρόταση-Κλειδί : Το «Μοντέλο της Εθνικής Επιστροφής»
Προτείνω τη θεσμοθέτηση μιας «Ζώνης Εθνικής Αναγέννησης»:
- Οποιοδήποτε νέο ζευγάρι Ελλήνων (Brain Drain) επιστρέφει στην Ελλάδα για να εργαστεί στον πρωτογενή τομέα ή στην τεχνολογία, να απολαμβάνει μηδενική φορολογία για 15 χρόνια.
- Δημιουργία αγροτικών πόλεων-προτύπων με κρατικές υποδομές (σχολεία, νοσοκομεία) που θα διοικούνται με άμεση δημοκρατία από τους ίδιους τους παραγωγούς.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ:
Κυβέρνηση και Λαός βρίσκονται μπροστά στον καθρέφτη. Το 2027 πλησιάζει. Η Κυβέρνηση θα επιλέξει αν θα είναι η Αναγέννηση ή ο Νεκροθάφτης και ο Λαός αν θα είναι ο Πρωταγωνιστής ή το Θύμα.
Έχετε 1,5 χρόνο για να δείξετε αν το «δεύτερο τέταρτο του αιώνα» θα ανήκει στον Ελληνισμό ή στη λήθη. Ο χρόνος δεν σας περιμένει πια. Σας προσπερνά.
Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Η πρόκληση για ΕΜΑΣ που φτάσαμε στο τέλος αυτής της διαδρομής δεν είναι πλέον μια θεωρητική συζήτηση για το αν το κείμενο αυτό είναι «σωστό» ή «λάθος». Η πραγματική πρόκληση είναι υπαρξιακή και μας φέρνει αντιμέτωπους με την αλήθεια των αποτελεσμάτων, γυμνή και αμείλικτη.
Αν κάποιος, μετά από αυτή την ανάγνωση, επιμένει ότι το χρονικό αυτό είναι λανθασμένο ή υπερβολικό, τότε οφείλει εδώ και τώρα να παρουσιάσει τα επιχειρήματα που δικαιολογούν τη σημερινή μας κατάσταση.
- Ποιο επιχείρημα δικαιολογεί τη βιολογική εξαφάνιση του Ελληνισμού; Ποια «επιτυχία» αντισταθμίζει το γεγονός ότι δεν γεννιούνται Έλληνες και η χώρα μετατρέπεται σε πληθυσμιακό οικόπεδο;
- Πώς δικαιολογείται η απώλεια μιας ολόκληρης γενιάς; Τι έχετε να πείτε στους 700.000 νέους που ζουν στην Παραγουάη και τη Χιλή; Ότι έφυγαν από λάθος ή από ανάγκη;
- Πώς δικαιολογείται η εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας; Ποιο αφήγημα «σταθερότητας» μπορεί να καλύψει το γεγονός ότι δεν ορίζουμε τα σύνορά μας, το νόμισμά μας, την παιδεία μας και το μέλλον μας;
Η πρόκληση δεν είναι να συμφωνήσουμε, αλλά να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Αν δεν μπορούμε να αντικρούσουμε τα αποτελέσματα με γεγονότα, τότε η σιωπή μας δεν είναι διαφωνία, είναι συνενοχή. Η άρνηση της πραγματικότητας δεν είναι πλέον πολιτική θέση, είναι εθνική αυτοκτονία.
Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο και δεν επιδέχεται αναβολή: Θα συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε, κρυμμένοι πίσω από βολικά αφηγήματα και κομματικές παρωπίδες, ή θα βρούμε το θάρρος να αποδεχτούμε την πικρή αλήθεια της συλλογικής μας αποτυχίας; Μόνο μέσω της αποδοχής της αλήθειας μπορούμε, έστω και τώρα, να ξεκινήσουμε να χτίζουμε κάτι από την αρχή.
Ο χρόνος δεν μας περιμένει πια. Μας προσπερνά, αφήνοντάς μας πίσω ως μια υποσημείωση της ιστορίας, εκτός αν αντιδράσουμε ΤΩΡΑ.
Tags: #Ελλάδα #Μεταπολίτευση #ΜαύρηΒίβλος #Χρεοκοπία #Τέμπη #Παιδεία #ΕθνικήΑναγέννηση #BrainDrain #ΚοινωνικήΕξέγερση #ΠολιτικήΚρίση #Ευρώ #Ολυμπιακοί2004 #Καρυστιανού #Καποδίστριας #ΑρχαίαΕλληνικά#BlackBookGreece #1974_2025 #MetapolitefsiFailure #Karystianou #Kapodistrias #AncientGreek #EuroBanknotes #NationalAwakening #DemographicCrisis #JusticeForGreece #WokeAgenda #GreekEconomy #HistoryVerdict
